Καλημέρα στην παρέα του Greenmood και καλή μπασκετική χρονιά.  

Κατά αρχήν είμαι ο Giorgos Chrl και οι περισσότεροι με γνωρίζετε, διότι έχουμε μιλήσει πολλές φορές στην φόρμα των σχολίων. Μετά από καιρό αποφάσισα να επιστρέψω στην αρθρογραφία, αυτήν την φορά για να αναφερθώ στα τεκταινόμενα στον μπασκετικό Παναθηναϊκό και να κάνω μια πρώτη ανάλυση του ρόστερ και της χρονιάς που βρίσκεται μπροστά μας.

Η αλήθεια είναι ότι το μπάσκετ παραμένει μοναδική όαση στην Παναθηναϊκή καθημερινότητα. Το ποδόσφαιρο είναι διαρκώς σε κάθοδο και στον ερασιτέχνη παλεύουν με τον βραχνά των χρεών, προσπαθώντας ταυτόχρονα να δημιουργήσουν ανταγωνιστικές ομάδες.

Ξεκίνησα να γράφω για την περσινή χρονιά, αλλά καλύτερα να την αφήσουμε πίσω. Η ομάδα πέρσι απέτυχε στην διεκδίκηση των στόχων και αυτό έφερε το ξήλωμα του ρόστερ αλλά και του τεχνικού επιτελείου. Τα περσινά λάθη φαίνεται πάντως να έγιναν μάθημα και αυτήν την φορά η ομάδα μοιάζει σαφώς ενισχυμένη και έτοιμη να κυνηγήσει τους στόχους της, Πρωτάθλημα, Κύπελλο και συμμετοχή στο φάιναλ φορ. Θα ξεκινήσω την ανάλυση χωρίζοντας την ομάδα σε τρεις κατηγορίες, Διοίκηση, Προπονητικό επιτελείο, Παίκτες. Έτσι θα είναι πιο εύκολο να καταλάβουμε τις αλλαγές που έχουν γίνει σε σχέση με πέρσι.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Ο Γιαννακόπουλος ως γνωστόν, έχει παραιτηθεί από πρόεδρος του Παναθηναϊκού και έχει παραδώσει τις μετοχές στον Μάνο Παπαδόπουλο, μέχρι πρότινος αντιπρόεδρο της ΚΑΕ. Με απόφαση όμως του ΣτΕ, οι μετοχές ανακλήθηκαν και ξαναπέρασαν στην κατοχή του. Η ΚΑΕ και ο νομικός της, Τάκης Μπαλτάκος, κατέθεσαν έφεση  και περιμένουν να τελεσιδικήσει. Μέχρι τότε, οι μετοχές παραμένουν στον Μάνο Παπαδόπουλο.

Αυτά όμως είναι τα γνωστά. Γιατί ο φετινός Παναθηναϊκός έχει πολύ παρασκήνιο. Όσοι παρακολουθείτε το ρεπορτάζ της ομάδας, θα έχετε παρατηρήσει μια μεγάλη αλλαγή στη συμπεριφορά των διοικούντων. Θα θυμάστε από πέρσι, τον αδιάκοπο πόλεμο που είχε ξεσπάσει μεταξύ των διοικήσεων Παναθηναϊκού, Ολυμπιακού και τις συνεχείς ανταλλαγές ανακοινώσεων. 

Αυτό από φέτος άλλαξε. Η νέα τακτική της ΚΑΕ έχει να κάνει με το προφίλ μεταμέλειας που θέλει να περάσει προς τα έξω. Αποφεύγουμε λοιπόν τις συγκρούσεις, δεν προκαλούμε τον αντίπαλο μας και γενικώς δείχνουμε κόσμια συμπεριφορά. Ήδη, τα μέσα ενημέρωσης ιδιοκτησίας Γιαννακόπουλου, δεν κάνουν την παραμικρή αναφορά  στον μπασκετικό Ολυμπιακό και έχουν σταματήσει τις επιθέσεις στα αδέρφια Αγγελόπουλων. 

