Γράφει ο Giorgos Chrl

Καλημέρα σε όλους.  Να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Παναθηναϊκός στην Βαρκελώνη ήταν κάκιστος και φυσικά ο χειρότερος που έχει εμφανιστεί από την αρχή της χρονιάς στο παρκέ. Η συντριβή είναι αλήθεια ότι πονάει όλους μας και φυσικά δημιουργεί προβληματισμό.

Κάποιοι θα πουν ότι το σκορ δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα του αγώνα, εγώ θα πω ότι την αντικατοπτρίζει ΠΛΗΡΩΣ. Η εμφάνιση του Παναθηναϊκού ήταν τραγική. Θύμισε τις προηγούμενες χρονιές, που ο αδύναμος Παναθηναϊκός, γνώριζε συντριβές από ομάδες του επιπέδου της Μπαρτσελόνα και η αλήθεια είναι ότι χθες ξύπνησαν άσχημες μνήμες. Αλλά ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. 

Ποιον Παναθηναϊκό είδαμε να αγωνίζεται στο PALAU BLAUGRANA; 

Ο Παναθηναϊκός κατέβηκε να αγωνιστεί απέναντι στην ισχυρή Μπαρτσελόνα, χωρίς 4 παίκτες. Παππάς, Μποχωρίδης, Γιάνκοβιτς, Κούζμιτς για διαφορετικούς λόγους ο καθένας δεν αγωνίστηκαν. 

Από τους υπόλοιπους που αγωνίστηκαν οι Παπαγιάννης και Λούντζης είναι ακόμη σε μικρή ηλικία, ενώ ο Χαραλαμπόπουλος αν και είναι πιο έμπειρος από τους προαναφερθέντες, δεν μπορεί να σταθεί ακόμη σε αυτό το επίπεδο. Στην πραγματικότητα λοιπόν, ο Παναθηναϊκός κατέβηκε να αγωνιστεί με την Μπαρτσελόνα με 7(!!!) παίκτες. Οι πιθανότητες λοιπόν να έφευγε νικητής είχαν ελαχιστοποιηθεί πριν την έναρξη του παιχνιδιού.

Για πολλούς όμως το πρόβλημα δεν είναι η ήττα, αλλά η συντριβή που πλήττει το κύρος και την εικόνα της ομάδας. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού έχει ζήσει πολλές επιτυχίες και δεν θέλει η ομάδα του να γνωρίζει τέτοιες ήττες. Και εδώ είναι που παίζει ρόλο ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος.

Ο Γιαννακόπουλος λοιπόν, είχε δηλώσει πέρσι ότι ο Παναθηναϊκός του χρόνου (σ.σ φέτος), θα τους κερδίζει όλους. Καιρός είναι να αποδείξει ότι όντως εννοούσε όσα έλεγε. Τι εννοώ; Είναι καιρός να ξεκαθαρίσει στον κόσμο που στηρίζει την ομάδα, ποιοι είναι οι ΣΤΟΧΟΙ για φέτος. 

Θα συνεχίσουμε το πλάνο της προώθησης των νέων παιδιών αδιαφορώντας για τις διάφορες σφαλιάρες που θα προκύψουν ή θα ενισχύσει την ομάδα για να κυνηγήσει πέρα από το νταμπλ και το φαιναλ φορ;

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα εξής. Ο Παπαγιάννης και ο Λούντζης ΑΥΤΗ την στιγμή, είναι αμφίβολο  αν μπορούν να σταθούν σε επίπεδο Α1. Είναι δύο νέα παιδιά, που ναι μεν έχουν όλο το μέλλον μπροστά τους, αλλά τώρα είναι ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ να σηκώσουν το βάρος της φανέλας στις πλάτες τους. Ο λόγος που παίρνουν χρόνο συμμετοχής είναι οι τραυματισμοί που υπάρχουν στο ρόστερ. 

Προσωπική μου άποψη είναι, ότι γρήγορα πρέπει να παραγκωνιστούν και να επιστρατεύονται αποκλειστικά σε εύκολα ματς του ελληνικού πρωταθλήματος, όταν το σκορ θα έχει κριθεί. Χρειάζονται και οι δύο πολλή δουλειά και ώρες προπόνησης για να μπορέσουν να αρχίσουν να παίρνουν χρόνο συμμετοχής.

Στην ίδια κατηγορία περίπου βάζω και τον Χαραλαμπόπουλο, αν και ο συγκεκριμένος διαθέτει πολύ ταλέντο και μπορεί να σταθεί στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αλλά και για αυτόν αργεί η ώρα που θα μπορέσει να ηγηθεί της προσπάθειας. Προς το παρόν χρειάζεται δουλειά και να μαθαίνει από τους συμπαίκτες του.

Με βάση λοιπόν τις απουσίες και το νεαρό της ηλικίας κάποιων παικτών, βλέπουμε ότι ο Παναθηναϊκός ήταν γυμνός. Σε κανένα σημείο του παιχνιδιού δεν έδειξε η ομάδα ότι μπορεί να φύγει νικήτρια (εκτός από το αναμενόμενο ξέσπασμα της τρίτης περιόδου), αντιθέτως η διαφορά μεγάλωνε και έφτασε τους 25 πόντους.

