Η θέση προσφέρεται για διαφήμιση

Η θέση προσφέρεται για διαφήμιση


Η σαιζόν 1988-89 ξεκίνησε ενώ η λαίλαπα από το σκάνδαλο Κοσκωτά συντάρασσε την ποδοσφαιρική (και όχι μόνο) Ελλάδα.

Η σήψη και η διαφθορά κυριαρχούσε απ' άκρη σ' άκρη και ο Κοσκωτάς διαφέντευε τον τόπο, αναδεικνυόμενος σε απόλυτο άρχοντα της κοινωνίας, αλλά και της ποδοσφαιρικής Ελλάδας. Από τα νύχια του ή μάλλον τα εκατομμύρια του δεν ξέφυγαν και πολλοί παίχτες του τριφυλλιού, που ορεγόταν ο μεγαλοαπατεώνας τραπεζίτης για την ομάδα-αίσχος του ελληνικού αθλητισμού. 

Μεταξύ αυτών οι Αντωνίου, Σαραβάκος και Μαυρίδης. Μάλιστα ο πρώτος εξ αυτών είχε κιόλας ξεκινήσει προπονήσεις με τους ακατονόμαστους, ενώ στον τραπεζικό λογαριασμό του Σαραβάκου, ο Κοσκωτάς είχε καταθέσει 600 εκατομμύρια δραχμές που ευτυχώς ο “μικρός” δεν τα άγγιξε και έτσι σώθηκε από τη δυσωδία που εξέπεμπε το βοθρολίμανο εκείνη την εποχή. 


Ο θρυλικός Μητσάρας είχε ενημερώσει τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού για την κίνηση αυτή και βρισκόταν σε μεγάλη αμηχανία για το τι έπρεπε να πράξει και ο καπετάνιος τον έβγαλε από τη δύσκολη θέση, λέγοντάς του, “τρελός θα είσαι να μην αποδεχθείς μια τέτοια μυθική προσφορά”, γιατί μιλάμε για τεράστιο ποσό για την εποχή εκείνη.


Τελικά ο Σαραβάκος δικαιώθηκε που δεν άγγιξε τα χρήματα αυτά, καθώς επακολούθησε η αποκαθήλωση του Κοσκωτά, η φυγή του στην Αμερική και η ανάληψη της προεδρίας των θρηνικών από τον έτερο ..... Καππαδόκη (λωποδύτη θέλαμε να πούμε), τον Σαλιαρέλη!




Μ' αυτά και μ' αυτά ξεκίνησε η ποδσφαιρική περίοδος 1988-89, αλλά η σπουδαιότερη είδηση είχε να κάνει με τις εγκαταστάσεις της Παιανίας, στην οποία ανακοινώθηκε και ξεκίνησε η δημιουργία ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων για την ανάπαυση και περισυλλογή των ποδοσφαιριστών του τριφυλλιού, πράγμα που καθιστούσε το προπονητικό κέντρο ένα από τα καλύτερα στην Ευρώπη.



Η περίοδος αγωνιστικά ξεκίνησε με γκρίνιες από κάποιες ήττες του τριφυλλιού σε φιλικά κατά την περίοδο της προετοιμασίας στο εξωτερικό, αλλά στο πρώτο επίσημο παιχνίδι στις 24 Αυγούστου 1988 στο Ολυμπιακό Στάδιο, ο Παναθηναϊκός κατακτά τον πρώτο επίσημο τίτλο της περιόδου, το νεοσύστατο “Σούπερ Καπ”, κερδίζοντας την πρωταθλήτρια της προηγουμένης περιόδου, Λάρισα, με σκορ 3-1. 



Οι φίλοι των πρασίνων ανέβηκαν στο ΟΑΚΑ για να δουν το νέο απόκτημα της ομάδας, τον Δανό Κλάους Νίλσεν, ο οποίος εντυπωσιάζει με την απόδοσή του, πετυχαίνοντας δύο τέρματα και οδηγώντας τον Παναθηναϊκό στην κατάκτηση του πρώτου αυτού τροπαίου (Το τρίτο γκολ είχε πετύχει ο Καλαντζής και ενώ είχε μειώσει προσωρινά με πέναλτι για τη Λάρισα ο Μητσιμπόνας).



