Περίοδος 1982-83. Μια δύσκολη περίοδος, όπου ο Παναθηναϊκός ψάχνει να βρει τον δρόμο του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.

Η ηγεσία του, άπειρη ακόμη στον δύσβατο χώρο του επαγγελματισμού, κάνει το καλύτερο για την ομάδα, αλλά η απειρία δεν την αφήνει να χαρεί (με τις λίγες, είναι η αλήθεια, επιτυχίες) και έτσι κυλούν τα πράγματα και αυτή τη σαιζόν, χωρίς ακόμη διακρίσεις και τίτλους.


Εν τω μεταξύ διαφαίνεται περίτρανα ότι η διαφορά μεταξύ του συλλόγου μας και των ακατονόμαστων δεν είναι αγωνιστική, αλλά κυρίως ποιοτική. Οι πράσινοι στην πλειοψηφία τους (παίκτες, διοίκηση, φίλαθλοι) ήσαν ανέκαθεν πολύ πιο καλλιεργημένοι από τους ερυθρόδερμους. Οι πρώτοι έβλεπαν πάντα τον αθλητισμό σαν πεδίο ευγενούς άμιλλας και ψυχικού μεγαλείου, σε αντίθεση με τους απόγονους του στόλου που ενδιαφέρονταν μόνο για τη νίκη, με οποιοδήποτε μέσο, θεμιτό ή αθέμιτο – κυρίως το δεύτερο, όπως τουλάχιστον δείχνει η βρωμερή ιστορία τους.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα πάλι από την αρχή.

Με προπονητή τον Στέφαν Κόβατς και βοηθό τον Λάκη Πετρόπουλο ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε τη νέα σαιζόν. Καινούργια ονόματα που προστέθηκαν στο ρόστερ του τριφυλλιού ήσαν οι Μήνου, Θανάσης Δημόπουλος, Γρ. Παπαβασιλείου, Μαυρίδης, Μακροδημήτρης, Δοντάς, Μπέριος και ο Ολλανδός Τσου Λα Λίγκ. Αργότερα αποκτήθηκε ο Γεροθόδωρος, που παρέμεινε για ένα χρόνο δανεικός στην Κόρινθο, ο Τσινός, ενώ στα μέσα της χρονιάς εκδόθηκε δελτίο ξένου για τον Χουάν Ραμόν Ρότσα και στη χειμερινή περίοδο αποκτάται ο Ταράσης και ο Δάφκος.


Ο Ρουμάνος προπονητής Στέφαν Κόβατς (Stefan Kovac), από τις μεγαλύτερες μορφές της προπονητικής. Έπαιξε ποδόσφαιρο στο Βέλγιο και στη Ρουμανία, αλλά τη μεγάλη καριέρα την έκανε ως προπονητής. Από τους δημιουργούς του μεγάλου Αγιαξ (1971-73), εργάστηκε στις Eθνικές Ρουμανίας (1973-81) και Γαλλίας (1973-75). Στην Ελλάδα τον έφερε ο Γιώργος Βαρδινογιάννης ως τεχνικό διευθυντή στον Παναθηναϊκό (1981-83) με προπονητή το Λάκη Πετρόπουλο. Είχε γεννηθεί στις 2 Οκτωβρίου 1920

Προπονητική καριέρα
1953-62: Ουνιβερσιτατέα Κλούι
1962-67: Εθνική Ρουμανίας (βοηθός)
1967-70:Στεάουα Βουκουρεστίου
1971-73: Αγιαξ
1973-75: Γαλλία
1976-79 Εθνική Ρουμανίας
1980: Εθνική Ρουμανίας
1981-83: Παναθηναϊκός
198607: Μονακό

Τίτλοι 
Κ.Πρωταθλητριών 2: 1972,73, Ευρωπαϊκό σούπερ καπ 1: 1972:
Πρωτάθλημα Ρουμανίας 3: 1969,70,71
Κύπελλο Ρουμανίας 3 (1979.70,71
Πρωτάθλημα Ολλανδίας 2: 1972, 73
Κύπελλο Ολλανδίας 1: 1972
Κύπελλο Ελλάδος 1: 1982.

Ο κόσμος όμως του Παναθηναϊκού ήταν εκείνος που στάθηκε με θέρμη στο πλευρό της ομάδας, παρά το γεγονός ότι η πορεία της δεν ήταν καλή. Παρ' όλα αυτά οι χιλιάδες φίλοι των πρασίνων δεν έπαυαν να είναι και να τραγουδούν “στις χαρές και στις λύπες μαζί”.

