Με πονάει το κατάντημα της εθνικής. Κάποτε την χαιρόμουνα κι ας μην έβλεπα μπαλάρα, είχε τον "τρόπο" της, έπαιρνε αποτελέσματα, ήξερε τι ζητούσε. Λένε πως είναι ο καθρέπτης του ελληνικού πρωταθλήματος. Ε, έτσι όπως το κατάντησαν τι να περιμένεις? 

Με μια λέξη ΣΑΠΙΛΑ.

Στημένα, μη αξιοκρατία, μη ισονομία. Πέρα αυτών, ομάδες με 9/11 ξένους οι οποίοι είναι και τα βασικά τους ατού, πάρτε μία προς μία της μεγάλες μας ομάδες και στον ίδιο συμπέρασμα θα καταλήξετε. Οι Έλληνες ελάχιστοι και πάντα σε δευτερεύοντες ρόλους, συνήθως του....κομπάρσου. 

Έμειναν μόνο οι ξενιτεμένοι αλλά πόσο να προσφέρουν κι αυτοί. Εξωτερικό μεν, σε μικρομεσαίες ομάδες του δε. Όχι όλοι, οι περισσότεροι πάντως. Έχει κι αυτό την σημασία του. Άλλη μια πίκρα λοιπόν, με την κατρακύλα να μην έχει προηγούμενο.

Ο Μήτρογλου ανύπαρκτος σχεδόν ένα χρόνο τώρα, ο Αραβίδης έχει παραστάσεις super leaque με την ομάδα του Νιόνιου 2012-14 και πέρσι με την Κούλα στην Β' Εθνική, ο δικός μας ο Καρέλης απ την μία είναι ντεφορμέ (δεν έχει βρει ρυθμό ακόμη) κι απ την άλλη όσο κι αν προσπαθεί όσο κι αν βελτιώνεται δεν πρόκειται να γίνει ποτέ το πρώτο βιολί, ο Τζιόλης ένα βαρύ χαφ που δεν σκοράρει ποτέ, περισσότερο ανακόπτει παρά οργανώνει, ο Σάμαρης υπερτιμημένος ας όψεται ο φαταούλ και οι μπίζνες του, Ταχτσίδης Φούντας Κονέ μέτριοι παίκτες, ο μόνος που έχει καλά στοιχεία είναι ο Φορτούνης χωρίς όμως να έχει συνεχόμενα ματς, έτσι ούτε αυτός έχει ρυθμό κι εμπειρία Εθνικής ομάδας. Βύντρα, Παπασταθόπουλος, Κ. Παπαδόπουλος, Χολέμπας αμυντικοί με σχετικά μικρή συνεισφορά στο επιθετικό κομμάτι. 

Στο τόπι κερδίζεις όταν βάζεις την μπάλα στο πλεκτό, ποιος απ αυτούς έχει την ευχέρεια να το κάνει?

Πέρα αυτών η εθνική έχασε τόσο την ταυτότητά της όσο και το πνεύμα του νικητή που είχε. Κάποτε οι παίκτες που την απάρτιζαν είχαν ποδοσφαιρικό εγωισμό και δεν δεχόταν την ήττα με τίποτε, γούσταραν να παίζουν, σκίζοταν γι αυτή. Μπορεί ακόμη και να ισχύει ότι την χρησιμοποίησαν και για δικό τους όφελος μιας και για να κάνεις μεταγραφή στο εξωτερικό έπρεπε απαραίτητα να ήσουν μέλος της εθνικής σου και μάλιστα με πραγματική συνεισφορά σε αυτή. Σήμερα ποιος το κάνει?

Αναφέρομαι στην....μακρινή δεκαετία 2003-13. Τίποτε δεν μας πρόσφερε η απίστευτη επιτυχία του 2004. Όχι μόνο δεν έχτισαν πάνω της αλλά την χρησιμοποίησαν για φρου-φρου κι αρώματα, δυστυχώς. Πολιτικές εξυπηρετήσεις παλαμάκια πολλά ζήτω αλλά από ποδοσφαιρική ουσία μηδέν. Δεν την εξαργύρωσαν στα γήπεδα αλλά στα γραφεία τους.

Στο τόπι επίσης, πέρα από ικανότητα χρειάζεται και ρέντα, έστω και στις ελάχιστες ευκαιρίες που κάναμε δεν σκοράραμε, μοιραία λοιπόν στην μία και μοναδική ευκαιρία των αντιπάλων μας το παστέλωσαν κι η σεμνή τελετή έλαβε τέλος.

Η εθνική πρέπει-επιβάλλεται να ξαναχτιστεί απ την αρχή και τουλάχιστον σε μια διετία να έχει ξαναβρεί την ταυτότητά της. Απαιτείται πάνω απ όλα σοβαρός προπονητής που να βλέπει συνέχεια ματς, να λειτουργεί αξιοκρατικά και πάντα με καθαρά ποδοσφαιρικά κριτήρια. Όσους καλεί να μπορεί να τους εμφυσήσει το πνεύμα του νικητή, να μπορεί επίσης να παίρνει το 110% των δυνατοτήτων τους, να τους κάνει ξανά να γουστάρουν το εθνόσημο. 

Με Γκιρτζίκηδες όμως...κομματάκι δύσκολο.

ΥΓ1. Η ποδοσφαιρική φουρνιά του 04 θα μπορούσε να βοηθήσει από διάφορα πόστα αλλά μετά τα τραγελαφικά που ζήσαμε με τον Κάρα ποιος θα τολμήσει? Τους "έκαψαν" πλέον όλους

ΥΓ2. Στο μπάσκετ μπορεί να χτυπήσαμε διαφορά η οποία όμως έγινε στο τέλος αλλά ήταν φανερό ότι είχαν άγχος. Δεν τους φοβάμαι, άλλωστε οι ίδιοι τονίζουν ότι είναι στο 80% ετοιμότητας. Λογικά όσο περνά ο καιρός θα γίνονται όλο και καλύτεροι. Σήμερα πάντως είναι ντέρμπι με τους Κροάτες που η έκβασή του δίνει και την πρωτιά στον όμιλο.

GT67

 
Top