Γράφει ο Μιχάλης

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε εύκολα στην Μάλαγα και έκανε ακόμα ένα βήμα για την είσοδο στους "8"

Για άλλο ένα παιχνίδι όπως συμβαίνει εδώ και 2 μήνες σχεδόν, οι πράσινοι εμφανίστηκαν μεταμορφωμένοι προς το καλύτερο σε άμυνα και επίθεση. Και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Οι πράσινοι με τις μεταγραφές που έχουν κάνει έχουν βάλει εκτός από ποιότητα και κάτι πολύ σημαντικό. Αντοχή στην ένταση με την οποία αγωνίζονται σε άμυνα και επίθεση. Προ Ουίλιαμς και Χέινς ο Παναθηναϊκός είχε πολύ καλά διαστήματα στα παιχνίδια αλλά μετά χανόταν στις αλλαγές καθώς η ποιότητα δεν ήταν ίδια με αυτή των παικτών που ήταν στο παρκέ.

Πλέον διαθέτει ειδικά στην περιφέρεια 8 γκαρντ, που ανά πάσα στιγμή μπορούν να προσφέρουν χωρίς να αυξομειώνεται ο ρυθμός. Και είναι φανερό ότι κάποιοι παίκτες έχουν απελευθερωθεί με τον ερχομό τον νέων παικτών όπως ο Πάβλοβιτς, που παίζει το χρόνο που απαιτείτε και είναι αποδοτικός. 

Σήμερα στο παιχνίδι με την Μάλαγα ο Παναθηναϊκός είχε 9 παίκτες που είχαν σκοράρει στο πρώτο ημίχρονο. 9 στους δέκα και να φανταστεί κανείς ότι ο Φελντέιν δεν έπαιξε και 12ος ήταν ο Παπαγιάννης.

Κάποιες λεπτομέρειες στην επίθεση φανερώνουν και δουλειά στην προπόνηση αλλά και το ατομικό ταλέντο των παικτών.

-  Ο Παναθηναϊκός έχει πολύ καλή κίνηση χωρίς την μπάλα. Οι παίκτες του ειδικά οι Πάβλοβιτς, Καλάθης και Ουίλιαμς κινούνται εξαιρετικά στην πλάτη των αντιπάλων τους με αποτέλεσμα στα pick and roll να δίνεται η ευκαιρία στους δημιουργούς για ακόμη μια extra λύση στην επίθεση.

-  Υπομονή στην επίθεση. Είναι χαρακτηριστική η φάση που ο Παναθηναϊκός εξαντλεί τα 24 δευτερόλεπτα στο τέλος του ημιχρόνου αφού έχει αλλάξει πάνω από 12 πάσες. Ναι! Σουτ δεν έγινε εντός χρόνου αλλά η νοοτροπία που διέπει τους παίκτες και η φιλοσοφία είναι ευδιάκριτη.

-  Πλάνο στην επίθεση. Φανερό από την πρώτη στιγμή να ποστάρουν οι περιφερειακοί και οι ψηλοί της ομάδας. Το έκανε ο Πάβλοβιτς, το έκανε ο Ραντούλιτσα στο δεύτερο ημίχρονο. Ποστ με ταυτόχρονη κίνηση των παικτών για να χαλάσουν την weak side. Κινήσεις που δείχνουν δουλειά στην επίθεση.

-  Επίθεση σε πρώτο χρόνο. Ο Παναθηναϊκός επιζητά τον αιφνιδιασμό, το εύκολο καλάθι. Πλέον έχει τις λύσεις και δεν φοβάται την κούραση μιας και οι επιλογές έχουν αυξηθεί.

-  Πολύ καλή άμυνα. Γρήγορα close-out και πολύ καλές περιστροφές. Μεγάλη η συμβολή του Γκίστ σε αυτό το κομμάτι. Ο καλύτερος μακράν του δευτέρου αμυντικός της Ευρώπης. Βρείτε μου άλλο παίκτη που μπορεί να μαρκάρει από το ‘1’ έως το ‘5’. Πίεση πάνω στην μπάλα με Καλάθη και Χέινς και των περιφερειακών στην πρώτη εισαγωγική πάσα.

Μοναδικό μελανό σημείο από την αναμέτρηση οι χαμένες βολές που κάποια στιγμή ήταν πέντε συνεχόμενες. Σε αυτό το ματς δεν κόστισαν, αλλά κάπου άλλου ίσως παίξουν ρόλο. Επίσης λογική η μη χρησιμοποίηση του Φελντέιν που έχει τραβήξει μεγάλο κάρο τόσο καιρό, αλλά θεωρώ ότι ο Παπαγιάννης στο τελευταίο πεντάλεπτο θα έπρεπε να είναι μέσα.

Υ.Γ.1 Δεν ξέρω αν είναι μόνο το θέμα της οικογένειας για τον Διαμαντίδη. Νομίζω όμως ότι εάν είχε δει αυτή την ομάδα από την αρχή της χρονιάς πιθανόν να είχε αλλάξει γνώμη. Με πολλές λύσεις στην περιφέρεια η παρουσία του θα ήταν καθοριστική και πολύτιμη για ακόμα δυο χρόνια τουλάχιστον χωρίς να ταλαιπωρείτε για πολύ ώρα στο παρκέ.

Υ.Γ.2 Ο Παναθηναϊκός δεν έγινε πρώτο φαβορί για τον τίτλο αλλά ο Τζόρτζεβιτς έχει δίκιο. Κανείς δεν τον θέλει πλέον για αντίπαλο.

Υ.Γ.3 Ανακοινώσεις, κραυγές πέρυσι και η ομάδα σε δεύτερο πλάνο. Φέτος ηρεμία. Αφήνεις τους άλλους να φωνάζουν, δουλειά και ενίσχυση της ομάδας σκύβοντας πάνω από τα πραγματικά προβλήματα δηλαδή αυτά του παρκέ. Και η διαφορά είναι εμφανής σε όλους τους τομείς.

Υ.Γ.4 Ο Ουίλιαμς δεν είναι ο αθλητικός γκάρντ. Κουβέντα η μάλλον κομμάτι από γραπτό λόγο ανθρώπου που θεωρεί τον εαυτό του προφέσορα στο μπάσκετ. Το πέτυχε το διαολάκι όπως και πολλά άλλα.

Τα δεκάλεπτα: 7-26, 27-42, 46-64, 58-76.






 
Top