Καλημέρα κύριοι, δυστυχώς η ομάδα σήμερα δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες όλων μας...... ακόμα και των ποιων απαισιόδοξων, που θεωρούσαν πως τουλάχιστον στην έδρα μας, δεν θα κάνουμε καμιά ήττα. 

Τα τραγικά προσωπικά λάθη των Στιλ-Ιβανόφ-Μέστο-Βιγιαφάνιες (οι υπεύθυνοι για τα δύο γκολ των Ολλανδών) στέρησαν από τον Στραματσόνι να πάρει το Χ που επεδίωκε..... και ως είθισται, όταν παίζεις για το Χ, θα φύγεις από το γήπεδο με άδεια χέρια..... 

Παίζεις στην έδρα σου με τον σημερινό Άγιαξ που δεν θυμίζει σε καμιά περίπτωση το μεγαθήριο του παρελθόντος, με μέσο όρο ηλικίας παικτών τα 23 χρόνια, όταν εσύ σφύζεις από "εμπειρία" έχοντας τους Μέστο, Ιβάνοφ, Λεντέσμα, Μπεργκ, αλλά υστερείς εμφανέστατα σε τρεξίματα..... 

Ανακοινώνεται η ενδεκάδα και όλων η απορία ήταν "τι σκατά σύστημα θα παίξουμε"......δεν έχει ο Ιταλός στην διάθεσή του τον Ιμπάρμπο και βάζει τον Λουντ και όχι κάποιον εκ των Εμποκού, Βιγιαφάνιες, Λέτο..... ξεκαθαρίζοντας στους πάντες, πως παίζει για να μην φάει γκολ και όχι για να κερδίσει. Και που θα κερδίσεις ρε Χριστιανέ, αν όχι στη Λεωφόρο? 

Τέλος πάντων, όπως δεν γίναμε ομαδάρα με τις πρώτες νίκες, έτσι δεν γίναμε και του πεταματού με μια ήττα. Η ομάδα είναι σαφέστατα η καλύτερη της τελευταίας πενταετίας, αλλά χρειάζεται χρόνο..... αυτό είναι το μειονέκτημα των πολλών μεταγραφών, ας μην ξεχνάμε πως αυτή η ομάδα είναι μόλις δύο μηνών, κάποιοι μάλιστα δεν έχουν ούτε 2 μήνες στην ομάδα..... 

Αυτό που πρέπει να αλλάξει άμεσα είναι η νοοτροπία του προπονητή, η οποία τείνει από επιφυλακτική να γίνει πεσιμιτιστική.... ο άνθρωπος ΦΟΒΑΤΑΙ να παίξει ποδόσφαιρο. Είναι αδιανόητο να έχεις μόλις μία φάση σε ογδόντα ολόκληρα λεφτά και αυτή να έχει καταλήξει σε γκολ.... 

Από το πρωί είχα γράψει πως αυτό το παιχνίδι, θα αποτελέσει ένα καλό κριτήριο, για το που μπορεί να φτάσει ο φετινός Παναθηναϊκός..... καθώς ήταν το πρώτο σοβαρό. Επειδή πολλοί από αυτούς που προορίζονται για βασικοί δεν έπαιξαν (Σαμπά, Εμποκού, Ιμπάρμπο και Κουλιμπαλί γιατί δεν πας πουθενά με τον φετινό Μέστο) θα προσπεράσω το σημερινό αποτέλεσμα και θα περιμένω τα επόμενα για να βγάλω συμπεράσματα. 

Δεν θα άρω την εμπιστοσύνη που έχω δείξει στη φετινή ομάδα..... όχι για νταμπλ, προκρίσεις και άλλες κλαπαρχιδιές που έχουν γράψει οι υπάλληλοι του Αλαφούζου, αλλά για το ότι μπορούμε να δούμε καλό ποδόσφαιρο, να είμαστε ανταγωνιστικοί και να χτίσουμε σιγά-σιγά τον Παναθηναϊκό που τόσο μας έλειψε. 

Κλείνοντας, θέλω να επισημάνω τις ανόητες κόκκινες σε ένα σημείο που δεν βοηθάς την ομάδα σου, αλλά πιθανότατα την καταδικάζεις και στα επόμενα παιχνίδια με την απουσία σου..... Αυτή η νοοτροπία πρέπει να εξαφανιστεί.... αμάν κάναμε να σοβαρευτούμε, μην γυρίσουμε στα ίδια. 

