Η τελευταία περίοδος πριν την καθιέρωση του επαγγελματισμού στο ελληνικό ποδόσφαιρο, 1978-79, έμελλε να είναι και η χειρότερη για τον Παναθηναϊκό, από καταβολής πρώτης εθνικής κατηγορίας. Το τριφύλλι τερμάτισε στην 5η θέση, 18 ολόκληρους βαθμούς από την κορυφή, όπου τερμάτισαν μαζί ΑΕΚ και γαυριέλες (σας θυμίζει κάτι από το σήμερα;) και έβαλε σε μεγάλες σκέψεις για το μέλλον του, τους απανταχού της Ελλάδος αλλά και του εξωτερικού, φίλους του.

Να ξεκινήσουμε όμως πάλι από το καλοκαίρι του 1978, όταν και άρχισε η καινούργια σαιζόν.

Κατ' αρχήν να τονίσουμε ότι το τελευταίο πρωτάθλημα πριν από την καθιέρωση του επαγγελματισμού στη χώρα μας, ήταν το πιο βρώμικο πρωτάθλημα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου (μέχρι το επόμενο φυσικά, και δυστυχώς υπήρξαν πολλά επόμενα) και η μπόχα του αποστήματος που έσπασε τότε δεν λέει να διαλυθεί μέχρι σήμερα. Για τις βρομιές όμως των απέναντι θα τα πούμε παρακάτω.

Ήταν όπως είπαμε μια πολύ άσχημη περίοδος. Κατ' αρχήν είχαμε την υποστολή μιας σημαίας της Παναθηναϊκής οικογένειας, αφού ο Μίμης Δομάζος, ο “στρατηγός”, ο μεγαλύτερος, κατά τη γνώμη μου, ποδοσφαιριστής που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο, ο ηγέτης του τριφυλλιού για σχεδόν μια εικοσαετία, αναγκάζεται να βγάλει την πράσινη φανέλα και να φορέσει την κιτρινόμαυρη, της ΑΕΚ. 



Ο Δομάζος που επέβαλε την ανανέωση το 1966 και για τον λόγο αυτό είχαν ψυχρανθεί οι σχέσεις του με τον Αντώνη Μαντζεβελάκη, τον άνθρωπο που κινούσε τα νήματα στο τριφύλλι, οι κόντρες του με τη διοίκηση, αλλά και τα τελευταία χρόνια με τον Καζιμίρ Γκόρσκι, είχαν δημιουργήσει ένα άσχημο κλίμα, που τον οδήγησε να κάνει χρήση της οκταετίας, που ίσχυε εκείνη την εποχή και να αλλάξει στρατόπεδο.

Όμως και ο Παναθηναϊκός δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια, αλλά με αστραπιαίες κινήσεις απέκτησε τον Γιώργο Δεληκάρη από τους ακατονόμαστους, όμως μια βαριά καμπάνα που κουβαλούσε από τον Γανυμήδη, δεν του επέτρεψε να αγωνισθεί με την πράσινη φανέλα, παρά μόνον τον Απρίλιο του επόμενου χρόνου!



Η ομάδα της Τρούμπας απάντησε αποκτώντας τον Αντώνη Αντωνιάδη, ενώ οι μεταγραφές του τριφυλλιού (Γκομέζ, Σιντιχάκης, Υφαντίδης, Βάγκνερ) δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Παράλληλα, οι αρουραίοι άρπαξαν μέσα από τα χέρια του Παναθηναϊκού, έναν φερέλπιδα νεαρό, τον Τάκη Λεμονή, από τον Αττικό. 



Την ίδια εποχή, άρχισε να συζητείται στους κόλπους του τριφυλλιού το όνομα ενός νεαρού, που προερχόταν από την ερασιτεχνική ομάδα, του Κώστα Αντωνίου.

Το πρωτάθλημα ξεκίνησε με νίκη επί της Παναχαϊκής (2-0), αλλά το μπαμ έγινε στη Ριζούπολη με ισοπαλία με τον Απόλλωνα (1-1), που πυροδότησε εντάσεις και γκρίνιες. Η νίκη στα Γιάννινα (0-2) και η επικράτηση επί της Καστοριάς με 4-1 στη Λεωφόρο απάλυνε κάπως τις εντυπώσεις, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. 

