Γράφει ο Μιχάλης

Ο Παναθηναϊκός πήγε να τα πάρει όλα στην Μαδρίτη αλλά εν τέλει φεύγει με καταστροφή. Που φυσικά  η καταστροφή δεν είναι η ήττα από την Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά ο τραυματισμός του Γκιστ στον προσαγωγό, που όπως όλα δείχνουν θα τον κρατήσουν για ένα σημαντικό διάστημα εκτός αγωνιστικών χώρων.

Μιλάμε για τον απόλυτο συνδετικό κρίκο στην αγωνιστική δομή του Παναθηναϊκού. Αν ο Μαικ Τζειμς είναι μεγάλη απώλεια, ο τραυματισμός του Γκιστ την δεδομένη στιγμή για τον Παναθηναϊκό είναι καταστροφικός ενόψει Ολυμπιακού και Νταρουσάφακα για την Ευρωλίγκα και Άρη για το Ελληνικό πρωτάθλημα. Είναι ο παίκτης που κάνει όλες τις δουλειές στο γήπεδο και ειδικά στην άμυνα μπορεί να μαρκάρει από το ‘1’ μέχρι το ‘5’ και οι περιστροφές του είναι πάντα.. σεμιναριακές.

Από τον Παναθηναϊκό λείπει μια μεγάλη νίκη. Έχει επιστρέψει για τα καλά και κοιτάει στα μάτια όλους τους αντιπάλους. Έχει 4 νίκες και οι 3 ήττες, οι οποίες είναι 1) στην δεύτερη παράταση από την Εφές Αναντολού, 2) με 4 πόντους στην Μόσχα και 3) με 3 πόντους από την Ρεάλ.

Στην Μαδρίτη ο Παναθηναϊκός έκανε ένα …σχεδόν τέλειο παιχνίδι. Προσέγγισε το παιχνίδι άριστα. Επιθετική άμυνα και καλή κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση που έφερε πολλά ελεύθερα σουτ που κατέληξαν στον στόχο. Οι λεπτομέρειες στο τέλος και οι δυο επιπολαιότητες του εξαιρετικού σε όλο τον αγώνα Φελντέιν (ειδικά η δεύτερη είναι παιδική που αφήνει την μπάλα θεωρώντας ότι θα καταλήξει και άουτ και δίνει την δυνατότητα στον Κάρολ να γυρίσει την μπάλα στα πόδια του), έκριναν το παιχνίδι, αλλά κατά την γνώμη μου οι λόγοι της ήττας είναι τρεις:

1) To 70% στις βολές που σε τέτοια ματς κοστίζουν όπως και έγινε

2) Ο μη περιορισμός του Γιούλ που έκανε το παιχνίδι της ζωής του διαλύοντας κάθε σύστημα του Πασκουάλ που είχε βάλει επάνω του.

3) Τα πολλά χαμένα λει απ και σουτ από κοντινή και μέση απόσταση. Ειδικά στην τρίτη περίοδο ο Παναθηναϊκός έχει χάσει σουτ που απλά… ΔΕΝ ΧΑΝΟΝΤΑΙ (ειδικά ο Γιάννης Μπουρούσης) και η διαφορά δεν θα έπρεπε να είναι στο -4 με την συμπλήρωση τριάντα λεπτών.

Ξαναλέω ότι ο Παναθηναϊκός με αυτή την νοοτροπία δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και από κανέναν. Αλλά θα πρέπει να μάθει να μην φοβάται…. να νικήσει στα μεγάλα παιχνίδια. 

Το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό είναι ιδιαίτερο αλλά δεν παύει να είναι η 8η αγωνιστική σε ένα μαραθώνιο 30 και τίποτα δεν τελειώνει είτε με νίκη είτε με ήττα. Όποια ομάδα θέλει να έχει ελπίδες πρόκρισης η έδρα της θα πρέπει να παραμείνει αλώβητη. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να πάρει τα ματς με τον Ολυμπιακό και την Νταρουσάφακα που έχει στο ΟΑΚΑ και την ήττα στην Μαδρίτη δεν θα την θυμάται κανείς.

Υ.Γ. Το έχω ξαναγράψει στην αρχή της χρονιάς. Στοίχημα και γενικά τζόγο δεν παίζω αλλά αν το έκανα τα χρήματα μου θα τα ποντάριζα για τον τίτλο του MVP στον Γιούλ.



 
Top