Καλημέρα κύριοι και Καλή Χρονιά να έχουμε. 

Από σήμερα το Greenmood με την βοήθεια ενός ένθερμου φίλου του Παναθηναϊκού, που είχε την ευτυχία από τα νεανικά του χρόνια να τον παρακολουθεί από πολύ κοντά, ζώντας τις μεγαλύτερες επιτυχίες του μέσα από τους αθλητικούς χώρους, εγκαινιάζει την στήλη "Green Stories". 

Η στήλη θα ενημερώνεται τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα και θα εμπεριέχει τόσο ιστορικά στοιχεία, όσο και προσωπικές εμπειρίες που συνδέονται άμεσα με τον Παναθηναϊκό μας, του συντάκτη. Ας καλωσορίσουμε στην παρέα μας λοιπόν τον Yank1971.

"Σύλλογος μεγάλος δεν υπάρχει άλλος, δεν υπάρχει άλλος πιο  δυναμικός
 και  χιλιάδες φίλοι μόλις δουν  τριφύλλι, ζήτω λένε ο  Παναθηναϊκός.
  
 Παναθηναϊκέ,  Παναθηναϊκέ, Παναθηναϊκέ μεγάλε  και τρανέ,

 Παναθηναϊκέ, Παναθηναϊκέ,  πρωταθλητή σ' όλα τα σπορ  παντοτινέ.
  
 Σ' έχουνε δοξάσει οι  γνωστοί σου άσσοι, που λεβέντες  είναι όλοι με καρδιά, 
 χαίρεται η Ελλάδα πούχει τέτοια  ομάδα, που της νίκης έχει πάντα  τα κλειδιά.
  
 Παναθηναϊκέ,  Παναθηναϊκέ, Παναθηναϊκέ μεγάλε  και τρανέ,

 Παναθηναϊκέ, Παναθηναϊκέ, πρωταθλητή σ' όλα τα σπορ  παντοτινέ"


Αυτός είναι ο ύμνος της λατρεμένης μας ομάδας, του ένδοξου Παναθηναϊκού μας, του μεγαλύτερου Συλλόγου της χώρας, που τον έχουν καταντήσει μικρό οι τωρινοί διοικούντες. 

Παρ' όλα αυτά ο Παναθηναϊκός είναι ο σύλλογος με τους περισσότερους τίτλους στην Ελλάδα σε όλα τα αθλήματα, οι οποίοι υπερβαίνουν τους 500! Αλλά ας ξεκινήσουμε από την αρχή.   

3 Φεβρουαρίου 1908. Ιδρύεται στην Αθήνα από μια ομάδα αθλητών με επικεφαλής τον Γεώργιο Καλαφάτη που ανήκαν στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο και αποσχίστηκαν από αυτόν, για να
φτιάξουν μια ομάδα αμιγώς ποδοσφαιρική. 

Ο Σύλλογος αυτός πέρασε από πολλά στάδια, μέχρις ότου οριστικοποιήθηκε η μορφή του και μετά το 1920 έγινε ο γνωστός ιστορικός Σύλλογος, ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος, με σήμα το τριφύλλι και χρώματα το πράσινο και το άσπρο.

Μέχρι το 1927, οπότε και ιδρύεται η ΕΠΟ, ο Παναθηναϊκός έχει κατακτήσει 6 πρωταθλήματα Ελλάδος, το 1909, 1911, 1912, 1915, 1921, 1922.  Το 1930 ο Παναθηναϊκός κατακτά το επόμενο πρωτάθλημά του με μια ιστορική νίκη επί του αιωνίου αντιπάλου του Ολυμπιακού, με 8-2 στο ιστορικό γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, οπότε και καθιερώθηκε το τραγούδι......

 "Εβάλαμε οκτώ στον Ολυμπιακό και άλλα τέσσερα στον Άρη, γειά σου Άγγελε Μεσσάρη"

....... καθώς πρωτεργάτης του μεγάλου αυτού θριάμβου ήταν ο εκπληκτικός Άγγελος Μεσσάρης, ίσως ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που ανέδειξε προπολεμικά το Ελληνικό ποδόσφαιρο.
  