Το πρώτο βήμα έγινε στην κλήρωση για το νέο πρωτάθλημα. Η ΚΑΕ ζήτησε επισήμως ΣΥΓΝΩΜΗ για την συμπεριφορά της όλο αυτό το διάστημα προς όλους αυτούς τους οποίους θεωρεί ότι έχει θίξει με την συμπεριφορά της. Αυτή η κίνηση προκάλεσε έκπληξη σε πολλούς, αφού είναι γνωστή η κόντρα και η αντιπαλότητα που υπάρχει ανάμεσα στις δύο πλευρές. 

Παρόλα αυτά, η συγνώμη δεν έγινε δεκτή από τα αδέρφια Αγγελόπουλων, καθώς θεωρήθηκε ψεύτικη και μη ειλικρινής, καθώς δεν έγινε από τα επίσημα χείλη του Δημήτρη Γιαννακόπουλου.
Εκεί όμως που φάνηκε εντελώς η διαφορετική αυτή πολιτική, ήταν μετά από την Μedia Day της ΚΑΕ Ολυμπιακός. 

Οι Αγγελόπουλοι ούτε λίγο πολύ, κατηγόρησαν την διοίκηση του Παναθηναϊκού για απειλές δικαστών και διαιτητών, με προφανή στόχο την ευνοϊκότερη μεταχείριση του Παναθηναϊκού. Κατέστησαν σαφές για άλλη μια φορά, ότι δεν δέχονται την συγνώμη και υπενθύμισαν σε όλους τους παρευρισκόμενους, τις αποφάσεις του αθλητικού εισαγγελέα που εκκρεμούν κατά του Γιαννακόπουλου. 

Οι δηλώσεις αυτές των Αγγελόπουλων, υπό άλλες συνθήκες θα έκαναν την διοίκηση της ομάδας να πάρει το μονοπάτι του πολέμου και να ξεκινήσει πάλι ο πόλεμος μεταξύ τους για το ποιος έχει δίκιο. Αντιθέτως όμως, η διοίκηση του συλλόγου απέφυγε να δώσει οποιαδήποτε απάντηση και αρνήθηκε να ασχοληθεί με τις κατηγορίες που τις επιρρίπτονται. Το "δεν ασχολούμαστε, έχουμε και δουλειές", ήταν το μόνο που βγήκε από τα πράσινα χείλη.

Αυτή η αλλόκοτη είναι αλήθεια συμπεριφορά, έχει εξήγηση. Η ΚΑΕ προκειμένου να αποφύγει μερικές ακόμη κλήσεις από τον αθλητικό δικαστή, δείχνει ένα διαφορετικό πρόσωπο, πιο διαλλακτικό και συναινετικό, θέλοντας έτσι να επαναπροσδιορίσει το προφίλ του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. 

Πολλοί λένε ότι πίσω από αυτές τις κινήσεις κρύβεται ο νομικός της ΚΑΕ Τάκης Μπαλτάκος, που μέχρι στιγμής είναι αλήθεια ότι κάνει εξαιρετική δουλειά στα θέματα που του έχουν ανατεθεί. Μένει να δούμε λοιπόν, αν αυτή η συμπεριφορά θα συνεχιστεί ή αργότερα και όταν οι μάχες με τον αιώνιο θα έχουν ανάψει, θα ξαναβγεί το τσεκούρι του πολέμου.

ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ

Η περσινή επιλογή του Ντούσκο Ιβάνοβιτς αποδείχθηκε καταστροφική. Η απόλυση του πριν το τέλος της αγωνιστικής χρονιάς ήταν αναμενόμενη. Ο Μανωλόπουλος μαζί με τον Λυκογιάννη ανέλαβαν να οδηγήσουν την ομάδα στους τελικούς του πρωταθλήματος, αλλά δυστυχώς ο (πολύ) ανώτερος Ολυμπιακός επικράτησε εύκολα με 3-0.

Όταν απολύθηκε ο Ιβάνοβιτς, άρχισαν αυτομάτως τα σενάρια διαδοχής. Προσωπικά, αυτόν που θεωρούσα καταλληλότερο για τη θέση και προσωπική μου καψούρα ήταν ο Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς! 