Ανάλυση αυτού του παιχνιδιού δεν χωράει. Οι Ραντούλιτσα, Γκιστ και λίγο οι Καλάθης, Φελντέιν ήταν οι μόνοι που βοήθησαν, ενώ Διαμαντίδης, Φώτσης και Πάβλοβιτς βρέθηκαν σε κακή μέρα. 

Η Μπαρτσελόνα είχε την πολυτέλεια να διαθέτει πολλές λύσεις σε όλες τις γραμμές, κάτι που της έδινε την ευχέρεια να κάνει το απαραίτητο rotation και να ξεκουράζει παίκτες ή να αντικαθιστά αυτούς που δεν τράβαγαν. Αντιστοίχως, στον Παναθηναϊκό ελλείψει λύσεων, έπαιζαν οι ίδιοι και οι ίδιοι σε όσο κακή μέρα και αν βρίσκονταν.

Από τα παραπάνω λοιπόν, παρατηρούνται τα εξής. Η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση. Δεν ξέρω πότε θα γίνει, αυτό που ξέρω είναι ότι στο τοπ 16, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να μην έχεις κλείσει τις θέσεις των ξένων σου. Και αν στην θέση των γκαρντ, ο Παππάς επιστρέφει αρχές Δεκέμβρη, στην θέση 5 το πρόβλημα φωνάζει. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται οπωσδήποτε έναν αθλητικό ψηλό. Έναν παίκτη φόβητρο, που θα κάνει τους αντίπαλους παίκτες να τρέμουν να μπουν μέσα στην ρακέτα. 

Αν λοιπόν ο Γιαννακόπουλος θέλει όντως την επιστροφή της ομάδας στο φάιναλ φορ, θα πρέπει να το κάνει πράξη και να την ενισχύσει εκεί που πονάει. Αλλιώς, θα έχουμε ταβάνι ξανά την οκτάδα και το έβδομο αστέρι θα είναι ένας μακρινός και απατηλός στόχος.

Και κάτι τελευταίο. Με μεγάλη μου έκπληξη παρατήρησα έναν μηδενισμό και μια απαξίωση της ομάδος στα σχόλια από οπαδούς στο blog, αλλά και σε κάποια sites. Δηλαδή αν ο Παναθηναϊκός έχανε από τον Ολυμπιακό τι θα ζητάγατε, το κεφάλι των παικτών και του προπονητή στο πιάτο; 

Πρέπει να καταλάβετε μερικοί, ότι η περίοδος των μεγάλων μπάτζετ τελείωσε. Οι όποιες κινήσεις γίνονται είναι προσεγμένες και μέσα από το γενικό σύνολο, προσπαθούν όλοι να γίνονται καλύτεροι και να βελτιώνονται παιχνίδι με το παιχνίδι. Κάθε χρόνο, υπάρχουν 5-6 τουλάχιστον ομάδες που ξοδεύουν τεράστια ποσά σε παίκτες, αλλά κάθε φορά δεν κερδίζουν τίποτα. 

Είναι μεγάλη επιτυχία λοιπόν, που το ελληνικό μπάσκετ μπορεί και στέκεται ψηλά ακόμη και σε αυτές τις δύσκολες εποχές για την χώρα. Προτείνω λοιπόν υπομονή, να δούμε την ομάδα σε μερικά παιχνίδια ακόμη και μετά να κρίνουμε που μπορεί να φτάσει στο φετινό της ταξίδι στα γήπεδα της Ευρωλίγκας.

ΥΓ1: Με αυτά που έχω δει μέχρι τώρα, βλέπουμε την πιο τρελή Ευρωλίγκα των τελευταίων ετών. Μέχρι στιγμής, έχουμε δει τεράστιες εκπλήξεις να λαμβάνουν χώρα και ομάδες εκατομμυρίων να γνωρίζουν συντριβές από υποδεέστερες τους. Αν συνεχιστεί αυτό, στο τοπ 16 θα γίνει ο κακός χαμός. Είναι πολύ ενδιαφέρον ποιοι θα προλάβουν να φορμαριστούν εγκαίρως και να περάσουν τον σκόπελο των 16, πριν δούμε τις τελικές μάχες στην φάση των 8 για την πρόκριση στο φάιναλ φορ του Βερολίνου.

ΥΓ2: Και ένα σχόλιο για το ποδόσφαιρο. Είναι τόσο άσχημη η κατάσταση και τόσο κωμικοτραγικά όσα συμβαίνουν εκεί, που έχει δημιουργηθεί εμφύλιος στις τάξεις του κόσμου (όσων συνεχίζουν να ασχολούνται). Ο κόσμος αυτός ψάχνει μια αχτίδα ελπίδας για να ξεφύγει από την μιζέρια που έχει δημιουργηθεί και την αναζητά στο μπάσκετ. Και για αυτό το μπασκετικό τμήμα πρέπει να δυναμώσει και άλλο προκειμένου να ενώσει και να κάνει ξανά υπερήφανους όλους τους Παναθηναϊκούς.

ΥΓ3: Ευχαριστώ για άλλη μια φορά για την ανάγνωση!



 
Top