Γράφει ο Ευθύμης

Λίγες μόλις ημέρες πριν την έναρξη της προετοιμασίας ο Παναθηναϊκός έχει ολοκληρώσει σε μεγάλο βαθμό το ρόστερ του, τοποθετώντας μέχρι στιγμής εξαιρετικά τα κομμάτια του παζλ το ένα δίπλα στο άλλο, και ψάχνει για την απόκτηση ενός  τεσσαριού. Είναι σωστή η απόφαση; Μήπως θα έπρεπε η ομάδα να κινηθεί για πεντάρι και ένα επιπλέον γκαρντ κλείνοντας εντυπωσιακά την off season;

Ας ξεκινήσουμε με το φλέγον ζήτημα του ψηλού. Η άποψή μου είναι σαφής. Ο Παναθηναϊκός οφείλει να κινηθεί για τεσσάρι με καλό σουτ και γρήγορα πόδια, που θα ανοίξει τις αντίπαλες άμυνες, και θα ανεβάσει την παραγωγικότητα της ομάδας. Το μπάσκετ εξελίσσεται ραγδαίως και ο Παναθηναϊκός  οφείλει να ακολουθήσει την τάση του αθλήματος. 

Θεωρώ ότι ορθώς η διοίκηση επέλεξε να πορευτεί και την νέα χρονιά με τον Αργύρη Πεδουλάκη. Ο RG έχει δείξει στις δουλειές του (αναφέρομαι στο σύνολο της καριέρας του και όχι μόνο τα τελευταία χρόνια που τον ανακάλυψαν κάποιοι, κάνοντάς του μόνο αβάσιμη κριτική και χωρίς να έχουν πει έναν καλό λόγο) ότι είναι ένας προπονητής που δοκιμάζει νέα πράγματα και εισάγει καινούρια δεδομένα στο άθλημα. 

Στην εποχή λοιπόν που ομάδες με εξαιρετική περιφερειακή εκτέλεση δείχνουν αρκετά δυνατές, κάνοντας υπερβάσεις (Λαμποράλ, Λοκομοτίβ), στην εποχή που οι pace and space ομάδες κυριαρχούν (ΤΣΣΚΑ, Φενέρμπαχτσε) και οι two way teams (ομάδες ικανές να επιτεθούν και στο μισό και στο ανοικτό γήπεδο) ο Παναθηναϊκός οφείλει να κάνει στροφή προς τα εκεί, αφήνοντας το μοντέλο που ακολούθησε τα χρονιά που μας πέρασαν. 

Η περιφερειακή εκτέλεση είναι μεγάλο όπλο για να επιτευχθεί αυτό. Αναλογιστείτε πόσο πληγώθηκε η ομάδα και από την περιφερειακή αφλογιστία της τα τελευταία χρόνια. Έχει ειπωθεί ότι μπορεί και ο Σίγκλετον να παίξει στο τέσσερα διότι έχει καλό σουτ και να αποκτηθεί πεντάρι. Ποιος ο λόγος όμως ο Παναθηναϊκός να βάλει στο τέσσερα ένα πεντάρι με καλό μακρινό σουτ (με διακυμάνσεις βέβαια από παιχνίδι σε παιχνίδι), δυνατό κορμό, ικανό να αμυνθεί στο ποστ απέναντι σε βαριά κορμιά και να ελέγξει το ζωγραφιστό, κάνοντας το πεδίο μάχης;  



Είναι λοιπόν λογικό η ομάδα να κινείται για stretch-4, που με το σταθερά καλό του σουτ (μεγάλη διαφορά η σταθερότητα) θα δώσει επιπλέον ώθηση στην ομάδα ειδικά σε παιχνίδια υψηλού ανταγωνισμού, προκαλώντας τρόμο στους αντίπαλους προπονητές. Απλά σκεφτείτε ότι η ομάδα θα έχει τουλάχιστον έναν παίκτη σε κάθε θέση που θα μπορεί να εκτελέσει από την περιφέρεια με αξιοπιστία σε παιχνίδια υψηλής έντασης, δημιουργώντας σοβαρό πρόβλημα στην αντίπαλη άμυνα, προκαλώντας πονοκέφαλο στον αντίπαλο προπονητή.