Ναι, καλά διαβάσατε. Τον Σαλε, τον είχα ξεχωρίσει από το Μουντομπάσκετ που τερμάτισε στην δεύτερη θέση με την Εθνική Σερβίας. Τότε δεν ακουγόταν το όνομα του ακόμη. Όταν ήρθε η ώρα της απόφασης, με μεγάλη μου χαρά είδα ότι ο Τζόρτζεβιτς είναι ο νέος προπονητής του Παναθηναϊκού. 

Προσοχή! Το ότι ο Τζόρτζεβιτς πέτυχε με την Εθνική ομάδα της χώρας του, δεν σημαίνει ότι θα πετύχει και στον Παναθηναϊκό. Είναι ένας προπονητής ο οποίος δεν έχει δουλέψει σε συλλογικό επίπεδο και ένα τουρνουά 15 ημερών είναι πολύ διαφορετικό από μια ολόκληρη σεζόν. Και εκεί είναι που θα κριθεί. 

Ξαναλέω, ότι από τις επιλογές που ήταν διαθέσιμες, θεωρώ αυτή την καλύτερη. Μαζί με τον Τζόρτζεβιτς, ήρθαν στην Αθήνα για να δουλέψουν στο πλευρό του ο Μίλαν Μίνιτς ως βοηθός, αλλά και ένας παλιός γνώριμος ο Σάσα Μπετσίροβιτς, πρώην παίκτης του συλλόγου. To υπόλοιπο stuff αποχώρησε και πλέον η ομάδα επιστρέφει στο σερβικό μοντέλο, θέλοντας να βρει στο πρόσωπο του Τζόρτζεβιτς τον νέο Ομπράντοβιτς που θα οδηγήσει τον σύλλογο ξανά στην κορυφή της Ελλάδος και της Ευρώπης.

ΠΑΙΚΤΕΣ

Πάμε τώρα στο αγωνιστικό που εκεί φυσικά συγκεντρώνεται όλο το ενδιαφέρον. Οι παίκτες που παρέμειναν από το περσινό ρόστερ είναι οι Διαμαντίδης (τελευταία του χρονιά), Παππάς, Μποχωρίδης, Γιάνκοβιτς, Χαραλαμπόπουλος, Φώτσης, Γκιστ και οι μικροί Παπαγιάννης, Λούντζης, Κόνιαρης. Όλοι οι υπόλοιποι αποχώρησαν πληρώνοντας το μάρμαρο της αποτυχίας σε Ελλάδα και Ευρώπη. 

Οι παίκτες που αποκτήθηκαν μετά απο εισήγηση του προπονητή, ήταν οι Φελντέιν, Πάβλοβιτς, Καλάθης, Ραντούλιτσα, Κούζμιτς και ο μικρός Καλαιντζάκης από τον Άρη ως συνέχεια του πλάνου περί "παιδομαζώματος" των νέων Ελλήνων παικτών. Ας τους πάρουμε λοιπόν με την σειρά.

ΚΑΛΑΘΗΣ

Ο παίκτης που αποτελούσε διακαή πόθο του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Από πέρσι του είχε καταθέσει την πρόταση για συμβόλαιο τριών ετών με σκοπό να πάρει την "μπαγκέτα" από τα χέρια του μαέστρου Δημήτρη Διαμαντίδη, όταν αυτός σταματήσει το μπάσκετ. Πέρσι δεν τα κατάφερε, αλλά φέτος είπε το πολυπόθητο ναι και πέρασε την άλλη άκρη του Ατλαντικού. 

Για πολλούς, μια από τις καλύτερες, αν όχι η καλύτερη μεταγραφή για φέτος στην Ευρώπη. Ο Καλάθης ήταν αυτό ακριβώς που έλειπε από την περιφέρεια του Παναθηναϊκού. Είναι ο παίκτης που θα πάρει το βάρος της ευθύνης από τον Διαμαντίδη και θα οργανώσει τις επιθέσεις της ομάδας. 

