Γράφει ο Gt67

Είπα να γράψω……έμεινα ώρα να κοιτώ την λευκή σελίδα αποσβολωμένος. Η πρώτη λέξη που στριφογύρισε στο μυαλό μου?

Α  Π  Ο  Γ  Ν  Ω  Σ  Η

Είναι τέτοια η απογοήτευση, η στεναχώρια, η τσατίλα αν θέλετε, που δεν εκφράζεται εύκολα με λόγια. Κι αλήθεια τι να πεις γι αυτή την κατάντια?

Είναι ξεφτίλα ο μεγαλύτερος, ο ενδοξότερος σύλλογος της Ελλάδας, να βολοδέρνει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Να είναι κομπάρσος, εύκολη λεία για τον οποιονδήποτε.

Είναι αηδία η εικόνα μας, είναι εμετός το δικαίωμα που δίδουμε πλέον σε κάθε καφενέ να πιστεύει ότι μπορεί να μας κερδίσει, εντός κι εκτός έδρας.

Είναι ξεπεσμός αρχές Μαρτίου να είμαστε τρίτοι, 25 πόντους πίσω απ τους ακατονόμαστους, 7 πίσω απ την δεύτερη ΑΕΚ, η οποία μόλις φέτος ανέβηκε απ την Β’ Εθνική.

Είναι αδιανόητο να είμαστε εκτός στόχων, πρωτάθλημα κύπελλο, είναι είναι είναι……για να μην μιλήσω για τις ευρωσφαλιάρες. Μας έφτασαν στο σημείο να μην μπορούμε να κάνουμε καζούρα στους αντιπάλους μας, γιατί αμέσως μας απαντούν για Καμπάλες και Πλατανιάδες……κι εκεί κατ’ ανάγκη σωπαίνουμε, τι να απαντήσεις?

Γράφουν κάποιοι ότι καταντήσαμε μεσαία ομάδα. Ούτε καν κύριοι, μικρή μας κατάντησαν κι όσο πιο γρήγορα το αποδεχθούμε τόσο καλύτερα για την ψυχική μας υγεία.

Και για να το ξεκαθαρίσω, μεγάλη, τεράστια, θα έλεγα, θα μείνει στις καρδιές μας. Σε όλους εμάς που την ζήσαμε στις δόξες της, που είδαμε ευρωπαϊκά μεγαθήρια να προσκυνούν, θα μείνει πάντα τέτοια. Με μια πικρία όμως, να την θυμίζουν μόνο οι αναμνήσεις μας και τα video στο internet.

Μικρή όπως μας έφτασαν την τελευταία πενταετία. Τόσο μικρή που μας γλεντά ο κάθε πικραμένος. Και το χειρότερο? Η χαρά της έστω και απλής ενασχόλησης μαζί της μετατράπηκε σε αναγούλα που τείνει σε σχιζοφρενική αρρώστια. Γιατί πρέπει να είμαστε πολύ άρρωστοι, που ακόμη και σήμερα παθιαζόμαστε μαζί της. Σαράκι έγινε που μας κατατρώει καθημερινά. Όμως δεν σε αφήνω, θα το παλέψω κι όπου βγει γιατί όπως λέει και το σύνθημα "όσο με πληγώνεις τόσο με πωρώνεις". 

Μου είναι αδιανόητο να μην μιλήσω για μπάλα, να μην αναφερθώ σε αυτή και την ομάδα μου, να μην κάνω πλακίτσα με τα φιλαράκια για το πώς και ποιος έπαιξε καλύτερα, να μην κριτικάρω "το πετσί που εικοσιδυό μαντραχαλάδες κυνηγούν". όπως χαρακτηριστικά έλεγαν οι γιαγιάδες μας, αυτό που μας κάνει τρελούς…..και τις γυναίκες εκτός εαυτού.

2008 η αρχή της καταστροφής…….Το μεγάλο party στήθηκε, οι επώνυμοι παναθηναικάρες "γάβγιζαν" δεξιά κι αριστερά…..πόλεμος συμφερόντων σε όλα τα επίπεδα του επιχειρηματικού κόσμου……businessmen με σκοπό το κέρδος….γηπεδικό Λεωφόρος Βοτανικός…….οι εφημερίδες σιγοντάριζαν "λευτεριά στην ΠΑΝΑΘΑ" έγραφαν, σκοπός τους? Το κέρδος………ο κόσμος παραμύθιαστηκε βγήκε στους δρόμους …..κάποιοι οργανωμένοι επωφελήθηκαν, πήραν πόστα κι εξουσία ………ήρθε η "λευτεριά". 

