Η θέση προσφέρεται για διαφήμιση

Η θέση προσφέρεται για διαφήμιση


Ενώ στην Ευρώπη μεγαλουργούσε ο Παναθηναϊκός, όπου και έριξε το μεγάλο του βάρος αυτή την περίοδο, στο πρωτάθλημα για μια ακόμη φορά δεν τα πήγε καλά.

Περίοδος 1987-88 στην Ελλάδα, ο Παναθηναϊκός κατακτά το Κύπελλο μετά από συγκλονιστικό τελικό στο ΟΑΚΑ, κόντρα στους ακατονόμαστους με πρόεδρο τον Κοσκωτά που έχει σαρώσει (βρωμίσει) όλη την Ελλάδα με τα σκάνδαλά του και τη Λάρισα (μοναδική επαρχιακή ομάδα μέχρι σήμερα) να στέφεται πρωταθλήτρια Ελλάδος, μετά από ένα συγκλονιστικό πρωτάθλημα, στο οποίο το τριφύλλι (κυρίως λόγω Ευρώπης), αλλά και οι απατεώνες του βοθρολίμανου να εμφανίζονται κομπάρσοι και να αδυνατούν να παίξουν ρόλο στην κυριαρχία της ομάδας από το Θεσσαλικό κάμπο να πανηγυρίσει για πρώτη φορά στην ιστορία της την κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλητή στην Ελλάδα.

Ας ξεκινήσουμε όμως πάλι από την αρχή, παίρνοντας τα πράγματα με τη σειρά. Όπως αναφέρθηκε και στο προηγούμενο άρθρο, λόγω της εξαιρετικής πορείας στην Ευρώπη, το πρωτάθλημα ..... παραμελήθηκε.

Είδαμε νωρίτερα τις μεταγραφικές κινήσεις, και τον τρόπο που κινήθηκε η ομάδα στην προετοιμασία, τα φιλικά, τις γκρίνιες κατά του Δανιήλ και το ξεκίνημα της περιόδου.

Ξεκίνημα που ήταν νικηφόρο κόντρα στον Λεβαδειακό, μια ισχνή νίκη, 2-1. Η συνέχεια όμως δεν ήταν ανάλογη. Το τριφύλλι χάνει στην Καλαμαριά, 1-0 και μολονότι ακολουθεί η μεγάλη νίκη επί της Οσέρ, οι μουρμούρες δεν σταματούν, αφού εντός των συνόρων ακολουθεί άλλη μία ήττα στις Σέρρες, από τον Πανσερραϊκό, επίσης με 1-0. 

Οι πράσινοι επανέρχονται στις νίκες, αφού επικρατούν πάλι με το ισχνό 1-0 επί του Εθνικού, αλλά στην 5η αγωνιστική έρχεται το μεγάλο σοκ, όχι τόσο από το αποτέλεσμα, αφού το τριφύλλι παραχωρεί στο Καυταντζόγλειο λευκή ισοπαλία στον γηραιό, όσο για τον σοβαρό τραυματισμό του Ζάετς από το δολοφονικό κτύπημα του Γιώργου Παπαδόπουλου, που έσπασε το πόδι του Ζέκο, αφήνοντας τον Παναθηναϊκό χωρίς τον ηγέτη του, παραμονές του κρίσιμου αγώνα με την Γιουβέντους, όπου και χωρίς τον Γιουγκοσλάβο άσσο του το τριφύλλι πέτυχε την πολύ μεγάλη νίκη (1-0) που του άνοιξε τον δρόμο για την πρόκριση.

Ο Ζάετς έλειψε από την ομάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα, πράγμα που είχε αντίκτυπο και στην συνολική πορεία του τριφυλλιού στο πρωτάθλημα, και ενώ στην Ευρώπη, ακόμη και χωρίς αυτόν, το τριφύλλι προχωρούσε από πρόκριση σε πρόκριση.



Παρ' όλα αυτά ο Παναθηναϊκός κερδίζει τον ΠΑΟΚ στο Ολυμπιακό Στάδιο (2-1) και την επόμενη αγωνιστική σκορπίζει σε θρύψαλλα τις γαυριέλες, επκρατώντας με 4-1!, με τους Βλάχο και Σαραβάκο να γίνονται για μια ακόμη φορά οι δήμιοι των βοθρύλων.