Στο πρωτάθλημα το τριφύλλι δεν ξεκίνησε καλά. Παραχώρησε λευκή ισοπαλία στο Χαριλάου κόντρα στον Άρη, κέρδισε στη .... Χαλκίδα τη Δόξα με 5-1 και στη συνέχεια πήγε στην Κρήτη, από όπου έφυγε έχοντας απολέσει άλλον έναν βαθμό από τον ..... φίλο ΟΦΗ (1-1), με ήρωα τον πρώην πράσινο τερματοφύλακα Θωμά Λαφτσή, ο οποίος κυριολεκτικά είχε κατεβάσει τα ρολά!

Ακολούθησε άλλη μια λευκή ισοπαλία στη Λεωφόρο αυτή τη φορά με τον κακό δαίμονά μας, τον Ηρακλή, πριν το τριφύλλι πετύχει δύο συνεχόμενες εκτός έδρας νίκες, με το ίδιο σκορ (1-0) επί της Παναχαϊκής και του Απόλλωνα.

Το ντέρμπι της Λεωφόρου με την ΑΕΚ δεν είχε ευτυχή κατάληξη, καθώς οι πράσινοι, παρότι προηγούνται με τον Θ. Δημόπουλο, δεν καταφέρνουν να αποσπάσουν ούτε την ισοπαλία, αφού ο Β. Βλάχος με δύο δικά του γκολ χαρίζει στην Ένωση τη νίκη με 2-1. Οι πρώτες αναταράξεις έχουν αρχίσει. Νέα απώλεια βαθμών στο Καραϊσκάκη από τον ψυχωμένο Εθνικό που παίρνει ισοπαλία (1-1), νίκη επί τέλους επί της Ρόδου στη Λεωφόρο με τρία γκολ του Θ. Δημόπουλου (3-0), για να ακολουθήσει το καινούργιο ντεμπούτο του Ρότσα (και όχι πλέον Μπουμπλή) στην Καστοριά, που όμως δεν κατάφερε να αποτρέψει την ήττα (1-0), ενώ η χρονιά κλείνει με νίκη επί του Πανσερραϊκού στη Λεωφόρο με 2-1, στην πρώτη του Ρότσα ενώπιον του κοινού του Παναθηναϊκού, όπου παίρνει εύκολα τη νίκη και χειροκροτείται θερμά.

Η ήττα στο μεγάλο τηγάνι από τους απόγονους του στόλου δεν έφερε την καταστροφή, αλλά πολλές μουρμούρες, όσο η εξευτελιστική ήττα στη Λεωφόρο από τον ψυχωμένο αλλά εριστικό Πανιώνιο με 3-1! Το παιχνίδι ήταν επεισοδιακό με αποβολές εκατέρωθεν (Καψής, Σαραβάκος) και ενώ στο 0-1, ο Λα Λίγκ θα χάσει το πέναλτι στο 72΄, καταδικάζοντας την ομάδα στην ήττα, με τον κόσμο να καταφέρεται κατά πάντων και τον Κόβατς να αναφέρει ότι του γίνεται σαμποτάζ. Ακολουθούν τιμωρίες, διακοπές συμβολαίων και πρόστιμα. Η κατάσταση παραμένει και πάλι εκρηκτική, ενώ η συνέχεια μέχρι τη λήξη του πρώτου γύρου είναι αποκαρδιωτική. Η ομάδα, χωρίς σθένος και ψυχή, μέσα στη δίνη των εξελίξεων, φέρνει ισοπαλία στη Λεωφόρο με τον ΠΑΣ Γιάννινα (2-2), κατορθώνει να πάρει ισοπαλία στη Λάρισα (1-1), κερδίζει τον Μακεδονικό (3-0), αλλά χάνει στη αυλαία του πρώτου γύρου στη Θεσσαλονίκη από τον ΠΑΟΚ με 2-0.

Η ομάδα φαίνεται πως δεν περπατάει και με την έναρξη του δεύτερου γύρου, γίνεται το εκπληκτικό. Σε τέσσερα παιχνίδια, το τριφύλλι έχει τρεις ήττες και μια ισοπαλία. Αρχικά χάνει από τον Άρη στη Λεωφόρο (2-1), αν και προηγήθηκε νωρίς στο σκορ με τον Τσινό, ακολουθεί άλλη μια ήττα στη Δράμα αυτή τη φορά από τη Δόξα με το ίδιο σκορ (2-1), στη συνέχεια παραχωρεί ισοπαλία στη Λεωφόρο στον ΟΦΗ (2-2), για να ακολουθήσει άλλη μια ντροπιαστική ήττα στο Καυταντζόγλειο (4-1) από τον Ηρακλή και ενώ στο ημίχρονο είχε ήδη δεχτεί 4 γκολ.

