35+ χρόνια λατρεύω αυτή την ομάδα. 

Σε μια κλίμακα του δέκα, την βρήκα στο πέντε, έφτασε στο οκτώ-εννιά κι από τότε είναι σε συνεχόμενη πτώση, έπιασε πάτο, για να μην πω ότι πήγε στα μείον και σήμερα με το ζόρι βρίσκεται μεταξύ δύο και τρία.

Θα μου πείτε ότι έτσι συμβαίνει παντού και πάντα. Η ίδια η ζωή μας δίδαξε ότι η ιστορία είναι ρόδα και γυρίζει, έχει τα πάνω και τα κάτω της, επαναλαμβάνεται. 

Σωστά, έτσι είναι αλλά εδώ υπάρχει ένα μεγάλο αλλά κι ένα γιατί.

Όλα αυτά τα χρόνια....μόνιμες διαμάχες, διχόνοια και μίσος.

Φταίνε σίγουρα ΚΑΙ οι ιδιοκτήτες, οι επενδυτές, οι επιχειρηματίες που την διοίκησαν. Όμως περισσότερο φταίνε οι οπαδοί της.

Ναι κύριοι, το οπαδικό μας διέλυσε. Το οπαδικό που πάντα ήθελε να ελέγχει, να επιβάλλει, να έχει λόγο για όλα. Το οπαδικό γιατί όλα γυρίζουν γύρω απ αυτό, γιατί όλα συνδέονται με αυτό.

Το οπαδικό....που σήμερα ασκεί διοίκηση αντί να είναι εκεί και μόνο εκεί στα σκαλοπάτια.

Η πλάκα είναι πως τα παραδείγματα είναι μπροστά στα μάτια μας, βλέπε ΑΕΚ ΑΡΗΣ. Κάπως έτσι δεν κάναν κι αυτοί;

Διαβάζω τα άρθρα, τα σχόλια....άλλος ένας πόλεμος. 

Σαφέστατα δεν φταίει όλη η 13, αλλά κάποιοι που έφαγαν και κοίταξαν την πάρτη τους. 

Αναφερόμαστε στα λάθη, τις παραλείψεις των προηγούμενων διοικήσεων και σκοτωνόμαστε μεταξύ μας για το ποιος φταίει περισσότερο ή λιγότερο κι όχι πως όλοι φταίνε. Ταμπουρωμένοι και κολλημένοι στα ίδια μας τα λάθη.....σαράντα ολόκληρα χρόνια. 

Κι άντε να δεχθώ ότι καταλήξαμε κάποια στιγμή στα ποσοστά που φταίνε όλοι οι προηγούμενοι. 

Γιατί αν συμμεριστείτε την άποψή μου, ότι είμαστε σε μόνιμοι πτώση, πρέπει να συμφωνήσετε πως όλοι φταίνε, εκ του αποτελέσματος λέω. Άλλος πολύ, άλλος λιγότερο κι άλλος καθόλου, ε και; 

Σε τι μας βοηθάει αυτό; Πουθενά. Δεν γίναμε σοφότεροι κι εξηγώ.

Μου επιτρέπετε να πω ότι, όταν κάνεις την αυτοκριτική σου και σωστά πρέπει να γίνεται, επιβάλετε όταν καταλήξεις κάπου, να φτάσεις στο σημείο να αναγνωρίσεις τα λάθη σου, να μάθεις απ αυτά και να ΜΗΝ επαναληφθούν ποτέ ξανά. 

Αυτή είναι η μαγκιά. Να μάθεις και να μην τα ξανακάνεις.

Αντί λοιπόν το παρελθόν να είναι γνώμονας για το μέλλον, γίνεται πάντα πεδίο αντιπαράθεσης. 

Αρκεί μόνο να μάθεις απ αυτό.

Μάθαμε; Σαφέστατα ΟΧΙ. Τα ίδια και χειρότερα κάθε μέρα.

Αν συνεχίσουμε έτσι όλο και πιο δύσκολα θα πάει το πράγμα. 

Ίσως να μην υπάρχει σωτηρία αν δεν βρεθεί νέος επενδυτής. 

Κι όσο η χώρα ταλαιπωρείτε, όσο οι άλλοι δεν πωλούν, όσοι όλοι εμείς θέλουμε να κάνουμε τις "μαγκιές" μας, τότε δεν πρόκειται ποτέ να βρεθεί.

Που καταλήγω, μπορούμε κύριοι, εμείς οι απλοί κι όσοι αγαπάνε την ομάδα και δεν έχουν συμφέρον, να οργανωθούμε σιγά σιγά (δεν λέω για τα σχεδόν δύο εκατομμύρια, αυτό είναι ουτοπικό αλλά κάποιες χιλιάδες) ούτως ώστε μετά από ένα δύο τρία πέντε χρόνια κι όταν βρεθεί επενδυτής να είμαστε μαζί του; 

Υπάρχουν τόσα site blog, το internet είναι σύμμαχός μας. Tόσες ώρες σπαταλάμε γράφοντας εδώ κι εκεί, πόσο δύσκολο θα είναι  να μιλήσουμε μεταξύ μας και να οργανωθούμε;

Μια προσπάθεια τρέχει, αλλά αργεί υπερβολικά....

GT67



 
Top