Οι νίκες επί της Παναχαϊκής και επί του Διαγόρα στο ΟΑΚΑ κατευνάζουν για λίγο τα πνεύματα που δείχνουν να είναι εξημμένα, όμως οι ήττες από τον Άρη στο Χαριλάου (2-0) και κυρίως ο διασυρμός από τον ΟΦΗ (μην ξεχνάμε, είναι φιλικό σωματείο και πάντα μας ...... δίνει τα παιχνίδια) με 5-2 μέσα στο Ολυμπιακό Στάδιο, κάνει το ποτήρι να ξεχειλίσει. Η δήλωση του Δανιήλ “είμαι 100 χρόνια μπροστά”, όπως και η δήλωση του Σαργκάνη, ότι ο προπονητής γύρισε τον Παναθηναϊκό 100 χρόνια πίσω, άναψαν τα αίματα και η αποχώρηση του Καβαλιώτη τεχνικού από τον πάγκο των πρασίνων είχε πλέον δρομολογηθεί.

Ακολούθησε η ήττα στη Λάρισα, η ισοπαλία με την ΑΕΚ, για να έρθουν οι νίκες στη Ν. Σμύρνη επί του Πανιωνίου και στο ΟΑΚΑ επί της Βέροιας, ενώ ο Παναθηναϊκός άλλαζε σελίδα, με την πρόσληψη του Γκίντερ Μπένγκτσον στην τεχνική του ηγεσία, ο οποίος νωρίτερα είχε αρνηθεί την πρόταση των ακατονόμαστων, λόγω έλλειψης ευρωπαϊκών στόχων, όπως ο ίδιος αποκάλυψε.


Στο πρωτάθλημα όμως η συνέχεια εξακολουθούσε να μην είναι καλή, αφού μετά την ήττα στη Λειβαδιά, ακολούθησαν δύο νίκες επί Καλαμαριάς και Πανσερραϊκού εντός έδρας, για να έρθει νέα ήττα από τον Εθνικό στο Καραϊσκάκη, ισοπαλία εντός με τον Ηρακλή, η συντριβή στην Τούμπα από τον ΠΑΟΚ με 4-1 και ισοπαλία με τις γαυριέλες 1-1.

Στην τελική ευθεία για την κούρσα του πρωταθλήματος, το τριφύλλι δείχνει μια σχετική βελτίωση, αφού κερδίζει διαδοχικά με το ίδιο σκορ (2-1) την Παναχαϊκή εκτός, τον Άρη εντός και τον Διαγόρα εκτός, προτού υποστεί την τελευταία του ήττα για το πρωτάθλημα, πάλι από τον ΟΦΗ εκτός (είδατε το παράρτημα;) με 2-1, ενώ στη συνέχεια διαλύει την υποψήφια πρωταθλήτρια Λάρισα στο ΟΑΚΑ με 4-1, παραχωρεί ισοπαλία στην ΑΕΚ με 2-2, συντρίβει τον Πανιώνιο με 6-2 και τερματίζει το πρωτάθλημα με λευκή ισοπαλία στη Βέροια.



Η Λάρισα κατακτά τον τίτλο με 43 βαθμούς (και προπονητή τον Γιάτσεκ Γκμοχ), έναντι 40 της δεύτερης ΑΕΚ και 39 του τρίτου ΠΑΟΚ, ο ΟΦΗ είναι τέταρτος με 37, ο Παναθηναϊκός πέμπτος με 36 (15-6-9 και τέρματα 47-34), ενώ οι αρουραίοι που κινδύνεψαν με υποβιβασμό, κατάφεραν να τερματίσουν στην 8η θέση με 31 βαθμούς (9-13-8 και τέρματα 39-41), έχοντας την τέταρτη χειρότερη άμυνα μετά την Παναχαϊκή και τον Πανσερραϊκό που υποβιβάστηκαν και τον Λεβαδειακό!


Α, να μην ξεχάσουμε, εκτός από την τεσσάρα από το τριφύλλι, οι αρουραίοι άρπαξαν και μια ξεγυρισμένη εξάρα (6-1) από τον ΠΑΟΚ που τους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι.