Η ισοπαλία στη Ρόδο με την τοπική ομάδα (2-2), έφερε και πάλι αναστάτωση στην ομάδα και προλείανε το έδαφος για την απομάκρυνση του Γκόρσκι. Μεσολάβησε η νίκη επί του Πανσερραϊκού στη Λεωφόρο (3-1), πριν γίνει το νέο μπαμ στην Κρήτη, με ήττα από τον ΟΦΗ με 2-0. Η έκρηξη που ακολούθησε ήταν πολύ μεγάλη. Ο Γκόρσκι, που δικαιολογήθηκε ότι του έλειπαν επτά βασικοί ποδοσφαιριστές, δεν έπεισε σχεδόν κανέναν, ούτε ακόμη και τους υπόλοιπους παίκτες, οι οποίοι, με επικεφαλής τον Βασίλη Κωνσταντίνου, απαίτησαν την απομάκρυνση του Πολωνού προπονητή.

Τη θέση του προπονητή ανέλαβε προσωρινά ο Τάκης Παπουλίδης, μέχρι ότου αποφασιστεί και ανατεθεί το τιμόνι της ποδοσφαιρικής ομάδας στον Λάκη Πετρόπουλο, μια παλιά δόξα της ομάδας, που όμως προπονητικά είχε αναδειχθεί στον πάγκο των αιωνίων, που τους είχε οδηγήσει, την τριετία 1972-75 στην κατάκτηση δύο νταμπλ και ενός ακόμη πρωταθλήματος. Προηγουμένως βέβαια, ο Πετρόπουλος είχε χρηματίσει προπονητής στο τριφύλλι, την περίοδο 1968-69 και 1969-70, κατακτώντας ένα νταμπλ και ένα ακόμη πρωτάθλημα.

Στον πρώτο αγώνα του όμως στην άκρη του πάγκου του Παναθηναϊκού, ο Πετρόπουλος δεν είχε να αντιμετωπίσει μόνο την ΑΕΚ, αλλά και τον άλλοτε αρχηγό του τριφυλλιού, Μίμη Δομάζο, ο οποίος αγωνίσθηκε για πρώτη φορά στη Λεωφόρο, ως αντίπαλος της ομάδας της καρδιάς του. Στο ντέρμπι εκείνο δεν υπήρξε νικητής (2-2), όμως το τριφύλλι είχε αρχίσει να απομακρύνεται από την κορυφή.



Το κατρακύλισμα δεν σταμάτησε ούτε και με τον ερχομό του Πετρόπουλου. Ακολούθησαν τρεις ισοπαλίες (ενδιάμεσα χάνουμε και στη Λεωφόρο από τους αρουραίους, 3-2) με Αιγάλεω, ΠΑΟΚ και Ηρακλή, κερδίζουμε σε ένα διάλειμμα τον Πανιώνιο (βλέπετε ακόμη και στις κακές μας τον είχαμε του χεριού μας, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει σήμερα), αλλά χάνουμε ξανά από τον Άρη στη συμπρωτεύουσα (2-0) και κλείνουμε τον πρώτο γύρο με νίκη επί του Εθνικού στη Λεωφόρο (1-0).

Απολογισμός γενικά μέτριος για τον Παναθηναϊκό μας που σε 17 παιχνίδια είχε ήδη 3 ήττες και 7 ισοπαλίες.

Η συνέχεια όμως δυστυχώς ήταν ακόμη χειρότερη. Αποκαρδιωτική θα μπορούσε να πει κανείς. Αν στον πρώτο γύρο κάναμε τρεις ήττες και επτά ισοπαλίες, στον δεύτερο τα πράγματα αντιστράφηκαν, αφού η ομάδα ηττήθηκε 7 φορές (!), έφερε 3 ισοπαλίες και έκανε μόλις επτά νίκες.

Συγκεκριμένα, ενώ στα πρώτα 9 παιχνίδια είχαμε 6 νίκες (Απόλλωνα 2-1, Γιάννινα 1-0, Ρόδο 4-0, Πανσερραϊκό 1-0, ΟΦΗ 2-0, Καβάλα 2-1), 2 ισοπαλίες (Παναχαϊκή και Καστοριά, αμφότερες με 0-0) και 1 ήττα (από Λάρισα 1-0), στα τελευταία 8 παιχνίδια το τριφύλλι καταρρέει κυριολεκτικά, έχοντας 6 ήττες (!) από ΑΕΚ (1-0), ΠΑΟΚ (3-0), ακατονόμαστους (1-0), Ηρακλή (2-1), Πανιώνιο (4-2) και Εθνικό (2-1), ενώ πήρε τη νίκη απέναντι στον Άρη (1-0) και παραχώρησε ισοπαλία με το Αιγάλεω (1-1).