Επιπλέον, είναι εξαιρετικός στην άμυνα κάτι που τον καθιστά απαραίτητο και στις δύο πλευρές του παρκέ. Για τον Καλάθη τα λόγια είναι περιττά. Αν είναι ο παίκτης που είδαμε στο Ευρωμπάσκετ, τότε ο Παναθηναϊκός βρήκε στο πρόσωπο του τον παίκτη που θα γίνει ηγέτης και θα τον οδηγήσει ξανά ψηλά. Το μοναδικό ερωτηματικό, είναι η ευστοχία του από το τρίποντο. Αλλά όπως έδειξε στο Ευρωμπάσκετ και στα φιλικά έχει βελτιωθεί πολύ σε αυτόν τον τομέα και μένει να αποδειχθεί αυτό και στο παρκέ. Ο Καλάθης αυτήν την στιγμή είναι ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης του συλλόγου, δείγμα της πίστης και των προσδοκιών που έχει η διοίκηση από αυτόν.

ΡΑΝΤΟΥΛΙΤΣΑ

Η έτερη μεγάλη μεταγραφή του Παναθηναϊκού αυτό το καλοκαίρι. Ο Ραντούλιτσα έγινε γνωστός στο ελληνικό κοινό στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας και κυρίως στο ματς με την Ελλάδα στη φάση των 16. όπου ήταν εξαιρετικός πετυχαίνοντας 16 πόντους. Το καλοκαίρι και μετά την πρόσληψη Σαλε, το όνομα του ακούστηκε κατευθείαν μιας και ήταν ελεύθερος. Με προσωπικές κινήσεις του Τζόρτζεβιτς ο παίκτης, που ήταν και διακαής πόθος του κόσμου, ντύθηκε στα πράσινα. 

Ο Ραντούλιτσα λοιπόν, είναι ένας παίκτης που χάρη στο σώμα του και την δύναμη του, είναι επιθετικό υπερόπλο. Μπορεί να πάρει την μπάλα στο ζωγραφιστό και να εκτελέσει ή να την βγάλει προς τα έξω στην περιφέρεια για μακρινό σουτ. Σε αντίθεση με τον Μπατίστα, έχει μεγάλη ικανότητα αντίληψης στο να διαβάζει το παιχνίδι. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι μπορεί να ακουμπάει η μπάλα πάνω του όποτε χρειάζεται. 

Αλλά εκεί που ο Ραντούλιτσα ξεχωρίζει από τους  αντίστοιχους ψηλούς του είδους, είναι οι βολές. Παίκτες σαν και αυτόν είναι δεδομένο ότι θα οδηγηθούν πολλές φορές στην γραμμή των βολών. Ο Ραντούλιτσα στον τομέα αυτόν, έχει ποσοστά παίκτη που παίζει στα guard. Και αυτό είναι πάρα πολύ σπουδαίο, καθώς σε κάθε ματς θα έχει την ευκαιρία ο Παναθηναϊκός να κερδίζει διψήφιο αριθμό πόντων από αυτόν.

Στην περίπτωση του Ραντούλιτσα όμως, υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛΑ. Η ανταπόκριση του στον τομέα της άμυνας και πιο συγκεκριμένα στο pick and roll. Παίκτες σαν και αυτόν έχουν βαριά πόδια, κάτι που τους δυσκολεύει  αφάνταστα στις συνεχόμενες περιστροφές που γίνονται όταν η ομάδα αμύνεται. 

Στα πρώτα φιλικά που παρακολούθησα, το πρόβλημα που υπάρχει όταν είναι στο παρκέ είναι μεγάλο. Οι αντίπαλοι προπονητές το έχουν διαβάσει και χτυπάνε συνέχεια εκεί. Αυτό έχει ως συνέπεια, όσους πόντους βάζει μπροστά, άλλους τόσους να δέχεται πίσω. Για να μην είμαι άδικος, είναι πολύ νωρίς ακόμη και οι παίκτες δεν είναι 100% έτοιμοι. Πάντως, είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί, διότι το επίπεδο της Ευρωλίγκας φέτος είναι πολύ υψηλό και περιθώρια για λάθη δε υπάρχουν.

ΠΑΒΛΟΒΙΤΣ

Η αλήθεια είναι, ότι φέρνοντας δύο παίκτες της κλάσης των δύο προαναφερθέντων, θα ξόδευες ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, οπότε το μπάτζετ για τις υπόλοιπες κινήσεις θα ήταν περιορισμένο. Ο Σάσα Τζόρτζεβιτς λοιπόν, έφερε για την θέση του small forward τον Σάσα Πάβλοβιτς. 