Αν όμως στο πρωτάθλημα το τριφύλλι δεν τα κατάφερε, έκανε αντίθετα μια πολύ καλή πορεία στο Κύπελλο Ελλάδοος, φτάνοντας με χαρακτηριστική άνεση στον τελικό, αφού απέκλεισε κατά σειράν τη Χαλκίδα (2-0), την Καβάλα (7-2), τον Πανσερραϊκό σε διπλούς αγώνες (0-0 και 2-0), τα Γιάννινα (2-1 και 8-2), τον Ηρόδοτο (4-0 και 2-0) και στον ημιτελικό την πρωταθλήτρια Λάρισα (1-0 και 3-1 εκτός).

Ο μεγάλος τελικός ορίστηκε για την Κυριακή 8 Μαΐου 1988 στο ΟΑΚΑ και ενώ η λαίλαπα Κοσκωτά βρισκόταν στο απόγειό της. Ο απατεώνας μεγαλοεκδότης πρόεδρος των θρηνικών είχε αγοράσει σχεδόν όλη την Ελλάδα, ενώ στο χώρο του ποδοσφαίρου γίνονταν απίστευτα όργια με εξαγορές ομάδων, παιχτών, διαιτητών και όλης της ηγεσίας του τόπου.



Παρ' όλα αυτά το τριφύλλι σε έναν συγκλονιστικό τελικό και εν μέσω της μπόχας και των σκανδάλων που είχαν δηλητηριάσει ολόκληρη την Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι από το 79΄ και για 41 λεπτά αγωνιζόταν με παίχτη λιγότερο, λόγω της αποβολής του Μπατσινίλα από τον διαιτητή Βουτσαρά, κερδίζει τους απατεώνες και τους κλέφτες στα πέναλτυ με 4-3 (κανονικός αγώνας 1-1 και παράταση 2-2), μέσα σε μια αποθέωση του τίμιου και ηθικού αγώνα που έκανε και πάντα κάνει ο ένδοξος, πεντακάθαρος σύλλογός μας, ο Παναθηναϊκός και κατακτά πανάξια το Κύπελλο Ελλάδος.



Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Σαργκάνη (ο οποίος δηλώνει πάντα οπαδός του θρήνου), και ο οποίος αγωνιζόμενος με τα χρώματα του τριφυλλιού, τίμησε τα χρώματα της ομάδας που αγωνιζόταν, όπως αποτυπώθηκε στο αθλητικό ένθετο της εφημερίδας “ΕΘΝΟΣ”, “ούρλιαζε στα αποδυτήρια ο Σαργκάνης, Πρόεδρε το 'χα πεί, ούτε με ανοιχτή επιταγή δεν αγοράζονται”, υπονοώντας ότι ο Κοσκωτάς του είχε τάξει τον ουρανό με τ' άστρα για να χάσει ο Παναθηναϊκός.



Αξίζει στο σημείο αυτό να αντιγράψουμε την δήλωση του Προέδρου του Παναθηναϊκού για τον περιβόητο εκείνο αγώνα: “Τα πάντα στη ζωή δεν είναι το χρήμα. Τα νούμερα έρχονται σε δεύτερη μοίρα, όταν υπάρχει η ηθική αμοιβή. Η δική μας απάντηση ήταν το τελικό αποτέλεσμα και πάνω απ' όλα η ηθική αξία της νίκης”.

Και όμως φίλοι μου, αυτή η βρωμερή, τρισάθλια, αισχρή, πουλημένη ομάδα των απατεώνων και των κλεφτοκοτάδων, εξακολουθεί όχι μόνο να βρίσκεται στην Α΄ Εθνική, αλλά και να καταδυναστεύει το ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι στη χώρα μας.



Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι τα γκολ σε εκείνον τον αξέχαστο τελικό, που αποτελεί ορόσημο της νίκης του ηθικού επί του ανήθικου και τον οποίο παρακολούθησαν 73.379 θεατές, πέτυχαν οι Σαραβάκος (31' με πέναλτυ), Φούνες (56' με πέναλτυ), Φούνες (96΄με πέναλτι, μετά το σφύριγμα από την εξέδρα και το πιάσιμο της μπάλας με τα χέρια από τον Βαμβακούλα) και Χρ. Δημόπουλος (102΄με σουτ).