Φυσικά ούτε και στο Κύπελλο τα κατάφερε το τριφύλλι, όπου ο Πανιώνιος κερδίζοντας 3-1 την ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη, κατέκτησε τον τίτλο, με τον νεοεμφανιζόμενο Αναστόπουλο να κάνει όργια στον αγωνιστικό χώρο, πετυχαίνοντας μάλιστα και ένα γκολ.

Όπως όμως προαναφέραμε τα σκάνδαλα, οι καταγγελίες και οι σφαγιασμοί των αντιπάλων των θρηνικών περνούσαν με κινηματογραφική ταχύτητα μπροστά από τα μάτια των εμβρόντητων φιλάθλων που δεν προλάβαιναν να συνέλθουν από τα απίστευτα τραγελαφικά γεγονότα που συνέβησαν τη χρονιά εκείνη, η οποία τελικά δεν στέφθηκε από το πρωτάθλημα για τους τζανετάκους της Ευρώπης.

Είναι περιττό να απαριθμήσουμε τα όργια των βοθρολιμανίσιων, γιατί θα θέλαμε εβδομάδες αν όχι μήνες και θα καλύπταμε όλο του Youtube με τις λαμογιές τους, πάντα με την ευγενική συνδρομή των αρμοδίων οργάνων (ΕΠΟ, ΚΕΔ, ΓΓΑ, διατητών), κ.λπ. και βέβαια με το “ανατριχιαστικό σύστημα 11 εναντίον 9, τους ανακαλύψαντες τα πέναλτι στη σέντρα του γηπέδου, παλιά ιστορία, όπως βλέπετε, τους πτωχεύσαντες διαιτητές” και τόσα άλλα, που καταγγέλλει έντυπο της εποχής.

Στη Ριζούπολη κερδίζουν με την ευγενική προσφορά του διαιτητή Τριανταφύλλου και ενώ ο ποδοσφαιριστής της Ελαφράς Ταξιαρχίας Οικονόμου κατήγγειλε απόπειρα δωροδοκίας που φυσικά πήγε στον κάλαθο των αχρήστων.

Στα Γιάννινα κερδίζουν ξανά, αλλά ο τερματοφύλακας Λίσα κατηγορείται για δωροδοκία. Ακούσατε τίποτα για υποβιβασμό; Αστεία πράγματα.



Στην Καβάλα ο διαιτητής Φακής αναγκάζεται να εφεύρει πέναλτι, λίγο κάτω από ..... τη σέντρα και οι αρουραίοι γράφουν άλλη μια ένδοξη σελίδα, σαν παραμύθι, στην μαύρη ιστορία τους.

Τρεις αγωνιστικές πριν τη λήξη του πρωταθλήματος οι απόγονοι του στόλου πάνε στην Καστοριά για μια περιφανή νίκη, αλλά όσο και αν προσπαθούσε ο διαιτητής Παναγόπουλος (3 πέναλτι τους έδωσε ο .... αθεόφοβος) γκολ δεν κατάφεραν να βάλουν (τα 2 τα έπιασε ο Σαργκάνης, το τρίτο πήγε στο δοκάρι).



Στη Ρόδο την επόμενη αγωνιστική γράφεται μια ακόμη μαύρη σελίδα στην ιστορία της διαιτησίας αυτού του δύσμοιρου τόπου. Σφαγέας ..... ε συγγνώμη, διαιτητής θέλαμε να πούμε, ο γνωστός και μη εξαιρετέος, Ζλατάνος. Από 3-1 υπέρ της Ρόδου στο 57΄, το παιχνίδι τελειώνει .... 4-3 (ξέρετε ποιος κέρδισε, δεν χρειάζονται αφελείς ερωτήσεις). Παράλληλα η διοίκηση της ομάδας του σμαραγδένιου νησιού τιμωρεί τους Δοξάκη, Παπαοικονόμου, Σκαρτάδο, για μειωμένη απόδοση (ο πρώτος από τους ανωτέρω είχε καταγγείλει την απόπειρα δωροδοκίας). 



