Γράφει ο GT67

Με καθυστέρηση αρκετών ημερών (σας δίνω την ευκαιρία να ξεφύγετε από τα στενάχωρα του ποδοσφαίρου) θα καταθέσω την άποψή μου για την ομάδα μπάσκετ και την εντός έδρας ήττα από την Κουμπάν.

Πριν ξεκινήσω θα ήθελα να επισημάνω ότι δεν πρέπει να πάρετε τοις μετρητοίς τους ακριβείς χρόνους ή πόντους. Είναι παραδείγματα, που όμως δεν απέχουν και πολύ απ την πραγματικότητα. 

Ένα δεύτερο που πρέπει να τονίσω είναι ότι δεν είμαι και ο ειδικότερος σε θέματα μπάσκετ κι εδώ που τα λέμε, ούτε στα του ποδοσφαίρου ανάγω τον εαυτό μου ως ειδικού, απλά σχολιάζω αυτά που βλέπω όπως φαντάζομαι κι όλοι μας.

Σαν βασικό θέμα μου είναι τα χάλια της ομάδας και θα προσπαθήσω να εξηγήσω.

Ξεκινάω λέγοντας ότι μας λείπει ο Νίκος Παππάς και σίγουρα επιθετικά θα ήμασταν πολύ καλύτερα αν δεν ήταν τραυματίας. Είναι μια μεγάλη απώλεια κι όταν επιστρέψει υγιής θα δούμε άλλο μπάσκετ, τουλάχιστον επιθετικά.

Από κει και πέρα, όλες οι ομάδες κατεβαίνουν με δώδεκα παίκτες που σχεδόν πάντα τους χρησιμοποιούν όλους. Εμείς απ την άλλη παίζουμε με εννιά μονίμως, Λούντζης Χαραλαμπόπουλος και Παπαγιάννης, χθες δεν έπαιξαν ούτε δευτερόλεπτο. Για μένα μέγιστο λάθος. 

Κι άντε να δεχθώ ότι ο Λούντζης είναι μικρός και τελείως άπειρος, όμως οι άλλοι δύο μπορούσαν να παίξουν. Δεν λέω π.χ. είκοσι λεπτά, αλλά τρίλεπτα ανά περίοδο, θα μπορούσαν. Αν αυτό γίνονταν και εμπειρίες θα αποκτούσαν και ανάσες θα έδιναν σε αυτούς που θα άλλαζαν, ειδικά όταν αυτοί δείχνουν και μπλοκαρισμένοι. Είμαι της γνώμης ότι παίκτες που δεν παίζουν, σχεδόν ποτέ δεν μπορούν να δείξουν τι δυνατότητες έχουν κι αν πραγματικά αξίζουν. 

Απ την  άλλη για όσους λένε ότι δεν είναι έτοιμοι για Euroleaque, απαντώ ότι μερικώς έχουν δίκιο, αλλά έχουμε δει σε άλλες ομάδες κάτι πρώην Γιουγκοσλάβους ή Ισπανούς ή ακόμη και Ιταλούς, στις ίδιες ηλικίες να βγάζουν μάτια γιατί έτυχε να τους εμπιστευτούν και να ποντάρουν πάνω τους οι προπονητές τους.

Άλλο παράδειγμα, λέμε ότι ο Ραντούλιτσα είναι επιθετικά κυρίως καλός, έχω τις ενστάσεις μου γιατί ακόμη κι αν βάζει π.χ. είκοσι πόντους μ.ο. τι να το κάνω, αν στο ίδιο παιχνίδι δέχεται τους ίδιους ή και περισσότερους πόντους. Στο ζύγι το αποτέλεσμα είναι μηδέν. Τι να το κάνω όταν έχει γίνει συνήθεια να έχει απ τα πρώτα λεπτά δυο φάουλ και επί της ουσίας να βγαίνει εκτός ρυθμού-παιγνιδιού μόνος του. 

Χθες μάλιστα έδειξε, ότι παρά τα 2.13 του και τον τεράστιο όγκο του, όταν τον έπαιξαν συνδυασμένη και σκληρή άμυνα δεν τα κατάφερε. Αν θεωρήσετε την άποψη μου σωστή, τότε θα δεχθείτε ότι ο Κούζμιτς προσφέρει πολύ περισσότερα, όταν γράφει π.χ. δέκα πόντους κατά μ.ο., αλλά δέχεται τους μισούς ή ότι συμπληρώνει τα πέντε φάουλ (κι αν) προς την λήξη του ματς. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ότι το καλύτερο για τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ μας, που μας έχει μάθει σε άλλου επιπέδου παίκτες επί Παύλου-Θανάση.

Άλλο παράδειγμα, λέγαμε ότι ο τεράστιος 3D φέτος θα είναι απελευθερωμένος, καθότι με τον ερχομό του Καλάθη δεν θα είχε την πλήρη ευθύνη της οργάνωσης του ματς κι ότι λόγω ηλικίας θα έπρεπε να παίζει π.χ. πέντε ποιοτικά λεπτά σε κάθε περίοδο. 

Δείτε όμως τους χρόνους συμμετοχής και τον δύο για να καταλάβετε ότι δεν ισχύει. Φοβούμενος ο Σάσα τα ματς, τους αναγκάζει να παίζουν πάνω από τριαντάλεπτα κι οι δύο. Έτσι παρουσιάζουν σημάδια κόπωσης και μη καθαρού μυαλού.

Κι άντε να δεχθώ ότι ο Νικ μπορεί να το αντέχει -που στην πραγματικότητα δεν ισχύει- ο Μήτσος όμως μπορεί? Η απάντηση είναι όχι κι όλοι το διαπιστώνουμε παρακολουθώντας τα ματς που προηγήθηκαν και ειδικότερα χθες.