Στη διαδικασία των πέναλτι που ακολούθησε ευστόχησαν και οι 4 πράσινοι που τα εκτέλεσαν (Βλάχος, Σαργκάνης, Δημόπουλος και Γεωργαμλής), ενώ ο Σαργκάνης απέκρουσε δύο πέναλτι που εκτέλεσαν οι Χαντζίδης και Φούνες.

Εκείνη τη χρονιά έγινε και το Super Cup με τον Παναθηναϊκό να επικρατεί της Λάρισας με 3-1. 



Για την ιστορία να αναφέρουμε και το έμψυχο δυναμικό και τους σκόρερ του τριφυλλιού εκείνη την ιστορική περίοδο. Στους πράσινους λοιπόν ανήκαν οι ακόλουθοι ποδοσφαιριστές:

Σαργκάνης, Μήνου, Μάγγος, Πατσιαβούρας, Καρούλιας, Μαυρίδης, Γεωργαμλής, Χατζηαθανασίου, Καλιντζάκης, Βασιλείου, Βαμβακούλας, Ρότσα, Καραβίδας, Βλάχος, Γεωργακόπουλος, Αντωνίου, Γεροθόδωρος, Σαραβάκος, Μπατσινίλας, Θ. Δημόπουλος, Χρ. Δημόπουλος, Ζάετς, Εστερχάζι, Καλαντζής, Χριστοδούλου, Δώνης, Μπούρας.

Σκόρερ του τριφυλλιού στο πρωτάθλημα ήσαν οι: Χρ. Δημόπουλος 11, Βλάχος 9, Μπατσινίλας 7, Σαραβάκος 5, Αντωνίου 3, Γεωργαμλής και Ζάετς από 2, ενώ άλλοι 6 ποδοσφαιριστές πέτυχαν από 1 γκολ.

Εδώ πρέπει να κάνουμε και μια παρένθεση για να αναφέρουμε τις προεκτάσεις που είχε η λαίλαπα Κοσκωτά όχι μόνο στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου, αλλά και στην αθλητική, όπου έγιναν όργια.

Η σήψη και η διαφθορά που κυριάρχησε στον αθλητισμό μας με την είσοδο του Κοσκωτά στα αθλητικά πράγματα της χώρας και την ανάληψη της προεδρίας του ομάδας του βοθρολίμανου από τον ίδιο δεν έχει προηγούμενο. Τα σκάνδαλα διαδέχονταν το ένα το άλλο. Είδατε παραπάνω τί έγινε με τον Σαργκάνη, ο οποίος δηλώνει ότι είναι φίλαθλος του αρουραίου (κρίμα μωρέ Νίκο, και πιστεύαμε ότι είσαι ξύπνιος). 



Ο βόθρος ξεχείλισε από το χρήμα που σκορπούσε δεξιά και αριστερά ο Κοσκωτάς για να κάνει μεγάλο, ποιόν, τον απατεώνα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δυστυχώς όμως γι' αυτούς, οι μεγάλες ομάδες δεν δημιουργούνται μόνο με το χρήμα, αλλά κυρίως με τη διαμόρφωση της νοοτροπίας της μεγάλης ομάδας που βασίζεται στο ήθος και στο φίλαθλο πνεύμα, όπως δήλωσε και ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού, Γιώργος Βαρδινογιάννης. Αλλά πού να καταλάβουν οι κουτοπόνηροι, κομπλεξικοί και ψευτόμαγκες Πειραιώτες από τέτοια πράγματα, αφού μόνο υπογείως έχουν μάθει να κινούνται σαν πραγματικοί αρουραίοι που είναι.

Οι δωροδοκίες παικτών, παραγόντων, διαιτητών, οι πλαστογραφίες, τα στημένα παιχνίδια, οι ρόζ ιστορίες, βρίσκονταν στην ημερησία διάταξη.



Η σήψη είχε φτάσει στο απροχώρητο, η μπόχα είχε σκεπάσει ολόκληρη την Ελλάδα και οι μόνοι που δεν είχαν καταλάβει τίποτα ήταν η ΕΠΟ, η αθλητική δικαιοσύνη και οι διάφοροι μεγαλοπαράγοντες του ποδοσφαίρου, υπουργοί, υφυπουργοί, ΓΓΑ, ΕΠΑΕ και δεν συμμαζεύεται. Όλοι έτρεχαν πίσω από τον Κοσκωτά, μπας και γλύψουν κανένα κοκαλάκι! Τέτοιο κατάντημα.