Το θέμα βέβαια “πνίγηκε” μέσα στο βόθρο των αρουραίων, εκεί όπου εξακολουθούν να ανθίζουν τα περίφημα “λουλούδια” του ματς ΠΑΟ-Ηρακλής. Όσο για τον Σκαρτάδο, λίγα χρόνια αργότερα μεταγράφηκε στον γρύλο, αφού φαίνεται κάποιο υπόλοιπο θα είχε μείνει από εκείνο το ιστορικό παιχνίδι και έπρεπε να ..... τακτοποιηθεί. Α, όλα κι' όλα, σε αυτά οι απόγονοι του στόλου είναι ..... κύριοι.

Το μεγάλο πατατράκ όμως έγινε ακριβώς την τελευταία αγωνιστική εκείνου του αισχρού πρωταθλήματος. Οι ακατονόμαστοι έπαιζαν στην Κρήτη με τον ΟΦΗ και στο 60' οι Κρητικοί προηγούντο με 3-0. Κέρδισε ο ΟΦΗ είπατε; Αμ δε. Το έργο της Ρόδου επαναλήφθηκε, αφού οι αρουραίοι ήθελαν την ισοπαλία για να ισοβαθμίσουν με την ΑΕΚ στην πρώτη θέση. 

Οι θρηνικοί ισοφάρισαν 3-3! (πού είσαι ταλαίπωρη κρητική λεβεντιά) και έπρεπε να δώσουν αγώνα μπαράζ για τον τίτλο με την ΑΕΚ. Έντυπο της εποχής αναφέρει: “Σύμφωνα με το γράμμα του νόμου πρέπει να υποβιβαστεί ο Ολυμπιακός, ο οποίος απλώς δηλώνει αποχή από το μπαράζ και έτσι η ΑΕΚ παίρνει τον τίτλο σε αυτό το πρωτάθλημα, το οποίο είναι ίσως το πιο βρώμικο της ιστορίας”. 



Είδατε τι έξυπνη μηχανή σκέφθηκαν οι αρουραίοι; Σου λένε, από το να βρεθούμε στη Β΄ Εθνική, καλύτερα να χάσουμε έναν τίτλο και ας τον πάρει η ΑΕΚ. Έχουμε καιρό να κάνουμε τις κομπίνες μας αργότερα.

Μάλιστα το ομολογούν και οι ίδιοι οι ερυθρόδερμοι κονδυλοφόροι της εποχής. “Ομολογουμένως, οι πρώην συνεταίροι ΑΕΚ και ΟΣΦΠ, είναι προτιμότερο να ξεχάσουν το πρωτάθλημα του 1979 και οι δύο. Τους συμφέρει”. (Εδώ βάλτε όσα θαυμαστικά θέλετε).



Τη σαιζόν αυτή ο Παναθηναϊκός τερμάτισε στην 5η θέση, με 38 βαθμούς, έναντι 56 ΑΕΚ και ακατονόμαστων, τέρματα 46-37, και παλμαρέ 14 νίκες, 10 ισοπαλίες και 10 ήττες. Τα τέρματα του τριφυλλιού πέτυχαν οι : Αλβαρέζ 15, Λιβαθηνός και Ελευθεράκης από 6, Κίζας 4, Τερζανίδης και Βάγκνερ από 3 τέρματα.

Με το τέλος του ημιεπαγγελματισμού, έσβησε και ένας μεγάλος παράγοντας του Παναθηναϊκού. Ο Αντώνης Μαντζεβελάκης, που είχε συνδέσει το όνομά του για πολλά χρόνια με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του τριφυλλιού, έφυγε στις 20 Ιουνίου 1979 ξαφνικά. 



Στενός συνεργάτης του Απόστολου Νικολαΐδη αν και τα τελευταία χρόνια είχε ψυχρανθεί μαζί του για τις απολύσεις Μορέϊρα και Γκόρσκι, ήταν ένας πανέξυπνος άνθρωπος με ένθερμους φίλους και άτομα που τον πολέμησαν λυσσαλέα. Στην κηδεία του παραβρέθηκε σύσσωμος ο Παναθηναϊκός κόσμος και το φέρετρό του σκεπάστηκε με μια πελώρια πράσινη σημαία με το τριφύλλι.



Yank1971



 
Top