Ακόμη για να πικάρουμε τους άσπονδους φίλους μας, βγήκε και το σατυρικό τραγούδι "Οκτώ στη Ρουμανία με χόρτο και νερό, οκτώ και στην Ελλάδα σε γήπεδο ξερό", υπονοώντας το 8-1 που είχε ηττηθεί η Εθνική Ελλάδος στο Βουκουρέστι για το Βαλκανικό Κύπελλο λίγες ημέρες νωρίτερα, όπου βάση της Εθνικής ήταν ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού.

Στον πόλεμο το 1940 οι αθλητές του Συλλόγου πρωτοστάτησαν τόσο στο μέτωπο της Αλβανίας, όσο και στην αντίσταση, με αποκορύφωμα τον χαμό του θρυλικού ποδοσφαιριστή Μίμη Πιερράκου, του επονομαζόμενου "Μπρακ" από τους φίλους του τριφυλλιού, ο οποίος σκοτώθηκε στο Αλβανικό μέτωπο. 
  
Μετά τον πόλεμο και τον εμφύλιο, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα, την περίοδο 1948-1949, καθώς και εκείνο του 1953. Τότε οι ακατονόμαστοι, που είχαν ιδρυθεί το 1925, είχαν φτιάξει μια αρκετά καλή ομάδα, και σε συνδυασμό με τον εντελώς άδικο τρόπο διεξαγωγής του πρωταθλήματος Ελλάδος κατέκτησαν τον τίτλο επί 6 συνεχείς σαιζόν, από το 1954 μέχρι και το 1959.

Για να σας δώσω να καταλάβετε πώς γινόταν τότε το πρωτάθλημα, θα πρέπει να αναλογιστείτε ότι διεξήγοντο χωριστά τοπικά πρωταθλήματα ανά περιοχή, δηλαδή ξεχωριστά, πρωτάθλημα Αθηνών, πρωτάθλημα Πειραιώς και πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια οι πρώτοι-πρωταθλητές των τριών αυτών πρωταθλημάτων αγωνίζονταν μεταξύ τους και ο νικητής ανακηρυσσόταν πρωταθλητής
Ελλάδος. 

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι στην Αθήνα τότε υπήρχαν ισχυρότατες ομάδες (Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, Απόλλων, Πανιώνιος, Φωστήρας, Αστέρας, Ρουφ, Γουδί) και διεξάγονταν επικές μάχες για την ανάδειξη του πρωταθλητή Αθηνών, όπως επίσης και στη Θεσσαλονίκη, όπου υπήρχαν τέσσερις πολύ δυνατές ομάδες (ΠΑΟΚ, Άρης, Ηρακλής, Απόλλων Καλαμαριάς), ενώ στον Πειραιά, πέραν της ομάδας με τα κόκκινα, υπήρχε μόνον ο τότε ισχυρός Εθνικός, η Προοδευτική (η γνωστή κορούλα των ερυθρόδερμων), ο Ατρόμητος Πειραιά, η Α.Ε. Νικαίας, ο ..... Φαληραϊκός και τα ...... Άσπρα Χώματα!!!

Έτσι λοιπόν, οι ερυθρόλευκοι, εύκολα, άκοπα, ξεκούραστα, χωρίς τιμωρίες και τραυματισμούς, φρέσκοι-φρέσκοι, κατέβαιναν να παίξουν με Παναθηναϊκό ή ΑΕΚ ή Απόλλωνα (με όποιον έβγαινε πρωταθλητής Αθηνών) και με ΠΑΟΚ ή Άρη (πρωταθλητή Θεσσαλονίκης) και έτσι κατά κανόνα (και φυσικά πάντοτε με τη συνδρομή της αμερόληπτης διαιτησίας) έφταναν στον τίτλο του πρωταθλητή
Ελλάδος!

Όλα αυτά όμως κόπηκαν με το μαχαίρι από τη σαιζόν 1959-60, οπότε και καθιερώθηκε το πραγματικό πρωτάθλημα Ελλάδος, με 16 ομάδες από όλη την Ελλάδα, όπου όλοι έπαιζαν με όλους.

Για όλα αυτά όμως θα συζητήσουμε σε επόμενο άρθρο μας.

Yank1971


 
Top