Με την μπασκετική Πανδαισία που λαμβάνει χώρα στην απέραντη όχθη του ατλαντικού η εκδίκηση του Αληθινού αφήνει για λίγο τις σκοπιές και τα περίπολα της παραμεθορίου και  επιστρέφει μετά από καιρό με ένα αμιγώς μπασκετικό άρθρο, σχολιάζοντας μια τιτανομαχία ανάμεσα σε 2 τόσο διαφορετικούς κόσμους. Προσδεθείτε και φύγαμε!

Cleveland vs Golden State λοιπόν, ίσως το απόλυτο ζευγάρι αντιθέσεων. 

Από την μια ο εξωπραγματικός βασιλιάς King James, από την άλλη ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο Stefan Curry.Οι Slash Brothers έχοντας γύρω τους ένα σπουδαίο καστ  με ένα old school basket απέναντι στο momentum του Lebron που βλέποντας τους πρωτοκλασάτους Irwing και Love να πέφτουν λαβωμένοι έχει σεληνιαστεί ακουμπώντας το triple double σε κάθε παιχνίδι. 

Για τον 31 ετων James που παίζει ίσως το καλύτερο μπάσκετ της καριέρας του το κίνητρο αλλά και το momentum με την σειρά στο 2-1 είναι τεράστιο. Θέλει να αγγίξει τον απλησίαστο, καταλαβαίνετε τι θα συμβεί αν οδηγήσει το Cleveland σε ένα πρωτάθλημα με το νούμερο 23 στην πλάτη. Εντάξει, συμφωνώ, κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί με την Αυτού Μεγαλειότητα του AIR αλλα ο James με τις εμφανίσεις φιλοδοξεί να μείνει στην ιστορία ως καλύτερος της εποχής του.


Από την άλλη έχουμε έναν παίκτη που δεν έχει την απίστευτη μυϊκή δύναμη του Βασιλια, δεν μπορεί να νικήσει 2 και 3 αντιπάλους στα ριμπάουντ δεν έχει φτερά στα πόδια είναι όμως ένας παίκτης που οι θεοί του Μπασκετ του χάρισαν ένα σπάνιο ταλέντο. Είναι απλά killer. Ίσως ο φονικότερος που πέρασε ποτέ από τα γήπεδα. 


Εκτελεί με σπάνια κυνικότητα από παντού απέναντι σε οποιαδήποτε άμυνα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι ακόμα και όταν κλέβει την μπάλα θα δοκιμάσει να πυροβολήσει από μακρινή απόσταση. Ο Curry  πρεσβεύει ένα πιο ανθρώπινο στυλ μπάσκετ και φυσικά είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος παίκτης της καλύτερης ομάδας του μαγικού κόσμου.


Οι τελικοί έχουν πολλά να μας δείξουν και σε επίπεδο τακτικής. Μπορεί ο πολύς κόσμος να εστιάζει στην επίθεση και στα φανταστικά καλάθια, όμως μην έχετε καμία αμφιβολία. Η Άμυνα είναι που θα δώσει τον τίτλο. Ο Μπλατ αν και rookie θωράκισε την άμυνα παίζοντας small ball εκμεταλλευόμενος φυσικά το γεγονός ότι ο Lebron μπορεί να καλύψει οποιαδήποτε θέση. 


Οι Cavs σκούπισαν την σπουδαία Atlanta βασιζόμενοι στο απέκτησαν πιο σκληρή νοοτροπία ως ομάδα, ενώ η έλευση του JR έχει δώσει πολύτιμες επιθετικές λύσεις. Παράλληλα ο γίγαντας Μοζγκοφ κάνει καλές εμφανίσεις στο ζωγραφιστό όπου το γεμίζει την παρουσία του.  

Τέλος σε x factor αναδεικνύεται ο dellavedova που εκτός από τα τρελά που κάνει (πχ το γκολ φαουλ εκτός ισορροπίας με άμυνα του Curry ) βοηθαει πολύ στο αμυντικό πλάνο του coach Μπλατ όπου θέλει να θωρακίσει το ζωγραφιστό και να πάει τους τελικούς στο μισό γήπεδο. Άλλωστε αν ξεκινήσει να «τρέχει» το Golden state με το εξαιρετικό passing style και τους killer που διαθέτει ακροβολισμένους, τότε θα υπάρξουν εικόνες βιβλικής καταστροφής για το Cleveland.

Απέναντι στο πρωταθλητή Ευρώπης το 2014 με την Μακάμπι, θα βρεθεί ένας  άλλος rookie coach,που λίγο έλλειψε μάλιστα να συνεργαστούν και  ο οποίος φέτος διδάσκει ένα είδος total basketball.


