O Νίκος Νταμπίζας είπε πολλά και εξέθεσε πολλούς.....κυρίως όμως εξέθεσε τον εαυτό του, αφού προκειμένου να διαφυλάξει τους Αναστασίου-Αλαφούζο, δεν μίλησε όταν έπρεπε...

............ για τον μη ερχομό του Καραγκούνη, την μη απόκτηση του Αλφάρο ή έστω άλλου δεκαριού, το άσκοπο πολύμηνο σήριαλ με Αμπέϊντ, την επιμονή στο ίδιο αποτυχημένο ιατρικό team, κ.α. 

Εγώ όμως κύριοι από όσα είπε, κρατάω δύο σημεία και θεωρώ πως πρέπει να τα συζητήσουμε εκτενώς......και τα κρατάω γιατί δεν επηρεάζει μόνο το παρόν του Παναθηναϊκού που το ζούμε άλλωστε (πανηγυρισμοί μετά από ήττες ή μνημόνευση ενός κυπέλλου επί δύο χρόνια), αλλά και το μέλλον του!!!

Είπε λοιπόν:

"Mετά το 0-3 στο Φάληρο, ήθελαν πολλοί μέσα στο κλαμπ να φωταγωγηθεί η Λεωφόρος, να έρθει ο κόσμος να πανηγυρίσει μαζί με τους παίκτες, να γίνει χαμός. Και τους λέω "πάμε καλά; Νικήσαμε τον Ολυμπιακό, ναι, Ο.Κ. μπράβο μας, είναι σπουδαία νίκη. Είμαστε τόσους πόντους πίσω, είμαστε σε μια φάση που λέμε ‘πάμε να χτίσουμε κάτι’ και θα πάμε να ανοίξουμε τη Λεωφόρο, για να πανηγυρίσουμε μια νίκη; Να μικρύνουμε; Ποιος νίκησε τον Ολυμπιακό; Μια ομαδούλα; Ο Παναθηναϊκός τον νίκησε. Αυτό πρέπει να είναι φυσιολογικό για το μέγεθος του κλαμπ και αυτό που πάμε να ξαναφτιάξουμε. Ναι, να χαρούμε, να πανηγυρίσουμε, οι παίκτες περισσότερο, αυτό εννοείται. Αλλά μέχρι ενός σημείου"

Και:

"Αν θέλεις να φέρεις παίκτες από την ακαδημία πρέπει να τη βελτιώσεις για να έχεις και αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα στον Παναθηναϊκό νομίζω ότι ήταν τεράστιο πλήγμα η Παιανία και γενικά στο θέμα των εγκαταστάσεων συνεχίζει να χωλαίνει, παρά τις προσπάθειες του προέδρου".

Αυτά τα δύο θέματα είναι,  που και εγώ μέσω του Greenmood θίγω με κάθε ευκαιρία, γιατί τα θεωρώ μείζονα προβλήματα που κρατούν τον Παναθηναϊκό πίσω. Και για μένα έχει μεγάλη σημασία και ταυτόχρονα αποτελεί δικαίωση, να τα θεωρεί επίσης σοβαρά προβλήματα, κάποιος που έζησε την ομάδα από μέσα και δεν τα διαπιστώνει, επειδή είναι "νοσταλγός". 

Θα συνεχίσω λοιπόν να φωνάζω για όλα αυτά και κυρίως για την νοοτροπία μικρής ομάδας που καλλιέργησαν και καλλιεργούν οι κολαούζοι του Αλαφούζου (πριν των Βγενόπουλου-Πατέρα) και διώκτες της οικογένειας Βαρδινογιάννη, χειροκροτώντας τα τίποτα και αποθεώνοντας τα κάτι, προκειμένου να μας πείσουν πως όλα πάνε καλά. 

Πως δεν μας λείπει και τίποτα βρε αδερφέ......δεύτεροι βγαίναμε τότε, δεύτεροι βγαίνουμε και σήμερα. Προπονητικό είχαμε τότε, προπονητικό έχουμε και σήμερα. 

Δυστυχώς μας λείπουν πολλά......και κυρίως η αγωνιστική και οικονομική αξιοπρέπεια. Δεν είπα εγώ πως ψάχναμε βενζίνη να πάμε στην Τρίπολη, ο Βασιλαράς το είπε, δεν έβγαλα εγώ από το μυαλό μου πως η ομάδα καταρρέει στην Ευρώπη, ο αποκλεισμός από την Γκαμπάλα το είπε και η θέση μας στην ειδική βαθμολογία της UEFA. 

Είναι καιρός λοιπόν, να γίνουν οι Παναθηναϊκοί πιο απαιτητικοί, να θυμίσουν λίγο εκείνους τους Παναθηναϊκούς των προηγούμενων χρόνων, που με την καλώς εννοούμενη γκρίνια τους, πίεζαν τις διοικήσεις και είδαν την ομάδα τους στους 4 της Ευρώπης!!! 

Και για όλα αυτά που τα έχουμε κάνει στο παρελθόν και νιώθαμε περήφανοι, δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στους Βαρδινογιάννηδες......αρκεί να τραβήξουμε τα αυτιά αυτών, που νομίζουν πως βολευτήκαμε με ένα κύπελλο ή με ένα 0-3 στο Καραϊσκάκης και θα χειροκροτούμε εσαεί τις ήττες από την Καλλονή και την Εστορίλ. 

Αλέξανδρος



 
Top