Η θέση προσφέρεται για διαφήμιση

Η θέση προσφέρεται για διαφήμιση


Γράφει ο Αριστοτέλης Μπενόγλου

Υπάρχουν εκατοντάδες φωτογραφίες από τη «Λεωφόρο Δρομέων», που ολοκληρώθηκε σήμερα το πρωί με εξαιρετική επιτυχία, εγώ όμως επέλεξα αυτήν.

Ο συγκεκριμένος αθλητής λέγεται Αντώνης Τριπόδης και ανήκει στον Ολυμπιακό Σ.Φ.Π. Έτρεξε στα 5 χιλιόμετρα και τερμάτισε 2ος.

Κάπου διάβασα το πετυχημένο «με τόσους παναθηναϊκούς να τον κυνηγάνε λογικό να τερμάτισε τόσο ψηλά». Γέλασα αρκετά οφείλω να πω! Αλλά αλλού θέλω να καταλήξω.

Όχι, δεν προκάλεσε, ούτε έβρισε, ούτε φίλησε τον δαφνοστεφανωμένο μπροστά μας, οπότε από δω και στο εξής αυτό που σας γράφω θα έχει αυτομάτως 50% λιγότερη αναγνωσιμότητα, καθώς ξέρω ότι οι περισσότεροι από εμάς «ψοφάμε» για λίγη μανούρα και η φωτογραφία σε προδιαθέτει για extreme καταστάσεις (Κι εγώ «ψοφάω» πολλές φορές, είναι αρχέγονο ένστικτο αυτό, δεν θεωρώ εαυτόν κάφρο, ούτε και Μητέρα Τερέζα όμως.)

Όταν έφτασα στην εκκίνηση είδα τον συγκεκριμένο αθλητή να κάνει προθέρμανση ανάμεσα σε μια καταπράσινη λαοθάλασσα (το ποσοστό παναθηναϊκών ανάμεσα στους συμμετέχοντες ήταν ποσοστό πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης). Πολλοί εκ των συμμετεχόντων δεν ήταν καν ερασιτέχνες δρομείς αλλά καθαρά οπαδοί, και μάλιστα κάποιοι με αυξημένο το αίσθημα οπαδισμού. That means «μπαχαλοalert».

Είναι επιτυχία να πούμε πως «κανένας δεν τον ενόχλησε»; Δυστυχώς, εν έτει 2017 και με βάση τις παρούσες αθλητικές και κοινωνικές συνθήκες, είναι. 

Πέραν μιας χλιαρής γιούχας όταν ανακοινώθηκε ο σύλλογος στον οποίον ανήκει, δεν έγινε απολύτως τίποτε. Ούτε «πεσίματα», ούτε «απειλές», ούτε τίποτα. Έτρεξε, βραβεύτηκε και αποχώρησε σαν κύριος.

Αυτό για μένα σημαίνει πάρα πολλά. Δυστυχώς φοβάμαι πως εάν συνέβαινε κάτι ανάλογο σε κάποια αντίστοιχη διοργάνωση στο κέντρο του Πειραιά, θα είχαμε σκηνικά που θα έφταναν μέχρι τα δελτία ειδήσεων. Εγώ προσωπικά δεν θα το σκεφτόμουν καν να εμφανιστώ στο Πασαλιμάνι με φανέλα του Παναθηναϊκού, έστω κι αν αυτό ήταν στα πλαίσια κάποιου αγώνα δρόμου.

Φανέλα Ολυμπιακού έξω από το γήπεδο του Παναθηναϊκού, να διασχίζει ολόκληρη σχεδόν την Λεωφόρο Αλεξάνδρας, να περνάει έξω από τον Κεντρικό και να μην ανοίγει μύτη, να μην κουνιέται φύλλο. Θα μπορούσε να ήταν και ανέκδοτο.

Αυτό αποδεικνύει πως ο μέσος οπαδός του Παναθηναϊκού σέβεται τον αθλητή, τον πραγματικό αθλητή και γνωρίζει πού πρέπει να αντιδρά. Γιατί εάν σήμερα εμφανιζόταν π.χ. ένας δρομέας με φανέλα που θα έγραφε «Άντε Γεια» και μας έκανε και καμιά χειρονομία, θα τις μάζευε κι από μένα, γιατί θα επρόκειτο για πρόκληση.

Εδώ όμως μιλάμε για αθλητή. Για αθλητή που επέλεξε τον μοναχικό δρόμο των αποστάσεων. Για αθλητή που έχει στερηθεί αρκετές από τις απολαύσεις της ζωής για να προπονείται, για να γίνει καλύτερος. Για αθλητή που επέλεξε ένα αγώνισμα που χρησιμοποιείται ως τιμωρία σε άλλα αθλήματα: «δεν εκτέλεσες σωστά την κίνηση, κάνε 10 γύρους το στάδιο τώρα». Τι κι αν φοράει ερυθρόλευκη φανέλα, τι κι αν ανήκει στον «αιώνιο» αντίπαλο, τι κι αν είναι ολυμπιακός από μικρό παιδί;

Είναι αθλητής. Και τους αθλητές πρέπει να τους σεβόμαστε. Γιατί χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχε αθλητισμός. Και κατ' επέκταση δεν θα υπήρχε ούτε ο δικός μας αγαπημένος σύλλογος.

Ήταν ένα από τα πολλά μηνύματα που άφησε ο σημερινός αγώνας, που είμαι σίγουρος πως θα γίνει θεσμός και θα βρει σύντομα και μιμητές. Αξίζει ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ σε όσους χαράμισαν τον ύπνο τους και παραμέρισαν δουλειές, οικογένειες και προσωπικές ασχολίες για να τον (δι)οργανώσουν. Με προεξάρχοντα τον Dimitris Rigas.





Τόσο Παναθηναϊκές κουβέντες, μου ήταν αδύνατο να τις αγνοήσω από την στιγμή που τις είδα στο facebook...... ο κύριος Μπενόγλου μίλησε στην Παναθηναϊκή ψυχή μας!!!


 
Top