Και όχι τίποτα άλλο, η ερυθρόδερμη διοίκηση έπλεε σε πελάγη ευτυχίας. “Η παρουσία του Κοσκωτά στο τιμόνι του Ολυμπιακού αποτελεί ευλογία Θεού”. Έτσι διατυμπάνιζαν τότε. Πού είστε καημένοι Αδριανόπουλοι να δείτε πώς κατάντησε η ομάδα σας (ο Θεός να την κάνει ομάδα).

Λίγους μήνες αργότερα οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι διαλαλούσαν ότι “ο Κοσκωτάς ήταν απατεώνας που κατέστρεψε τον Ολυμπιακό σε συνεργασία με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ”. Δ Ο Ξ Α Σ Τ Ε Τ Ο Υ Σ.



Δεν χρειάζεται να μπούμε σε λεπτομέρειες για το σκάνδαλο του Θεολόγη Παπαδόπουλου, τερματοφύλακα της ΑΕΚ στο περιβόητο παιχνίδι κυπέλλου με τους ακατονόμαστους, τον οποίο είχαν δωροδοκήσει χρησιμοποιώντας έναν παλαιό ποδοσφαιριστή, τον Μπαλή. Καραμπινάτη περίπτωση που έπρεπε να τους στείλει άναυλα στη Β΄ Εθνική, αλλά τελικά η ...... αθλητική δικαιοσύνη τους αθώωσε.

Τον Μάρτιο του 1988 η αθλητική εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ» δημοσίευσε την απόφαση της ανακριτικής επιτροπής σχετικά με την δωροδοκία του τερματοφύλακα της ΑΕΚ Θ. Παπαδόπουλου από τον πρώην παίκτη των ακατονόμαστων Κ. Μπαλή στον αγώνα κυπέλλου μεταξύ των δύο ομάδων, όπου κέρδισαν οι βοθρολιμανίσιοι 3-1 με κορυφαίο του αγώνα τον συγκεκριμένο τερματοφύλακα (που ότι πήγαινε μέσα ....... έγραφε). Οι απόγονοι του στόλου έπρεπε, με βάση τα στοιχεία που υπήρχαν να πάνε σούμπιτοι στη Β' Εθνική αλλά το θέμα ....... έγινε αβαβά και πέρασε στο ντούκου, καθώς ο παίκτης «ναι μεν δωροδοκήθηκε αλλά κανένας δεν κατάλαβε από ποιον και για ποιο λόγο», σύμφωνα με την αθλητική δικαιοσύνη!



Αυτά και άλλα πολλά και ωραία συνέβαιναν εκείνη την περίοδο, όπου ο Κοσκωτάς σκόρπαγε τα εκατομμύρια του ελληνικού λαού σαν στραγάλια, για να κάνει τους θρηνικούς ομάδα. Και ποιός δεν κονόμησε εκείνη την εποχή από τον Κοσκωτά. Επιγραμματικά μόνο θα αναφέρουμε τις ομάδες Λάρισα, Πανσερραϊκό, Πιερικό, Παναχαϊκή, Δόξα Δράμας, τους ποδοσφαιριστές Λιάκο, Μαυρομάτη, Κωφίδη, Αντωνίου, Μπατίστα, τους προέδρους, παράγοντες και λοιπούς, Μοβσεσιάν, Λουκόπουλο, Μυριοκεφαλιτάκη, Μισίδη, Τριανταφυλλίδη, Γιαννάκη, Λιάνη.

Και έτσι ολοκληρώθηκε άλλη μια μαύρη περίοδος στο ποδόσφαιρο, όπου ευτυχώς οι κοπανατζήδες του Κυπέλλου Ράππαν (για να μην ξεχνιόμαστε), παρ' όλα όσα έκαναν δεν κατάφεραν να κλέψουν κάποιον τίτλο, αφού το πρωτάθλημα πήγε στη Λάρισα και το κύπελλο στον Παναθηναϊκό.

Yank1971


 
Top