Τα μεγάλα πορτοφόλια έφαγαν, ήπιαν, έκαναν το εφέ τους, εγκατέλειψαν. Την κοπάνησαν σαν τα ποντίκια απ το καράβι, που με μαθηματική ακρίβεια πηγαίνει ολοταχώς στα βράχια.

Ένα δεύτερο party στήθηκε ξανά, μόνο που αυτή την φορά ήταν μνημονιακό. Έπρεπε να βάλουμε τα οικονομικά μας σε τάξη είπαν. Με πρόσχημα αυτό, όλη η ακαδημία μας ανέβηκε στην πρώτη ομάδα, βαφτίστηκαν παικταράδες……τους έκαψαν και σήμερα δεν παίζει σχεδόν κανένας. Χτίζουμε ομάδα για το μέλλον διατυμπάνιζαν, με δικά μας παιδιά απ τα σπλάχνα μας. 

Πιασάρικο δεν λέω, τσίμπησαν αρκετοί. Σου λέει, δικά μας παιδιά να μην να ενισχύσουμε-στηρίξουμε? Τεράστιο ψέμα όμως, το είδαμε άλλωστε φέτος, ενδεκάδες με ένα-δυο Έλληνες ή και καθόλου. Προπονητές ήρθαν κι έφυγαν, τέσσερις τον αριθμό, πάνω από εκατό παίκτες φόρεσαν ή έβγαλαν την φανέλα με το τριφύλλι. Μνημόνιο γαρ (ειρωνικό). Ποδοσφαιρικός σχεδιασμός με γνώμονα το μέλλον της ομάδας να σου πετύχει λέω εγώ. Ε, πώς να μην γινόταν αυτό όταν "ευτυχίσαμε" να έχουμε τόσες μπαλαδόφατσες σε θέσεις κλειδιά της ομάδας? Πιο άσχετοι πεθαίνεις ή ακόμη και πιο στημένοι πεθαίνεις.

Το ψέμα η αδιαφάνεια ο μυστικισμός η προπαγάνδα τα επικοινωνιακά τρικ ονομάστηκαν "αλήθεια κι όλα στο φως". Ποια αλήθεια και ποιο φως? Χάσαμε την μπάλα, ψάχνουμε να τα βρούμε σαν ντετέκτιβ……σοφότεροι πάντως δεν γίναμε.

Το γελοίο στην υπόθεση είναι ότι αποφάσισαν οι διοικούντες να μας απαγορεύσουν ακόμη και την κριτική, να πεις βρε αδερφέ την γνώμη σου. Να γίνεις εσύ κι εγώ προπονηταράς παικταράς κτλ κτλ, όπως συμβαίνει παντού στον κόσμο, τότε να δεις πεσίματα από "αθώους" αναγνώστες-σχολιαστές. Τότε να δεις ύβρεις, χαρακτηρισμούς και παναθηναικόμετρα. Τότε να δεις πως γίνεσαι εχθρός και γαύρος.

Δεν θα σας περάσει όμως κύριοι, όσο μπορούμε θα σας βγάζουμε στην σέντρα, δεν είναι απειλή αλλά υπόσχεση.

Τους βολεύει βλέπεις να υπάρχουν στρατόπεδα, να είμαστε μόνιμα χωρισμένοι και στην κόντρα Αυτό που δεν έχουμε καταλάβει όλοι εμείς οι αγνοί ανιδιοτελείς οπαδοί, είναι ότι την πραγματικότητα ΜΑΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ. Τρέμουν με την ιδέα, να βρεθούν ξαφνικά αρκετές χιλιάδες απέναντί τους και δεν μιλάω για ξύλο. Μιλάω για γενική ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ όλων όσων ζουν για τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ κι όχι απ αυτόν. 

Συστράτευση που θα αναγκάσει την φερόμενη ως διοίκηση είτε να γίνει τέτοια όπως αρμόζει σε διοικήσεις ΠΑΟ είτε να κινήσει τις διαδικασίες διαδοχής της. Και πραγματικά απορώ πως με την σημερινή τεχνολογία δεν έχουμε ακόμη καταφέρει να ενώσουμε τις φωνές μας, βάζοντας στην άκρη όλα όσα μας χωρίζουν…..στην τελική μας ενώνουν πολλά περισσότερα και κυρίως η αγάπη για την ομάδα.

Μέχρι τότε........υπομονή…….


 
Top