Το ματς από τον Sport Fm:

«Τρελαμένος» ξεκίνησε τον αγώνα ο Παναθηναϊκός που πίεζε... ασφυκτικά τον Άγιαξ σα να μην υπάρχει αύριο. Και τελικώς ο Μπεργκ δεν χρειάστηκε παρά μόνο πέντε λεπτά για να προκαλέσει «έκρηξη» στην Λεωφόρο. Με τον τερματοφύλακα των Ολλανδών να διώχνει ασταθώς και τον Λουντ να πασάρει με την μία στον συμπαίκτη του, ο Σουηδός έγραψε εύκολα σε κενή εστία το 1-0. Το τριφύλλι δεν άφησε το πόδι από το γκάζι, με τους Χουλτ-Γουακάσο να στήνουν «πάρτι» από τα αριστερά (στο 3-4-3 του Στραματσόνι) και να δημιουργούν συνεχώς «θέματα» στον Αίαντα, ο οποίος ήταν αλλού γι' αλλού. Οι παίκτες του ήταν σοκαρισμένοι, δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στο πρέσινγκ και έκαναν το ένα λάθος μετά το άλλο. 

Το τριφύλλι είχε το προβάδισμα, είχε την σαφή υπεροχή, η εστία του Στιλ δεν κινδύνευε λεπτό (με τον Μολέδο να παρεμβαίνει σε 2-3 περιπτώσεις κομβικά και τον Ζέκα να παίζει σαν... δέκα όποτε χρειάστηκε), αλλά από το πουθενά ήρθαν τα πάνω-κάτω στην αναμέτρηση. Κι αυτό γιατί οι φιλοξενούμενοι ισοφάρισαν με ένα «δώρο» του Ιβανόφ. Αντί ο Βούλγαρος να διώξει, έβγαλε... ασίστ για τον Τραορέ κι αυτός στο 33' νίκησε τον πορτιέρε του Παναθηναϊκού (στην κλειστή του γωνία με δυνατό σουτ), γράφοντας το 1-1. 

Το μομέντουμ είχε αλλάξει ολοκληρωτικά, με τους πράσινους να «χάνονται» από τον αγωνιστικό χώρο και τον Άγιαξ να κάνει ό,τι θέλει στο τελευταίο τέταρτο του πρώτου μέρους. Η καθίζηση του Λεντέσμα στα χαφ (πιθανώς και λόγω της γαστρεντερίτιδας που τον ταλαιπώρησε), η τρικυμία στην άμυνα και ο Μέστο, ο οποίος δεν έκοβε ούτε με... βαλέ (και φυσιολογικά χτυπούσαν ΣΥΝΕΧΩΣ από εκεί οι Ολλανδοί) έδιναν δικαιώματα. Κι αν δεν ήταν ο Στιλ, τα πράγματα θα είχαν γίνει εφιαλτικά... Ο Άγγλος έκανε μεγάλη επέμβαση στο 36', μην επιτρέποντας στον Σάντσες να χριστεί σκόρερ -με κοντινή προβολή- κι αφού πρώτα οι Τραορέ-Γιούνες είχαν κάνει γιο-γιο την πράσινη άμυνα, ξανά από την πλευρά του Μέστο. Το 45λεπτο ολοκληρώθηκε με τον Γκουντέλι να απειλεί εκ νέου, αλλά το δυνατό σουτ του έφυγε μόλις άουτ, με την ελληνική ομάδα να αποφεύγει τα χειρότερα σε ένα 15λεπτο black out. 

Χρειαζόταν κάποιο... ηλεκτροσόκ, κάποια «μεταμόρφωση», αλλά κάτι τέτοιο δεν φάνηκε στο πρώτο δεκάλεπτο της επανάληψης, με τον Παναθηναϊκό να συνεχίζει να είναι πολύ υποτονικός, να μην μπορεί να δημιουργήσει παιχνίδι και τα πράγματα να μην κυλούν καλά. Διότι μπορεί ο Άγιαξ, την ίδια στιγμή, να μην έκανε φάσεις, ωστόσο το ματς... μύριζε «κηδεία». Και η τραγική βραδιά του Μέστο, δυστυχώς, φάνηκε καταστροφική. Στο 66' τράβηξε τον Βίργκεβερ , υπέπεσε σε πέναλτι και ο Ρίντεβελντ που μπήκε νωρίτερα του επιτρεπτού στην περιοχή, πήρε το ριμπάουντ -μετά την απόκρουση του Στιλ σε εκτέλεση του Κλάασεν- και υπέγραψε την ολική επαναφορά για το 1-2. 