Πάμε τώρα στους άλλους ξένους, ο Πάβλοβιτς παίζει συνήθως δεκαπεντάλεπτα και οι πόντοι του δεν υπερβαίνουν τους δέκα, με μια λέξη μέτριος. Ο Φελντέϊν είναι ή του ύψους ή του βάθους, αν του βγουν τα σουτ μπορεί να είναι καλός, αν όχι αρχίζει το άναρχο μπάσκετ και τα λάθη του είναι εξωφρενικά. Ο Γκιστ είναι σχετικά σταθερή αξία τόσο επιθετικά, όσο και αμυντικά, αλλά δεν είναι ο παίκτης βαρόμετρο, ούτε μπορείς να πεις ότι θα χτίσεις πάνω του την ομάδα. 

Πάμε τώρα στους δικούς μας........ Ο Γιάνκοβιτς σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια είναι σαφώς βελτιωμένος, αλλά ποτέ δεν περιμένω να κάνει το μεγάλο μπαμ έστω και σε ένα ματς, είναι φιλότιμος, γράφει γύρω στου δέκα πόντους και μάχεται στην άμυνα αλλά μέχρι εκεί, όχι δηλαδή κάτι το εξαιρετικό. Ο Φώτσης τώρα τι να πω, είτε γιατί μεγάλωσε, είτε γιατί είναι σε μια μόνιμη κάμψη, δεν έχει βοηθήσει ούτε στο ελάχιστο.

Επανέρχομαι στους Καλάθη και Διαμαντίδη που τραβάνε όλο το ζόρι και ειδικά ο δεύτερος είναι υπερβολικά κουρασμένος και φαίνεται στην ατυχή προσπάθειά του να κάνει πράγματα, που κάποτε ήταν βούτυρο στο ψωμί του. 

Είναι μεγάλη αδικία γι αυτόν τον τεράστιο αθλητή να αναγκάζεται να παίζει τριάντα ή και περισσότερα λεπτά όντας καταπονημένος ενώ θα μπορούσε με τρίλεπτα-πεντάλεπτα είτε να καθαρίζει τα ματς, είτε να αλλάζει την ροή τους.

Πάμε και στον Σάσα, τον περίμενα πιο θαρραλέο και με ανοιχτόμυαλο, δυστυχώς στηρίζεται αποκλειστικά στην σιγουριά των έμπειρων, χωρίς κανένα ρίσκο και σε κάποια ματς δεν έδειξε ότι μπορεί να τα γυρίσει με την ευστροφία του.

Τη μέρα του ματς στην φόρμα σχολίων είχα γράψει: "Δεν είναι μόνο η ήττα που με εξόργησε, είναι η κακοποίηση του μπάσκετ". Έτσι είναι με τα ψέματα ομάδες ΔΕΝ γίνονται.

Στέρεψαν πλέον οι δικαιολογίες, την μια είναι νέα ομάδα, την άλλη τα ταξίδια και η κούραση, την επόμενη οι τραυματισμοί και ο κακός μας ο φλάρος. Ε, δεν έμεινε και τίποτε άλλο που δεν είπαμε για να αυτοπαραμυθιαστούμε.

Τα πράγματα όμως είναι πιο απλά, τρανταχτές ελλείψεις, φτωχό ρόστερ και μικροί σε προσωπικότητα και ποιότητα παίκτες. Ορισμένοι δεν ξέρουν που πατούν και που βρίσκονται, ηλίθια φάουλ, επιπόλαια και αβίαστα λάθη, αστοχία στο ζενίθ και γενικά μια πρωτόγνωρη κατάσταση για ομάδα του Εξάστερου.

Ακόμη κι ο Σάσα με απογοήτευσε παρόλο που τον πίστεψα στην αρχή. Σχεδόν όλοι όσοι ήρθαν δεν είναι επιπέδου PANATHINAIKOS των έξι αστεριών κι όσο πιο γρήγορα το αποδεχθούμε τόσο καλύτερα για την ψυχική μας υγεία. Και ειλικρινά δεν είχα καμιά διάθεση να κράξω, αλλά η αγανάκτηση χτύπησε κόκκινο με όσα είδα στο προχτεσινό παιχνίδι. Ένα μπάσκετ μας είχε μείνει να γουστάρουμε........πάει κι αυτό.

Κλείνοντας θα ήθελα να κάνω και μια αναφορά στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Ναι όντως έχει κάνει λάθη, ναι όντως δεν δαπανά τα χρήματα που έβαζαν πατέρας και θείος του, ναι φέτος ανέβασε λιγάκι το budget σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, αλλά ταυτόχρονα ανέβασε και τις προσδοκίες του κόσμου και δυστυχώς δεν θα τις εκπληρώσει. 

Θα πρέπει εδώ να συνυπολογίσουμε και τις οικονομικές δυσκολίες των καιρών που βιώνουμε όλοι μας και δεν το χρησιμοποιώ ως άλλοθι ή άφεση αμαρτιών, είναι όμως η πραγματικότητα. Τόσα μπορεί ή τόσα του επιτρέπεται να βάλει κι ευτυχώς που βάζει κι αυτά θα έλεγα και μας κρατά σε ένα καλούτσικο επίπεδο. 

Απ την άλλη αν πιστεύετε ότι υπάρχει κάποιος, που θα έχει και την όρεξη και την διάθεση να δαπανήσει πολύ περισσότερα, χαρά μου θα ήταν να τον μάθω και να έρθει να τον αντικαταστήσει.

Τελειώνω με μία ευχή....... Μακάρι να ισχύσουν όσα γράφονται για μεταγραφές και να γίνει η ενίσχυση σε όσες θέσεις πονάμε.




 
Top