Ο Στιβ Κερ, εκτός ότι έδωσε μεγαλύτερη δημιουργική ελευθερία στον Thompson σταματώντας να τον χρησιμοποίει μόνο για να εκτελεί, αναβάθμισε και τον ρόλο του Bogut τον όποιο χρησιμοποίει τόσο για να δημιουργήσει όσο και για να χτυπήσει από την ρακέτα. O Αυστραλός Σέντερ έχει μείνει μακριά από τραυματισμούς και βοηθάει πολύ με τα δυναμιά του κάθετα σκριν για άμεσες συνεργασίες με τον χειριστή της μπάλας. Κακά τα ψέματα το space and pace των φετινών Warriors δείχνει να μην μπορεί να αντιμετωπιστεί.



Αυτή την στιγμή όμως η σειρά είναι στο 2-1 και φαίνεται πως κάτι δεν πάει καλά στους warriors παρ όλο που είναι μια εξαιρετικά αμυντική ομάδα. 



Ο Κερ έχει την πολυτέλεια να διαθέτει βαριά κορμιά τα οποία ταιριάζουν στο μαρκάρισμα του James (όσο είναι εφικτό να περιοριστεί). Οι Green, Iguodala  barnes προσφέρουν άνεση στον προπονητή τους και πολλά διαθέσιμα φάουλ. Άλλωστε νομίζω ότι φαίνεται πως ο James θέλει να χτυπήσει από το χαμηλό πόστ αφου η σωματική του δύναμη του επιτρέπει να σπρώξει τον αντίπαλο προς τα μέσα και να δημιουργήσει αμυντική ανισορροπία. 


Αυτά όμως είναι στην θεωρία γιατί στους τελικούς ο Βασιλίας έχει Μ.Ο 41.5 πόντους και στον τελευταίο τελικό ήταν διαστημικός με 40 πόντους 12 ριμπάουντ και 8 ασσίστ φλερτάροντας με το trible double. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα, μπορεί ο James να αντέξεις σε τέτοιους ρυθμούς που είναι πραγματικά εξαντλητικοί αν η σειρά πάει στα 7 ματς ; 

Θεωρώ βέβαιο ότι ο coach Κερ θα προσπαθήσει να τον κουράσει εκμεταλλευόμενος το βάθος που έχει ο πάγκος του σε σχέση με το Cleveland. O Schumpert κάνει πολύ καλούς τελικούς, μπορεί να μαρκάρει τους slash brothers δίνει λύσεις  στην επίθεση, ο Tristan Thompson καλύπτει και το κενό του Βαρεζάο, και βγάζει απίστευτη ενέργεια τόσο όταν επιτίθεται όσο και όταν αμύνεται, όμως πραγματικά δεν ξέρω αν χωρις το παιχνίδι του Lebron θα μπορέσει το Cleveland να γευτεί το Νέκταρ από το Ιερο δισκοπότηρο.


Με το σκορ στο 2-1 δύσκολα θα γίνουν προβλέψεις. Το Cleveland είναι μεν κοντά αλλά συνάμα και τόσο μακριά αφου θεωρώ ότι η σειρά έχει πολύ δρόμο ακόμη. Ένα είναι σίγουρο. Οι τελικοί αυτοί αξίζουν να ξενυχτήσεις για να τους δεις. Είναι ένα υπερθέαμα  Και σας το λέει αυτό στρατιώτης από ένα μακρινό νησί του Αιγαίου, όποιος έχει υπηρετήσει γνωρίζει το πόσο σημαντικός είναι ο ύπνος, όμως τώρα γράφεται η Ιστορία και μετά την τελευταία παράσταση από τους σπουδαίους Spurs ίσως να παρακολουθήσουμε την άνοδο μιας νέας αυτοκρατορίας στο σύγχρονο μπάσκετ.



ΥΓ. Η ζωή μας όλη καθορίζεται από τις επιλογές μας. Δεν υπάρχει θέμα καλού και κακού αλλά επιλογή δρόμου. Αν δεν οδηγήσει εκεί όπου θα θέλαμε το μονοπάτι που επιλέξαμε πρέπει να αναθεωρήσουμε και να πούμε την σκληρή αλήθεια στον εαυτό μας. Δεν είναι κακό να κάνουμε λάθη, είναι αναγκαίο να τα αναγνωρίζουμε και να τα διορθώνουμε. 

Ο Μπασκετικός Παναθηναϊκός και η διοίκηση του, 2 χρόνια τώρα έχει κάνει πολλές λάθος επιλογές με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει τώρα το εφιαλτικό ενδεχόμενο του sweep για πρώτη φορά από καταβολής ΕΣΑΚΕ. Πολλές αποφάσεις εν θερμώ και έλλειψη πίστης και υπομονής σ ένα πλάνο μας οδήγησαν εδώ που βρισκόμαστε τώρα. Ψυχραιμία και σύντομα θα υπάρξει και εκτενέστατη ανάλυση για τον φετινό Παναθηναϊκό.

"εκδίκηση του αληθινού"


 
Top