Ο Πάβλοβιτς, μετά από μια μακριά θητεία στο NBA πήρε τον δρόμο της επιστροφής και υπέγραψε στην Παρτιζάν. Η χρονιά δεν πήγε καλά και οι φήμες ήθελαν να σταματάει το μπάσκετ στο τέλος της σεζόν. Ήρθε όμως η πρόταση από τον Παναθηναϊκό και κατευθείαν υπέγραψε. 

Από την διοίκηση του Παναθηναϊκού, είναι γνωστή η θέληση να προωθήσει την εξέλιξη του Χαραλαμπόπουλου και δεν επιθυμούσε την απόκτηση ενός παίκτη σταρ για την θέση που θα κατανάλωνε μεγάλο χρόνο συμμετοχής. Η κίνηση αυτή είναι αλήθεια ότι ξενέρωσε τον κόσμο. Μετά την περσινή τρύπα στην θέση 3, περίμενε κάτι διαφορετικό. Η επιλογή αυτή λοιπόν, έκανε πολλούς να αμφισβητήσουν τον παίκτη από νωρίς.

Πριν κάτσω να πω αυτά που θέλω για τον Πάβλοβιτς, θα ήθελα να πω το εξής. Το καλοκαίρι, έπεσε το μάτι μου στα σχόλια στο twitter ενός Σέρβου δημοσιογράφου για την μεταγραφή Πάβλοβιτς στον Παναθηναϊκό. Αυτό που του είχε προξενήσει μεγάλη εντύπωση, ήταν τα σχόλια Παναθηναϊκών για την μεταγραφή αυτή και ο τρόπος υπονόμευσης της. 

Είπε λοιπόν, ότι οι οπαδοί του Παναθηναϊκού δεν έχουν συνειδητοποιήσει τι παίκτη έχουν πάρει και θα δουν σύντομα την αξία του. Και αν κρίνω από την πρώτη εικόνα στα φιλικά είχε δίκιο. Ο Πάβλοβιτς με το καλημέρα κάνει την διαφορά. Μέχρι στιγμής είναι η ευχάριστη έκπληξη της προετοιμασίας. 

Αυτό που βλέπεις με την πρώτη ματιά είναι ένας παίκτης με ευχέρεια στο σκοράρισμα από την περιφέρεια. Είναι πολύς καλός σουτέρ και αυτό είναι σημαντικό, καθώς θα του δοθεί η ευκαιρία πολλές φορές να εκτελέσει όταν θα βρει χώρο. Επιπλέον, δείχνει ικανός και στην διείσδυση στο αντίπαλο καλάθι. 

Αναμφίβολα, αν την εικόνα αυτή την δούμε και στα επίσημα παιχνίδια, τότε ο Παναθηναικος θα έχει βρει στο πρόσωπο του ένα εξαιρετικό λαβράκι που θα δώσει πολλές λύσεις στα χέρια του προπονητή. Για τον Πάβλοβιτς έχω μόνο μια ένσταση. Δεν έχει γρήγορα πόδια και κάποιες φορές στην άμυνα αυτό μπορεί να κοστίσει. Αλλά μεταξύ μας. Αν έπαιζε και άμυνα υψηλού επιπέδου θα ήταν ακόμη στο ΝΒΑ. Με τα λεφτά που παίρνει (από τους πιο χαμηλόμισθους στο ροστερ), είναι εξαιρετική επιλογή. Μένει να δούμε αν θα συνεχίσει το ίδιο καλά και στα επίσημα παιχνίδια.

ΦΕΛΝΤΕΪΝ

Ο Παναθηναϊκός στο πρόσωπο του Φελντέιν, ψάχνει τον παίκτη που θα του δώσει το μακρινό σουτ από την περιφέρεια. Δυστυχώς, δεν είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους Παναμερικανικούς Αγώνες όπου συμμετείχε με την Δομηνικανικη Δημοκρατία και δεν έχω εικόνα από την παρουσία του εκεί. 