Και αν στις ευρωπαϊκές του υποχρεώσεις το τριφύλλι ξεκίνησε με το δεξί κερδίζοντας δύο φορές την κυπριακή Ομόνοια (1-0 στη Λευκωσία με γκολ του Μαυρίδη και 2-0 στην Αθήνα με γκολ των Χρ. Δημόπουλου και Νίλσεν) στο ελληνικό πρωτάθλημα τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου καλά. Στις 6 πρώτες αγωνιστικές ο Παναθηναϊκός δεν καταφέρνει να νικήσει παρά μόνον τον Διαγόρα στην Αθήνα με 3-0, ενώ ηττάται στο Βόλο και στη Λάρισα με το ίδιο σκορ (2-1), χάνει από την ΑΕΚ με γκολ του Οκόνσκι και παραχωρεί δύο ισοπαλίες σε Απόλλωνα Αθηνών και Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη με το ίδιο σκορ (2-2) και σκορπίζει την απογοήτευση στις τάξεις των οπαδών του.

Η νίκη επί των ακατονόμαστων με το αυτογκόλ του Μπανιώτη και το γκολ του Σαραβάκου (2-1) έρχεται σαν βάλσαμο, αλλά η συνέχεια δεν είναι ανάλογη.



Ο Παναθηναϊκός χάνει στην Τούμπα από τον ΠΑΟΚ με γκολ του Σκαρτάδου στο β΄ ημίχρονο και σε συνδυασμό με τον αποκλεισμό από το Κύπελλο Κυπελλούχων από τη βουλγαρική Σρέντετς (πρώην ΤΣΣΚΑ), που είχε στις τάξεις της έναν σπουδαίο ποδοσφαιριστή, τον Κρίστο Στόϊτσκοφ, ο οποίος αποτελούσε το πρώτο βιολί στην ορχήστρα της βουλγαρικής ομάδας πριν μετακομίσει στη Μπαρτσελόνα, όπου και έκανε τη μεγάλη καριέρα του, βυθίζει ξανά την ομάδα στην εσωστρέφεια.

Ακολουθούν δύο νίκες επί του Πανιωνίου με 3-2 και επί της Καλαμαριάς στη Θεσσαλονίκη με 3-0 που ηρεμούν για λίγο τα οξυμμένα πνεύματα. Όμως η ήττα από τον ΟΦΗ στην Κρήτη με 2-1 (αχ, αυτό το άτιμο παράρτημα, όλο καθόταν και το κερδίζαμε όταν παίζαμε μαζί του) και οι ισοπαλίες με Άρη και Εθνικό πυροδοτούν νέο κλίμα έντασης και βυθίζουν βαθμολογικά το τριφύλλι που από νωρίς δείχνει να βρίσκεται εκτός διεκδίκησης του τίτλου.

Εν τω μεταξύ ξαναμπαίνει στην ενδεκάδα ο ...... ερυθρόδερμος Αντωνίου, ενώ έρχεται και ο Σαμαράς από την Κρήτη να ενσωματωθεί με το τριφύλλι. Παράλληλα έρχεται στην Αθήνα και ο Γιόζεφ Φίτος, ο οποίος όμως περισσότερα προβλήματα δημιούργησε στην ομάδα με το παρελθόν και τη συμπεριφορά του σε σχέση με τη μηδαμινή προσφορά του.




Ακολουθούν οι νίκες με Λεβαδειακό στην Αθήνα (2-0), με Δόξα στη Δράμα (2-1), με Ολυμπιακό Βόλου εντός (2-0) και με Διαγόρα εκτός (2-0) πριν παραχωρήσουμε στο ντέρμπυ με την ΑΕΚ λευκή ισοπαλία. Η εντυπωσιακή νίκη επί της περσινής πρωταθλήτριας Λάρισας με 4-1 ανεβάζει το ηθικό της ομάδας, όμως η συνέχεια είναι και πάλι απογοητευτική. Η ήττα από τον Απόλλωνα στη Ριζούπολη και οι ισοπαλίες με τον Ηρακλή στην Αθήνα και τους ακατονόμαστους ουσιαστικά βάζουν ταφόπλακα στις όποιες ελπίδες για το πρωτάθλημα. Η πύρρειος νίκη επί του ΠΑΟΚ, λόγω προβοκατόρικων επεισοδίων που οδήγησαν σε τιμωρία της Λεωφόρου (όπου είχε επιστρέψει η ομάδα) οδήγησαν στην κεκλεισμένων των θυρών διεξαγωγή του αγώνα με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς (3-0), όπου μπορούσε κανείς να ακούσει και τις ..... ανάσες των ποδοσφαιριστών.

