Είχα  γράψει στις 16/10 ότι το πιο ανώδυνο παιχνίδι σε περίπτωση ήττας για τον Παναθηναϊκό θα ήταν στην Ρωσία από την Λοκομοτίβ όπως και έγινε. Και αυτό γιατί το Κύπελλο ήταν ένας αγώνας νοκ-άουτ και στο πρωτάθλημα το Ελληνικό κάθε ήττα μπορεί να κοστίσει. 

Με δεδομένο ότι η ομάδα μας έπαιξε τα τρία πρώτα ματς εκτός έδρας, έχοντας συνεχόμενα ταξίδια και μόλις δυο μέρες ξεκούραση για τον αγώνα με τον Ολυμπιακό, το πρόσημο είναι θετικό. Επίσης ο τρόπος με τον οποίο ήρθε η νίκη σήμερα, μπορεί να απογειώσει την ομάδα στην συνέχεια, εφόσον ερμηνευτεί σωστά και διορθωθούν οι όποιες ανορθογραφίες.

Τίποτα δεν κρίνεται από τώρα. Είναι φανερό ότι υπάρχει έλλειψη φρεσκάδας, οι αυτοματισμοί δεν είναι στο επιθυμητό επίπεδο και η ομιλία στην άμυνα.

Το θετικό για τον Παναθηναϊκό στο ντέρμπι σήμερα εκτός της νίκης φυσικά είναι και το γεγονός ότι η ομάδα έδειξε ότι διαθέτει plan b. Το παιχνίδι το δούλεψε ο Τζόρτζεβιτς. Ξεκίνησε με τη συνταγή του ΣΕΦ να απαγορεύσει την έλευση στο ζωγραφιστό σταματώντας τις διεισδύσεις. Τα σουτ μπήκαν για του γαύρους, που πήραν διαφορά. 

Στο διάστημα αυτό ο Παναθηναϊκός είχε έλλειψη ενέργειας, ενώ κάποια εκ των λαθών κρίνονται επιεικώς παιδικά. Στο 18-32  ο Τζόρτζεβιτς κρατούσε με συνεχείς αλλαγές φρέσκια την περιφέρεια και αποφασίζει να κάνει την πρώτη του κίνηση. Έξω Ραντούλιτσα και Κούζμιτς και σχήμα με δυο 4άρια Φώτση και Γκίστ.

Εκεί ο Παναθηναϊκός αρχίζει να κυνηγάει στα σκριν τους παίκτες του Ολυμπιακού και με τα γρήγορα πόδια (κυρίως του Γκιστ), έχει πολύ καλές επιστροφές στην άμυνα κάτι που δεν δίνει στον Ολυμπιακό αμαρκάριστα σουτ.

Στο δεύτερο μέρος πρωταγωνιστής ο Ραντούλιτσα. Η μπάλα πάει σε αυτόν που τελειώνει ιδανικά όλες τις φάσεις. Το κλειδί βέβαια στην εξέλιξη του αγώνα δεν είναι άλλο από την άμυνα, όπου δεχτήκαμε 32 πόντους σε δέκα λεπτά και 35 στα υπόλοιπα τριάντα. 

Η ομάδα μας όλη την χρονιά θα βρίσκετε κοντά σε αυτό που θέλει εφόσον κυριαρχεί στα ριμπάουντ. Όπως έκαναν στο ΣΕΦ για το Κύπελλο, στο Πρωτάθλημα με τον Άρη και σήμερα......... και όπως δεν έκαναν στην Ρωσία με την Λοκομοτίβ.

Φυσικά στα αρνητικά τα πολλά λάθη (κάποια από αυτά όπως προείπαμε παιδικά) ενώ σίγουρα θα πρέπει να γίνεται καλύτερος σχεδιασμός για τα τελευταία λεπτά του αγώνα, όπου αν εξαιρέσεις την φάση με τον Ραντούλιτσα που έγινε το 69-64 αμέσως μετά από time-out, οι υπόλοιπες μάλλον ήταν προϊόν αυτοσχεδιασμού.

Παίκτης κλειδί ο Κούζμιτς. Όχι μόνο για τους 8 πόντους αλλά και για την άμυνα που έπαιξε. Έχουμε ξαναπεί ότι είναι παίκτη που κάνει δουλειά αθόρυβη. Σίγουρα δεν είναι ο πιο ταλαντούχος αλλά …δεινόσαυροι με γρήγορα πόδια πάντα είναι ευπρόσδεκτοι στις ομάδες.

Ο Πάβλοβιτς και ο Φελντέιν όταν μάθουν λίγο τις απαιτήσεις και τις συνθήκες μιας ομάδας σαν του Παναθηναϊκού, μπορεί και να χαρακτηριστούν ευλογία στις μεταγραφές. Ευκαιρία για δουλειά και βελτίωση. Επίσης δεν ξέρω αν αξίζει 2 εκ ο Καλάθης, άξιζε όμως η επιμονή σε αυτόν γιατί κέρδισες και πάλι τον Διαμαντίδη.

Μιχάλης


 
Top