Η Λεωφόρος είχε παγώσει, αλλά τα τραγικά λάθη των πρασίνων συνεχίζονταν... Πριν καλά-καλά κοπάσει το σοκ της ανατροπής, ήρθε η αποβολή του Ιβανόφ -για τράβηγμα πάνω στον Γιούνες- να αφήσει με δέκα παίκτες το τριφύλλι και να ολοκληρώσει την προσωπική του τραγική βραδιά... Η ελληνική ομάδα έψαχνε ουσιαστικά ένα θαύμα. Όχι γιατί είναι απίθανο να πετύχει γκολ ομάδα που παίζει με αριθμητικό μειονέκτημα, αλλά γιατί η εικόνα δεν άφηνε σχεδόν κανένα περιθώριο αισιοδοξίας. Συνεχώς λάθη, μηδέν κυκλοφορία της μπάλας, καμία βοήθεια από τους Λέτο-Βιγιαφάνιες που ήρθαν από τον πάγκο και ψυχολογία στα... τάρταρα, που διατηρούσαν εύκολα το 1-2 για τον ολλανδικό σύλλογο. 

Στο 79' επέστρεψε ένα... μίνι χαμόγελο στα πρόσωπα των φίλων του Παναθηναϊκού, καθώς ο Ζίεχ έκανε σκληρό φάουλ πάνω στον Χουλτ (πάλευε πολύ ο Σουηδός μαζί με τον Γουακάσο), αφήνοντας ΚΑΙ τον Άγιαξ με δέκα παίκτες. Οι πράσινοι είχαν μπροστά τους ένα δεκάλεπτο για να σώσουν ό,τι σωζόταν. Δεν είχαν όμως τις ιδέες, τις λύσεις, το πλάνο για να το κάνουν. Είναι ενδεικτικό πως ουσιαστική απειλή ήρθε μόνο από μια αδύναμη κεφαλιά του Μολέδο και μια πάσα του Μπεργκ, όπου ο Λέτο δεν μπόρεσε να μπει στην τροχιά της κι ενδεχομένως να «γράψει» διαφορετικά την ιστορία. Τα τελευταία λεπτά κύλησαν με την ελληνική ομάδα να κινδυνεύει και με νέο γκολ (είτε όμως τα έβγαζε ο Στιλ, είτε οι εκτελέσεις των Ολλανδών στο... ξέφωτο έφευγαν άουτ) και τελικώς όχι μόνο να χάνει το ματς (1-2), αλλά να χάνει ΚΑΙ τον Γουακάσο, ο οποίος στο 91' αποβλήθηκε επειδή δεν συγκράτησε τα νεύρα του... 

Παναθηναϊκός: Στιλ, Μολέδο, Ιβανόφ, Κουτρουμπής (68' Βιγιαφάνιες), Χουλτ, Μέστο, Ζέκα, Γουακάσο, Λουντ (73' Σάμπα), Μπεργκ, Λεντέσμα (65' Λέτο) 

Άγιαξ: Ονανά, Βέλτμαν, Ρίντεβελντ, Σάντσες, Τραορέ (73' Ντόλμπεργκ), Κλάασεν (89' Σόνε), Γιούνες (86' Σινγκράβεν), Ζίεχ, Βίργκεβερ, Γκούντελ, Ντάικς.

Τα υπόλοιπα αύριο με ηρεμία και κάτι τελευταίο.... Ότι υπήρχαν κάποτε κάποιοι κηφήνες που ήθελαν να χάνει η ομάδα ώστε να δρομολογηθούν οι καταστάσεις εκείνες που τους εξασφάλισαν εδώ και μια 8ετία το μεροκάματο, δεν δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να πράττει ακριβώς το ίδιο (και χωρίς μάλιστα να αποσκοπεί στο μεροκάματο) νομίζοντας πως παίρνει "εκδίκηση"..... Αν θέλετε "εκδίκηση" γαμήστε τους τις γυναίκες, δεν σας χρωστάει τίποτα ο Παναθηναϊκός, με το να διαιωνίζεται μια άσχημη και καταστρεπτική νοοτροπία, που μας στέρησε τίτλους και κυρίως την ενότητά μας!!!!

Αλέξανδρος






 
Top