Στα φιλικά στην Κίνα ήταν αρνητικός. Στο Γκομελσκυ όμως ανέβασε κατακόρυφα την απόδοση του και έδειξε πτυχές του ταλέντου του. Πρώτα απ όλα, είναι πολύς καλός στην άμυνα. Η ταχύτητα του και τα καλά αθλητικά προσόντα τον βοηθούν πολύ. Είναι παίκτης που ταιριάζει απόλυτα στο πλάνο του προπονητή, καθώς μπορεί και πιέζει τα αντίπαλα guard, με αποτέλεσμα να τους δυσκολεύει την δημιουργία και να κάνει και κλεψίματα. 

Στον επιθετικό τομέα, επιβεβαίωσε το φονικό του ένστικτο από την περιφέρεια. Αυτό όμως που με εξέπληξε ευχάριστα, είναι η ικανότητα του στην δημιουργία. Δεν είναι ο παίκτης που θα περιμένει την μπάλα για να εκτελέσει, αλλά θα δημιουργήσει για τον εαυτό του και τους συμπαίκτες του. Η ταχύτητα του, τον βοηθάει να κινείται και μέσα στο καλάθι και να κερδίζει φάουλ ή να τελειώνει με λευ απ. Στοιχεία που λείπανε από τον περσινό Παναθηναικό.

Για τον Φελντέιν το ζητούμενο είναι ένα. Η διάρκεια. Θα καταφέρει να αντεπεξέλθει στο υψηλό επίπεδο της Ευρωλίγκας για μεγάλο διάστημα; Να θυμίσω ότι δυνατό ξεκίνημα είχαμε και από τον Σλότερ, αλλά αργότερα από την πίεση κατέρρευσε. Επιπλέον, ο Φελντέιν σε μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός δεν θα έχει πολλές φορές την ευκαιρία να εκτελέσει. Θα πρέπει τις λίγες φορές που θα του δοθούν να ευστοχήσει, αλλιώς θα κάθεται στον πάγκο. Η περίπτωση του είναι καταλυτική, καθώς θα πρέπει να τραβήξει το κουπί για μεγάλο διάστημα μέχρι την επιστροφή Παππά και από την απόδοση του θα εξαρτηθούν πολλά στην περιφέρεια.

ΚΟΥΖΜΙΤΣ

Ο παίκτης που αποκτήθηκε για την θέση του δεύτερου ψηλού. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήταν η πρώτη επιλογή και υπέγραψε όταν άρχισαν να στερεύουν οι ψηλοί στην Ευρώπη. Για τον Κούζμιτς το δείγμα γραφής είναι μικρό. Στο Ευρωμπάσκετ δεν ήταν στις πρώτες επιλογές του Σάλε και δεν μπορεί να κριθεί

Από τα φιλικά παιχνίδια αυτό που έχω δει, είναι ότι πρόκειται για έναν παίκτη που είναι αρκετά καλός στην άμυνα. Το μεγάλο του ύψος τον βοηθάει να κατεβάζει πολλά ριμπάουντ και να παίζει αντιμέτωπος απέναντι σε βαριά κορμιά. Εκεί όμως που με εξέπληξε ευχάριστα είναι στον επιθετικό τομέα. Η αλήθεια είναι ότι όταν έχεις τόσο καλούς play maker, θα σου δώσουν την ευκαιρία να τελειώσεις πολλές φάσεις κάτω από το καλάθι. Ο Κούζμιτς λοιπόν, μπορεί να τελειώνει αρκετές προσπάθειες και αυτό φάνηκε από τα φιλικά στην Μόσχα. Το αν θα συνεχίσει έτσι είναι θέμα δικό του και κατά πόσο θα δουλέψει.

Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, το ροστερ διαμορφώνεται ως εξής:

1,2: Διαμαντίδης, Παππάς, Μποχωρίδης, Καλάθης, Φελντέιν, Λούντζης, Κόνιαρης, Καλαιντζάκης
3: Πάβλοβιτς, Γιάνκοβιτς, Χαραλαμπόπουλος
4: Φώτσης, Γκιστ και κατά συνθήκη Χαραλαμπόπουλος
5: Ραντούλιτσα, Κούζμιτς, Παππαγιάννης και κρατήστε το αυτό, Γκιστ.