Θα ήταν λάθος λοιπόν να κινηθούμε για πεντάρι που δεν θα έχει καλό σουτ, αλλά θα προσθέτει ταχύτητα και above the rim παιχνίδι. Θα δημιουργούσε μία ανορθογραφία στο ρόστερ, διαταράσσοντας τις αποστάσεις που πρέπει να έχουν οι παίκτες στο παρκέ, και σε περιπτώσεις που ο Γκιστ δε θα είναι εύστοχος (και θα υπάρξουν αρκετά παιχνίδια μέσα στη σαιζόν που θα συμβεί αυτό), οι αντίπαλες άμυνες θα κλείνουν προς τα μέσα και ο Παναθηναϊκός θα χάνει ένα μεγάλο μέρος της δύναμής του καθώς οι Παππάς και Τζέιμς δε θα βρίσκουν χώρο να επιτεθούν προς το καλάθι και ο Μπουρούσης θα βρίσκεται μονίμως με δύο παίκτες στην πλάτη του που δε θα του δίνουν την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί το ποστ παιχνίδι του. 

Θα υπάρχει μία συσσώρευση παικτών και αδυναμία της ομάδας να ανοίξει την αντίπαλη άμυνα δοκιμάζοντας τις αντοχές της. Το σημαντικότερο λοιπόν που θα δώσει ένα stretch-4 είναι οι καλές αποστάσεις μεταξύ των παικτών και η δυνατότητα για μία επίθεση με ροπή τόσο στην προσωπική φάση όσο και στις επιθέσεις συνεργασίας. Χαρακτηριστικά να αναφέρω ότι ο Στρατηγός του μπάσκετ Bob Knight θεωρεί ότι το σωστό spacing είναι ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο στο σύγχρονο μπάσκετ!!!



Το θέμα είναι όμως πόσο πρέπει να περιμένει ο Panathinaikos BC για να αποκτήσει τον παίκτη που χρειάζεται; Θεωρώ ότι ο παίκτης πρέπει να είναι παρών στο στάδιο της προετοιμασίας που κατανέμονται οι ρόλοι στους παίκτες και αρχίζουν και δουλεύονται οι τρόποι ανάπτυξης μιας ομάδας. Πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός έχει χρόνο ακόμη και μπορεί να περιμένει μέχρι τέλη Αυγούστου, καθώς τις πρώτες ημέρες η ομάδα θα ξεκινήσει την προετοιμασία της δίνοντας βάρος στην φυσική κατάσταση. Έναν τομέα, στον οποίο κάθε σοβαρός παίκτης με υψηλού επιπέδου φιλοδοξίες που είτε έχει είτε όχι ομάδα δίνει βάρος.

Συνεχίζοντας με το γκαρντ. Ο Παναθηναϊκός δεν πρέπει να κινηθεί για ξένο γκαρντ.  Έχει τον Μποχωρίδη, τον οποίο πρέπει να στηρίξει και να τον κερδίσει μέσα στην σαιζόν. Σίγουρα δεν είναι αυτήν την στιγμή ο παίκτης που θα παίξει 20 λεπτά στην Εuroleague, όμως έχει την πρώτη ύλη και πρέπει να στηριχτεί. Όχι όμως με πεντάλεπτα. 

Ο Μποχωρίδης πρέπει να είναι το βασικό μας playmaker στο χαμηλού πλέον επιπέδου ελληνικό πρωτάθλημα. Πρέπει να παίζει τουλάχιστον 20-25 λεπτά ειδικά σε παιχνίδια με αντιπάλους χαμηλού επιπέδου, κερδίζοντας αυτοπεποίθηση και παράλληλα βελτιώνοντας και εξελίσσοντας το παιχνίδι του. Σίγουρα αυτήν την στιγμή δεν είναι ο παίκτης που θα ανεβάσει επίπεδο την ομάδα, έχει πολλά να βελτιώσει στο παιχνίδι του. Δεν είναι ακόμη ικανός να δημιουργήσει και να εκτελέσει μέσα από Pick and roll, αισθάνεται καλύτερα όταν προσπαθεί να ποστάρει τον αντίπαλό του, όμως είναι δουλευταράς και μαχητής. Αξίζει την ευκαιρία του. Αρκεί να τον εμπιστευτούμε και να τον στηρίξουμε.



Σκεφτείτε πόσο κερδισμένη θα είναι η ομάδα όταν στα μέσα της σαιζόν ο Λευτέρης θα έχει κάνει το βήμα παραπάνω και θα είναι ικανός να παίξει ακόμη και βασικός σε επίπεδο Εuroleague. Θα είναι μεγάλη επιτυχία για τον Παναθηναϊκό να καταφέρει να εντάξει ως ενεργό μέλος του rotation τον Μποχωρίδη. Θα έχει καταφέρει να αναδείξει έναν playmaker πάνω στον οποίο θα μπορέσει να βασιστεί για την επόμενη δεκαετία και μαζί με τους Παππά και Χαραλαμπόπουλο να αποτελέσουν τον σκληρό πυρήνα παικτών πάνω στους οποίους ο Παναθηναϊκός θα εδραιώσει την κυριαρχία που θα ξεκινήσει, αρχής γενομένης από φέτος. 

