Ερωτηματικό για τον φετινό Παναθηναϊκό ήταν το πώς θα αντιδράσει η ομάδα στα 4 πρώτα ομολογουμένως δύσκολα παιχνίδια της περιόδου. Και αυτό γιατί τα τρία πρώτα ήταν εκτός έδρας σε ΣΕΦ, Nick Galis Ηall, Κουμπάν και το τέταρτο έρχεται την Δευτέρα στο ΟΑΚΑ με τον Ολυμπιακό. 

Η πιο ανώδυνη ήττα από αυτή που θα μπορούσε να έρθει σε αυτά τα 4 ματς φωτιά, ήρθε σήμερα. Στο ΣΕΦ ήταν παιχνίδι νοκ-άουτ, ενώ στην Θεσσαλονίκη πρεμιέρα πρωταθλήματος με τις ήττες στο Ελληνικό πρωτάθλημα να παίζουν μεγάλο ρόλο στην μάχη για την κατάληψη της πρώτης θέσης.

Ας πάμε στο τι έκανε καλά ο Παναθηναϊκός. 

Πήρε δυο φορές το προβάδισμα με διαφορά οκτώ πόντων γιατί πίεσε πάρα πολύ στην πρώτη πάσα στην άμυνα, που είχε σαν αποτέλεσμα να κλέβει μπάλες στην πρώτη ζώνη άμυνας (πάνω από τον γραμμή των βολών) και να πετυχαίνει εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό. 

Έκανε αλλαγές στα pick and roll και κατάφερε με παγίδες στην baseline να οδηγήσει τους Ρώσους να πετάνε τις μπάλες εκτός παρκέ μόνοι τους. Διάβασε το παιχνίδι σε μεγάλο μέρος του αγώνα περνώντας την μπάλα στον Ραντούλιτσα.

Η Λοκομοτίβ κατάφερε να ανατρέψει την εις βάρος της κατάσταση όταν:

Βρήκε ανοιχτό γήπεδο και έτρεξε εκμεταλλευόμενη τις κακές επιστροφές της ομάδας μας. Διάβασε σωστά το παιχνίδι κυρίως στο μαρκάρισμα του Ραντούλιτσα στον Σίνγκλετον, όπου ο δεύτερος χτύπησε στα πόδια και κατάφερε  να δημιουργήσει ρήγματα. Και τελείωσε φάσεις, φορτώνοντας με φάουλ τους παίκτες του Παναθηναϊκού. 

Έπαιξε πολύ το ένας εναντίον ενός (που κέρδισε κυρίως με τον Ντιλέινι), ενώ είχε και πολλές δεύτερες επιθέσεις μετά τα επιθετικά ριμπάουντ. Επίσης βρήκε ελεύθερα σουτ (χάρη στην ευστροφία του Ντρέιπερ που άλλαξε την εικόνα της Κούμπαν). Ο Παναθηναϊκός έφαγε και πολλά καλάθια λόγω του παίκτη που κάλυπτε την week side και σε πολλά σημεία αργούσε χαρακτηριστικά να καλύψει.

Φυσικά καθοριστικό σημείο του παιχνιδιού, ήταν το τραγικό επιθετικά τελευταίο δεκάλεπτο, όπου ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να σημειώσει καλάθι στα τελευταία 5 λεπτά (πλην το τρίποντο του Διαμαντίδη) και δεν είναι τόσο ότι κολλήσαμε στο σκοράρισμα, όσο οι κάκιστες επιλογές που στοίχισαν πολύ την δεδομένη χρονική στιγμή. 

Νομίζω ότι ο Τζόρτζεβιτς (παρότι το έκανε) άργησε λίγο να αλλάξει το μαρκάρισμα του Σίνγκλετον με τον Ραντούλιτσα, που ήταν φανερό ότι δεν τραβάει.

Μιλάμε για νέα ομάδα, με νέο προπονητή, που ψάχνει να βρει τους αυτοματισμούς της και να αφομοιώσει την φιλοσοφία του προπονητή, που και αυτός ανακαλύπτει τους παίκτες του. 

Θα είναι άδικο να γίνει οποιαδήποτε κρίση, για οποιονδήποτε παίκτη, ανεξάρτητα αν παίζει καλά η όχι. Θα πρέπει (εμείς οι φίλαθλοι) κάποια στιγμή να κατανοήσουμε, πως δεν γίνεται να βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα και να προβαίνουμε σε κρίσεις, ειδικά από τον Οκτώβριο μήνα (σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο). 

Αν καταφέρει και πάρει το ματς της Δευτέρας, θεωρώ ότι για τα δεδομένα που μόλις ανέφερα η εκκίνηση θα μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί και ιδανική. Κανείς δεν θυμάται μια ομάδα τον Οκτώβριο, αλλά τον Μάιο και τον Ιούνιο. Στο μπάσκετ πάντα.

Τα δεκάλεπτα: 17-21, 45-41, 63-61, 81-70

Λοκομοτίβ Κουμπάν (Γιώργος Μπαρτζώκας): Ντιλέινι 14 (2), Σίνγκλετον 16 (1), Ντρέιπερ 7 (1), Κλαβέρ 13 (2), Μπίκοφ 2, Ζοζούλιν 2, Βορόνοφ 7 (1), Ζούμπκοφ 8, Φεσένκο 8, Μπρόκχοφ 4 (1)

Παναθηναϊκός (Σάσα Τζόρτζεβιτς): Πάβλοβιτς 4, Γιάνκοβιτς 2, Φώτσης 7 (1), Ραντούλιτσα 15, Φελντέιν 9 (1), Διαμαντίδης 14 (3), Γκιστ 4, Καλάθης 13 (2), Κούζμιτς 2 

Μιχάλης


 
Top