Είναι λοιπόν αυτό ρόστερ για φάιναλ φορ και νταμπλ; Ο χρόνος θα δείξει. Σίγουρα, ο Παναθηναϊκός είναι πολύ ανώτερος από πέρσι σε όλα τα επίπεδα. Το θέμα είναι να βγουν οι μεταγραφές, να δέσουν με τους παλιούς και να οδηγήσουν ξανά τον σύλλογο εκεί που ανήκει. Να θυμίσω δύο πράγματα:

1) Παππάς, Μποχωρίδης είναι τραυματίες. Ο πρώτος θα μπει μέσα στον Δεκέμβρη και σκοπός είναι να είναι έτοιμος με την έναρξη του top 16. Ο Μποχωρίδης θα επιστρέψει με το νέο έτος.

2) Οι θέσεις των ξένων ΔΕΝ έχουν συμπληρωθεί. Υπάρχει ευχέρεια για ακόμη έναν. Το θέμα είναι αν θα χρησιμοποιηθεί. Εκ πρώτης όψεως, ο Παναθηναϊκός δείχνει να μην έχει το απαραίτητο βάθος στα guard. Αλλά αυτό διορθώνεται όταν επιστρέψει ο Παππάς. Αρκεί φυσικά να είναι σε καλή κατάσταση. Το μεγάλο πρόβλημα όμως είναι στο 5 και την άμυνα. Η ομάδα στερείται την παρουσία ενός αθλητικού ψηλού που θα είναι φόβητρο για τους αντιπάλους και αυτό ίσως κοστίσει. Ο Γκιστ τώρα που επιστρέφει θα δώσει λύσεις αλλά δεν ξέρω αν φτάνει. Η άμυνα λοιπόν είναι ένας γρίφος που πρέπει να λυθεί από το προπονητικό επιτελείο αν δεν θέλουμε η ομάδα να γκελάρει σε κρίσιμα παιχνίδια.


Τελειώνοντας, θα ήθελα να πω το εξής. Ο Παναθηναϊκός φέτος δείχνει να χτίζει(επιτέλους) κάτι καλό. Το αν αυτή ομάδα θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες του κόσμου θα φανεί μέσα στην σεζόν. Το σίγουρο είναι ένα. Η ομάδα χρειάζεται στήριξη. Την δικαιούται και πιστέψτε με, την αξίζει. Τα λέω αυτά γιατί το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό είναι κοντά. Και οι δύο ομάδες είναι ανέτοιμες και χρειάζονται χρόνο. 

Η εικόνα των φιλικών έχει ενθουσιάσει πολύ κόσμο. Αυτό που συνιστώ είναι ψυχραιμία. Είναι πολύ νωρίς ακόμη για πανηγυρισμούς. Ακόμη και να χαθεί ο πρώτος τίτλος την Πέμπτη, έχουμε όλη την χρονιά μπροστά μας. Κύπελλα έχουμε πάρει και θα πάρουμε και άλλα. Το θέμα είναι να επιστρέψει ο ΕΞΑΣΤΕΡΟΣ. Η ομάδα που προκαλούσε τρόμο σε όλα τα γήπεδα της Ευρώπης. Αυτό πρέπει να ευχόμαστε. Όλα τα άλλα θα έρθουν. Στήριξη λοιπόν στην ομάδα και ας απολαύσουμε την (απαιτητική πιστέψτε με) μπασκετική χρονιά!

ΥΓ: Ευχαριστώ το blog και τον Αλέξανδρο για την τιμή που μου κάνουνε να καταθέτω τις απόψεις μου.

ΥΓ2: Ελπίζω το κείμενο να άρεσε για να έχω την ευκαιρία να ξαναγράψω εδώ για το μπάσκετ.

ΥΓ3: Οι παίκτες έρχονται και φεύγουν, αυτή η ομάδα θα είναι εδώ. Δημήτρης Διαμαντίδης. Ας τον απολαύσουμε όσο ακόμα μπορούμε.

ΥΓ4: Καλή μπασκετική χρονιά και πάλι και υγεία σε όλους!

Giorgos Chrl 

                                                                                                                
 
Top