Εν τω μεταξύ έχει χαθεί η εμπιστοσύνη στον Κόβατς, ο οποίος μετά το ματς της Δράμας απομακρύνεται και τη θέση του αναλαμβάνει ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ.

Όμως η κατάσταση δεν είναι πλέον αναστρέψιμη. Παρ' ότι οι πράσινοι ξεσπούν στην Παναχαϊκή (4-1) και στον Απόλλωνα (3-1), έρχεται άλλη μια εξευτελιστική ήττα στη Ν. Φιλαδέλφεια από την ΑΕΚ (4-1), και ενώ στο Κύπελλο είχε επιβληθεί στην Κρήτη του ΟΦΗ με 1-0, στον επόμενο γύρο, όπου οι αγώνες είναι διπλοί, ακολουθεί άλλο ένα στραπάτσο από τους ακατονόμαστους, τους οποίους κερδίζει στη Λεωφόρο με 1-0, για να ακολουθήσει η συντριβή στο τηγάνι με 4-0 στην παράταση και φυσικά ο αποκλεισμός από τη συνέχεια του θεσμού.

Η ομάδα συνέρχεται για λίγο στη συνέχεια, κερδίζει διαδοχικά τον Εθνικό και την Καστοριά εντός έδρας με 2-1 και 3-0 αντίστοιχα, τη Ρόδο και τον Πανσερραϊκό εκτός έδρας με 2-1, πριν έρθει το ντέρμπι με τις γαυριέλες, στη Λεωφόρο, όπου το τριφύλλι χάνει ξανά με 1-0.



Περιττό βέβαια να τονίσουμε ότι καθ' όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος η διαιτησία έσπρωχνε με χίλια τους ερυθρόδερμους προς την κατάκτηση ενός ακόμη κάλπικου τίτλου. Θα αναφέρουμε μόνο τί έγραψε η “Απογευματινή” μετά το παιχνίδι της Λεωφόρου, παραλείποντας τα 'κατορθώματα' πλείστων όσων μαυροντυμένων στα παιχνίδια του θρηνικού : “Στο 35' ο Ξανθόπουλος μαρκάρισε ιδιαίτερα σκληρά τον Λιβαθηνό, ο οποίος πέφτοντας ανταπέδωσε εκνευρισμένος την κλοτσιά. Ο Αγγελάκης όμως απέβαλε μόνο τον πράσινο παίκτη, ενώ αργότερα <<δεν είδε>> ότι το γκολ της νίκης του Ολυμπιακού ήταν οφ-σάϊντ, ούτε ότι ο Άλμπερτσεν υπέπεσε σε πέναλτι (χέρι), σε σουτ του Δημητρίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο επόπτης που δεν σημείωσε το οφ-σάϊντ ήταν τιμωρημένος από τον σύνδεσμό του (Θεσσαλονίκης) και χρησιμοποιήθηκε παρανόμως”. Αυτά όμως θα μου πείτε είναι ψιλά γράμματα για την ΕΠΟ και την ΕΠΑΕ.

Ακολούθησαν δύο ακόμη ισοπαλίες με Πανιώνιο εκτός (1-1) και Γιάννινα εντός (0-0), για να φτάσουμε στο παιχνίδι της 32ης αγωνιστικής, του Παναθηναϊκού με τη Λάρισα. Εκεί, όπου φάνηκε και η τεράστια διαφορά νοοτροπίας που χωρίζει τους αιωνίους και χάρισε στους ακατονόμαστους έναν ακόμη τίτλο. Προσέξτε τί ακριβώς έγινε.

Δύο στροφές πριν το τέλος, η εκπληκτική εκείνη τη δεκαετία Λάρισα, συμβάδιζε με τους ψευτόμαγκες Πειραιώτες και έδειχνε σίγουρη πρωταθλήτρια, καθώς μάλιστα δύο αγωνιστικές νωρίτερα είχε ταπεινώσει τους κομπορρήμονες αρουραίους μέσα στο σπίτι τους με 1-0. Όμως στην αναμέτρησή τους με τους πράσινους, οι Θεσσαλοί υπέκυψαν σε έναν ανώτερο Παναθηναϊκό, ο οποίος παίζοντας με ψυχή και πάνω από όλα για την ιστορία του, κέρδισε 2-1, εξανεμίζοντας έτσι όλες τις ελπίδες των Λαρισαίων για τον τίτλο. Τιμώντας το μεγάλο όνομα και την ένδοξη ιστορία του, ο Παναθηναϊκός έπαιξε έντιμα και καθαρά όπως πάντα, επιδιώκοντας και κατακτώντας εν τέλει τη νίκη μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αδιαφορώντας αν με τον τρόπο αυτό βοηθούσε τους ακατονόμαστους να κερδίσουν το πρωτάθλημα.



