Γράφει ο Μιχάλης

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε την Εφές και έκλεισε τον πρώτο γύρο του top16 με ρεκόρ 4-3 και αφού βρέθηκε στο 1-3 και στην κυριολεξία στα σχοινιά από τη 4η αγωνιστική. Η νίκη αυτή ήταν πολύ σημαντική για πολλούς λόγους.

1) Πρώτα από όλα ο βαθμολογικός. Βρέθηκε πριν 20 μέρες στην τελευταία θέση μαζί με την Νταρουσάφακα και τώρα είναι στην τετράδα της πρόκρισης.

2) Ήρθε χωρίς τον Διαμαντίδη που ένιωσε ενοχλήσεις στον Αχίλλειο.

3) Κέρδισε ηρεμία και χρόνο ώστε στο διάστημα των δυο εβδομάδων που μένει μέχρι να υποδεχθεί την Φενέρ του Ζέλικο Ομπράντοβιτς να εντάξει στο κλίμα της ομάδας τους δυο νεοφερμένους παίκτες του, να φουλάρει για την απόκτηση ψηλού και φυσικά να γίνει καλά ο Διαμαντίδης. Μα πάνω από όλα με καλή ψυχολογία να δουλέψει για τα παιχνίδια του δευτέρου γύρου όπου τον περιμένουν δύσκολες αποστολές εκτός έδρας.

Στο παιχνίδι με την Εφές φάνηκε ίσως για πρώτη φορά το ξεκάθαρο πλάνο στην επίθεση. Η μπάλα στο post. Όχι απαραίτητα στους ψηλούς. Είδαμε τον Πάβλοβιτς να παίζει με πλάτη τον Ντίμπλερ στις δυο πρώτες φάσεις. Ο Γιάνκοβιτς την ίδια εντολή πήρε. Ο Ραντούλιτσα κλασικά κοντά στο καλάθι όπου έκανε πάρτι και ήταν απλά εκπληκτικός. Ο Κούζμιτς στην δεύτερη φάση το ίδιο. Η μπάλα από μέσα βγήκε προς τα έξω και βρέθηκαν τα ελεύθερα σουτ.

Ο Καλάθης έτρεξε την ομάδα και ανάγκασε την άμυνα της Εφές να ανέβει ψηλά. Πράγμα που έδωσε το δικαίωμα στην ομάδα του Τζόρτζεβιτς με καλή κυκλοφορία της μπάλας και διαβάζοντας τα μις-ματς να πάρει πόντους και κοντά αλλά και μακριά από το καλάθι.

Φυσικά υπήρξανε και αρνητικά.

Η άμυνα του πρώτου δεκαλέπτου ήταν τραγική. Πάρα πολύ κακές περιστροφές και αργές αλληλοκαλύψεις ειδικά των παικτών της αδύνατης πλευράς. Χαρακτηριστική  η φάση που ο Καλάθης με τον Ραντούλιτσα κλείνουν από την baseline τον Γκρέιντζερ και χωρίς να έχει τι να κάνει την μπάλα βρίσκει τον Τάιους που είναι εντελώς μόνος του στο κέντρο της ρακέτας και με τον Φελντέιν να τον κοιτάει και τους άλλους δυο στο τρίποντο. Αποτέλεσμα να καρφώσει το καλάθι των πρασίνων.

Τα χαμένα ριμπάουντ. Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα. Πάρα πολλά χαμένα ριμπάουντ στην άμυνα. Συνεχείς ανανεώσεις των επιθέσεων από την Εφές. Σήμερα δεν στοίχισε. Θα στοιχίσει όμως με μαθηματική ακρίβεια κάποια στιγμή.

Κακή προσωπική άμυνα. Η άμυνα βελτιώθηκε στις συνεργασίες στο δεύτερο μέρος. Αλλά η ατομική ήταν αχίλλειος πτέρνα. Ο Γκρέιντζερ και ο Ερτέλ πέρναγαν όποτε ήθελαν μέσα στο ζωγραφιστό και πολλές επιθέσεις που φαινόντουσαν τελειωμένες κατέληξαν στο καλάθι των γηπεδούχων.

Για άλλη μια φορά γίναμε δέκτες του ίδιου έργου. Ένας παίκτης που βρίσκει ρυθμό να αδυνατούμε να τον σταματήσουμε. Ήταν ο Σμιθ της Μάλαγα, ο Ντιλέινι, ο Γκόρντον της Νταρουσάφακα, σήμερα ο Ερτέλ. Έλεος με αυτό το πράγμα. Δεν μπορεί στο ΟΑΚΑ ένας παίκτης να γλεντάει για 40 λεπτά. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ.

Πλέον ο Παναθηναϊκός και το τεχνικό του επιτελείο έχει την μεγάλη πρόκληση μπροστά τους. Να εξοικειώσουν τους νεοφερμένους παίκτες όσο το δυνατόν πιο σύντομα και να δούμε ένα αλλαγμένο Παναθηναϊκό στο δεύτερο γύρο. Με μεγαλύτερη ενέργεια σε άμυνα και επίθεση. Ήδη το τελευταίο 20ημερο γίνεται μεγάλη προσπάθεια υπό αντίξοες συνθήκες και οι τρεις συνεχόμενες νίκες είναι η καλύτερη παρακαταθήκη για την συνέχεια.

Υ.Γ. Ακούσαμε πολλά για την στήριξη μας στον Ραντούλιτσα. Ξαναλέμε το πρόβλημα είναι το ποιος τον συμπληρώνει και όχι ο ίδιος ο Ραντούλιτσα. Λάθος το καλοκαίρι με τον Λάσμε.

ΥΓ.2. Είχαμε πει ότι ένας παίκτης χρειάζεται πάνω από όλα αγάπη και έμπρακτη στήριξη. Ο Γιάνκοβιτς το εισπράττει και το ανταποδίδει καταπληκτικός και σήμερα.

ΥΓ.3. Καλάθης με καλά και κακά μέχρι τώρα αλλά πάνω από όλα ήρωας. Έβγαλε μισή σεζόν σχεδόν μόνος του στην θέση του ‘1’.

Υ.Γ.4. Σούπερ η στήριξη του κόσμου καθ όλη την διάρκεια της αναμέτρησης. Με την Φενέρ θα χρειαστεί ακόμα περισσότερο.


 
Top