Είχε προηγηθεί η νίκη επί του Πανιωνίου στη Ν. Σμύρνη με 2-0, αλλά στη συνέχεια ακολούθησε άλλο ένα αποτυχημένο αποτέλεσμα, αφού το τριφύλλι αδυνατούσε να κερδίσει το ....... παράρτημά του (ΟΦΗ) στη Λεωφόρο, παραχωρώντας ισοπαλία με 1-1. Έτσι φτάσαμε στις τελευταίες αγωνιστικές, όπου οι πράσινοι κερδίζουν τον Άρη εκτός (3-1) με τρία γκολ του Χρ. Δημόπουλου, παραχωρούν λευκή ισοπαλία στον Εθνικό, ηττώνται από τον Λεβαδειακό (2-1) και κερδίζουν στο φινάλε τη Δόξα με γκολ του Νίλσεν, όπου γράφτηκε και το ποδοσφαιρικό αντίο του Χουάν Ραμόν Ρότσα στα ελληνικά γήπεδα, στην πολύχρονη θητεία του στα γήπεδα.


Τον τίτλο κατακτά η ΑΕΚ και όλοι θυμόμαστε το σαν τελικό παιχνίδι, όπου οι ακατονόμαστοι σε έναν μονόλογό τους απέναντι στους κιτρινόμαυρους στο Ολυμπιακό Στάδιο, χάνουν με το εκπληκτικό γκολ του Καραγκιοζόπουλου στα τελευταία λεπτά, γκολ το οποίο γκρέμισε τις όποιες ελπίδες τους για τον τίτλο που τελικά κατέληξε στη Ν. Φιλαδέλφεια, ενώ ο Παναθηναϊκός τερματίζει στην τρίτη θέση.

Η χρονιά ολοκληρώθηκε όπως ακριβώς άρχισε για τον Παναθηναϊκό, με την κατάκτηση δηλαδή ενός ακόμη τίτλου, αυτή του Κυπέλλου Ελλάδος. Εκτός από αυτούς τους δύο τίτλους και τη βελτίωση των εγκαταστάσεων της Παιανίας και φυσικά την ολοκλήρωση του σκανδάλου Κοσκωτά που συγκλόνισε την Ελλάδα, ο Παναθηναϊκός δεν είχε κάτι άλλο να θυμάται από την περίοδο εκείνη.

Ας πάμε όμως και στο Κύπελλο, όπου το τριφύλλι έδειξε πραγματικά την ανωτερότητά του στο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι της χώρας μας εκείνη την εποχή.

Η αρχή έγινε με νίκες που πέτυχε ο Παναθηναϊκός στον όμιλο που μετείχε επί του Εορδαϊκού με 4-1 και επί της Κοζάνης με 2-0. Στα νοκ-άουτ παιχνίδια που ακολούθησαν οι πράσινοι απέκλεισαν με δύο νίκες τον Ολυμπιακό Βόλου (3-1 και 2-1), την Παναχαϊκή (8-1 και 1-2), τον ΠΑΣ Γιάννινα (3-0 και 0-1) και τον Εθνικό με δύο νίκες (2-0 και 2-0). Στον β΄ γύρο της διοργάνωσης είχαν αποκλειστεί οι αρουραίοι από τον ΟΦΗ και η ΑΕΚ από τον Λεβαδειακό, ενώ ο ΠΑΟΚ αποκλείστηκε στα προημιτελικά στην παράταση του δεύτερου αγώνα από τον Πανιώνιο, ο οποίος προκρίθηκε στον τελικό, αποκλείοντας στα ημιτελικά και τη Λάρισα.