Για το κομμάτι της στελέχωσης, οφείλω να πω ότι, όταν με το καλό έρθει και το τεσσάρι, η ομάδα θα έχει στελεχωθεί άρτια αγγίζοντας το άριστα σε αυτό το επίπεδο. Έπειτα από αρκετά χρόνια θα έχουμε μία ομάδα που θα μπορέσει να παίξει και στο μισό, αλλά και στο ανοικτό γήπεδο, έχοντας παίκτες που μπορούν να καλύψουν κάθε ανάγκη σε αυτό το επίπεδο και να δώσουν επιπλέον ώθηση στην ομάδα. 

Μέσα σε ένα περίεργο κλίμα για το Ευρωπαϊκό μπάσκετ ο Παναθηναϊκός έχει κάνει εξαιρετικές κινήσεις για τα οικονομικά δεδομένα του, προσθέτοντας αναμφίβολα ποιότητα σε κάθε θέση. Μπορεί οικονομική υπέρβαση να μην έχει γίνει, αλλά σίγουρα έχει γίνει σωστή δουλειά με παίκτες value for money. 

Κλείνοντας με την στελέχωση της ομάδας απλά να παραθέσω τα λόγια του Ιταλού προφέσορα Ετόρε Μεσίνα  "Στις μέρες μας είναι πολύ πιο σημαντικό το πώς δημιουργείς μια ομάδα, από το πώς την κοουτσάρεις. Αν κάνεις λάθη στην επιλογή παικτών, θα σου κοστίσει". Τα όσα είδαμε τα προηγούμενα χρόνια και ειδικά πέρυσι νομίζω το επιβεβαιώνουν.



Για τα επόμενα (κατανομή ρόλων, τρόπος παιχνιδιού) θα συζητήσουμε εκτενώς κατά τη διάρκεια της σαιζόν και για τις προσδοκίες που έχουμε από την ομάδα, τους παίκτες, τον προπονητή και την διοίκηση. Μέχρι στιγμής όλα βαίνουν καλώς με τον Εξάστερο να πραγματοποιεί μία εντυπωσιακή off season.

ΥΓ1. Τις τελευταίες ημέρες γίνεται αρκετός λόγος για κάποιους παλιούς γνώριμους. Τζόρτζεβιτς και Ραντούλιτσα. Είναι βλακώδες να κάθονται κάποιοι και να αναφέρονται στα κατορθώματά τους στο Ολυμπιακό τουρνουά, όπου πήγαν ως φαβορί για μετάλλιο, αλλά έχουν μόλις μία νίκη μέχρι στιγμής (χωρίς να παραγνωρίζω βέβαια ότι μπορούν να πάρουν ακόμη και το χρυσό), την στιγμή που είδαμε για μία ολόκληρη σαιζόν ότι δεν κάνουν για τον Παναθηναϊκό. 

Κάποιοι συγκρίνουν ένα τουρνουά 15 ημερών με μία σαιζόν 10 μηνών. Αυτό και εάν είναι επικίνδυνο. Μόνο κάποιος με επιδερμική σχέση με το άθλημα θα έμπαινε σε τέτοιου είδους συγκρίσεις. 

Ακόμη και τώρα προσπαθούν να βγάλουν "λάδι" τον Σάλε λέγοντας ιστορικές ανοησίες (θυμίζοντας συμβούλους του τωρινού πρωθυπουργού, τύπου Καρανίκα που για να καλύψουν τις ηλιθιότητες του λένε ακόμα μεγαλύτερες) με χαρακτηριστικό τα περί εκτόξευσης της καριέρας  του Παπαγιάννη. 

Ελπίζω να μην τα μάθει ποτέ ο ίδιος ο ΝΒΑer πλέον Γιώργαρος, τον οποίο δυστυχώς δεν μπορέσαμε να απολαύσουμε αρκετά με το τριφύλλι στο στήθος (γιατί άραγε;) γιατί θα τους κρεμάσει ανάποδα από τα λάβαρα του ΟΑΚΑ. Αλλά αφού θέλουν να μιλήσουμε για τα μπασκετικά εγκλήματα που έκανε σε βάρος του Παναθηναϊκού, θα το κάνουμε και αυτό. Προσεχώς…

ΥΓ2. Τις θερμότερες ευχές μου σε όλους. Η Εκκλησία μας τιμά την Κοίμηση, την Ανάσταση και την Μετάσταση της Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας,  της Παναγίας στους ουρανούς. Το Πάσχα του καλοκαιριού. Χρόνια πολλά.



 
Top