Εκεί όμως ακριβώς βρίσκεται και η ποιοτική διαφορά του Παναθηναϊκού μας από τον κομπλεξικό σύλλογο των αξιοθρήνητων αρουραίων. Οι πράσινοι τίμησαν τη φανέλα τους, χωρίς να βάλουν στη ζυγαριά μικροσκοπιμότητες και υπολογισμούς, όπως έκαναν οι μικρόψυχοι αρουραίοι το 1993, όταν κάθισαν σαν τις κότες στην ΑΕΚ, μόνο και μόνο για να στερήσουν ένα πρωτάθλημα από το τριφύλλι! 

Εκεί φαίνεται το ψυχικό μεγαλείο μιας ομάδας που ξέρει ότι είναι πραγματικά ΜΕΓΑΛΗ και όχι συγκρότημα με νοοτροπία γειτονιάς, καφενείου και λιμανιού, όπως ήταν ανέκαθεν ο σύλλογος με σήμα τον Γανυμήδη. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η ΄λυδία λίθος' πάνω στην οποία δοκιμάζεται η ιστορία, η αξία και οι αρχές ενός σωματείου που έχει αυτοσεβασμό και ξέρει τη σημασία του 'εύ αγωνίζεσθαι'. Αλλά τι να περιμένει κανείς από τους χαμηλής υποστάθμης “αρουραίους”; Πώς να φερθούν 'αντρίκια' και 'πειραιώτικα' οι ψευτόμαγκες ερυθρόδερμοι που το κόμπλεξ τους ξεχειλίζει και φθάνει στα ουράνια. Μήπως τελικά εκτός από αρουραίους έπρεπε να τους αποκαλούμε και κότες;

Μ' αυτά και μ' αυτά, με τις κομπίνες, τις λοβιτούρες, τα κοράκια και όλα τα συναφή, κατάφεραν και πήραν πάλι άλλο ένα ψεύτικο πρωτάθλημα.

Όμως έστι δίκης οφθαλμός που τα πανθ' ορά. Δείτε τι καζίκι έπαθαν οι καρπαζοεισπράκτορες της Ευρώπης στη συνέχεια. Παίζοντας με το Αμβούργο για το Κύπελλο Πρωταθλητριών και χάνοντας μόνο με το ..... τιμητικό 1-0 στη Γερμανία, ξεθάρρεψαν, βγήκαν από τις τρύπες τους και απειλούσαν τους Γερμανούς με συντριβή στο τηγάνι. Όπου όμως οι Γερμανοί, παίζοντας πλέον σοβαρά, τους έτριψαν το σβέρκο, ρίχνοντάς τους μια ξεγυρισμένη τεσσάρα (4-0), οπότε ξαναμαζεύτηκαν στις τρύπες τους.

Στη Λάρισα, στην εκπληκτική εκείνη ομάδα προπονητής ήταν ο Γιάτσεκ Γκμοχ, ένας πανέξυπνος Πολωνός, ο οποίος ήδη 'ζεσταινόταν΄ για τον Παναθηναϊκό. Τον Ιούνιο, και μετά τη νίκη επί της Λάρισας, το τριφύλλι χάνει στη Θεσσαλονίκη από το Μακεδονικό 3-0 και μια εβδομάδα αργότερα κλείνει το πρωτάθλημα με νίκη επί του ΠΑΟΚ στη Λεωφόρο (2-0). Δύο ημέρες μετά η Διοίκηση του τριφυλλιού ανακοινώνει την πρόσληψη του Γκμοχ στον Παναθηναϊκό!

Για την ιστορία να αναφέρουμε και τους παίκτες που στελέχωσαν την ομάδα την περίοδο αυτή και ήσαν οι : Κωνσταντίνου, Μήνου, Χοσάδας, Δάφκος, Κυράστας, Κόβης, Μπέριος, Δοντάς, Καρούλιας, Σημαιοφορίδης, Αναστασιάδης, Κατσιάκος, Λιβαθηνός, Χαραλαμπίδης, Παπαβασιλείου, Θ. Δημόπουλος, Τσινός, Λα Λιγκ, Μαυρίδης, Μακροδημήτρης, Κλης, Ντόκεν, Ρότσα, Γαλάκος, Καψής, Κουρόπουλος, Ταράσης.

Σκόρερ του τριφυλλιού αναδείχθησαν οι : Θ. Δημόπουλος 15, Μαυρίδης 12, Λιβαθηνός 4 και Λα Λιγκ, Τσινός και Κόβης από 3 γκολ.

Yank1971



 
Top