Και έτσι φτάσαμε στον τελικό της 11 Μαΐου 1989, όπου οι τεχνικοί της τηλεόρασης (δεν υπήρχαν ιδιωτικά κανάλια εκείνη την εποχή, παρά μόνο η ΕΡΤ) ανακοίνωσαν στάση εργασίας και ξαφνικά όλος ο κόσμος άρχισε να συρρέει στο Ολυμπιακό Στάδιο για να παρακολουθήσει τον τελικό! Επισήμως κόπηκαν 54.182 εισιτήρια, αλλά στις εξέδρες υπήρχαν 75.000 φίλαθλοι, ενώ καμιά 200ριά ακόμη είχαν τρυπώσει στον αγωνιστικό χώρο για να παρακολουθήσουν τον αγώνα. 



Η ΕΠΟ για να μην υπάρξουν απρόοπτα διέταξε να ανοίξουν οι θύρες του Σταδίου και έτσι έγινε το αδιαχώρητο. Τελικά όμως, οι τεχνικοί της ΕΡΤ μετά από τις δεκάδες διαμαρτυρίες φιλάθλων από ολόκληρη τη χώρα ανέστειλαν την τελευταία στιγμή τη στάση εργασίας που είχαν κηρύξει και έτσι το παιχνίδι μεταδόθηκε κανονικά από την τηλεόραση.



Εκτός όμως του Παναθηναϊκού που κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος, πανηγύριζαν ακόμη δύο ομάδες. Ο φιναλίστ Πανιώνιος για τα όσα είχε πετύχει εκείνη τη χρονιά, αλλά και ο ...... Ηρακλής, ο οποίος μέσω Παναθηναϊκού κέρδισε μια θέση στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επομένης περιόδου.

Το πάθος των παιχτών και των φιλάθλων-οπαδών του τριφυλλιού ήταν εκείνο που χάρισε στους πράσινους έναν ακόμη τίτλο.

Απέναντι στην αξιόμαχη ομάδα των κυανέρυθρων από τη Ν. Σμύρνη που είχε σπουδαίους ποδοσφαιριστές στη σύνθεσή της, ο Παναθηναϊκός έφτασε στη νίκη και στην κατάκτηση του τροπαίου με κορυφαίο τον Χρ. Δημόπουλο και σκόρερ τους Μαυρίδη (8΄), Χρ. Δημόπουλο (πέναλτι 44') και Σαραβάκο (46'), ενώ ενδιάμεσα είχε ισοφαρίσει ο Πανιώνιος με τον κορυφαίο παίχτη του Ζιάκα στο 35΄.

Για το τριφύλλι σε εκείνο το παχνίδι αγωνίσθηκαν οι: Σαργκάνης – Χατζηαθανασίου, Καλιντζάκης, Μαυρίδης, Καλαντζής – Αντωνίου, Γεωργακόπουλος (71' Ρότσα), Γεωργαμλής – Σαραβάκος, Χρ. Δημόπουλος (78' Κουρμπανάς), Σαμαράς.

Να σημειώσουμε επίσης ότι στο δυναμικό του Παναθηναϊκού εκείνη την περίοδο, εκτός από του 13 που αγωνίσθηκαν στον τελικό του Κυπέλλου υπήρχαν και οι: Αμπαδιωτάκης, Πατσιαβούρας, Βασιλείου, Χριστοδούλου, Μπατσινίλας, Βλάχος, Κόλεφ, Νίλσεν, Βαμβακούλας, Μπούρας, Φίτος και Τσαπατώρης.

Σκόρερ του τριφυλλιού στο πρωτάθλημα εκείνης της περιόδου αναδείχθηκαν οι: Χρ. Δημόπουλος 8, Σαμαράς 7, Νίλσεν 6, Σαραβάκος 5, Βλάχος, Χριστοδούλου, Μαυρίδης από 3, Μπατσινίλας, Καλαντζής από 2, ενώ άλλοι 4 παίχτες (Κόλεφ, Ρότσα, Γεωργακόπουλος, Αντωνίου) πέτυχαν από 1 γκολ και δύο αντίπαλοι πέτυχαν αυτογκόλ υπέρ της ομάδας μας.

Yank1971


 
Top