Η θέση προσφέρεται για διαφήμιση

Η θέση προσφέρεται για διαφήμιση


Γράφει ο Λάμπρος Γκαραγκάνης

Ο Παναθηναϊκός πέτυχε με την κατάκτηση Πρωταθλήματος και Κυπέλλου μέσα στο «ΣΕΦ» την αποκατάσταση μίας ιστορικής ισορροπίας, η οποία είχε αρχίσει να διαταράσσεται με χοντράδες για καλύτερες ομάδες των επτά τελευταίων ετών, υπερηφάνειες και διάφορα άλλα κατασκευάσματα όσων δεν γνωρίζουν τα βασικά. Πχ ότι το έξι είναι μεγαλύτερο του τρία! Όλοι υπήρξαν τραγικοί ήρωες και πρωταγωνιστές τη χρονιά που πέρασε. 

Από τον Αργύρη Πεδουλάκη, που μαζί με τη διοίκηση σχεδίασε αυτό το ποιοτικό δυναμικό με τις χτυπητές αδυναμίες, έως τον αντικαταστάτη του. Ακόμη και τον Τζεντίλε που δεν πρόσφερε, μέχρι και τον τελευταίο στη στελεχιακή ιεραρχία σε κάθε επίπεδο. Για τον φετινό Παναθηναϊκό που προβλημάτιζε συνεχώς, η συγκυρία να καταλήξει με double αφήνοντας άτιτλο τον Ολυμπιακό έχει εξήγηση. Αυτή είναι, ουσιαστικά, ένα τρίπτυχο χωρίς να παραγνωρίζεται η σπουδαία συνεισφορά των υπόλοιπων.

Ο καλύτερος παράγοντας αν είχε λίγο μέτρο!

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, τη στιγμή που πλούσιοι Παναθηναϊκάρες είτε έκαναν τη βόλτα τους και χόρτασαν είτε δεν θέλουν να εμπλακούν ρισκάροντας τα ωραία τους λεφτά, είναι παρών. Τρώει τη λέζα για τα πολλά ελαττώματά του, μαλώνει, αποφασίζει εν θερμώ, συγκρούεται, ξεφεύγει και κάποιες φορές δεν μαζεύεται. Η απόφαση για το πούλμαν, το μαγνητοφωνημένο με τον Ζοτς, η κόντρα με μερίδα οπαδών και Μπαλτάκους, το Instagram που παίζει πλέον σε όλες τις ιστοσελίδες, οι αλλαγές προπονητών με καταιγιστικούς ρυθμούς υποδηλώνουν, κομψά, έντονα συναισθήματα. 

Η εικόνα να πανηγυρίζει κάθε καλάθι, να μπαίνει στ’ αποδυτήρια και να γίνεται ένα με τους παίκτες, να χρηματοδοτεί με συνέπεια κάτι από το οποίο χάνει λεφτά τον καθιστούν τον ιδανικό παράγοντα της νεότερης γενιάς. Τα λάθη του αμέτρητα. Με 8/10 εγχώριους τίτλους απ’ όταν ανέλαβε και με την κατάσταση που επικρατεί διοικητικά σε ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό κι Ερασιτέχνη όποιον τον ντροπιάζει ο Δημήτρης και δεν τον θέλει, να βρει διάδοχη κατάσταση και ν’ αναλάβει τις ευθύνες του. Η ιστορία, αυτή τη φορά, δεν θα επαναληφθεί!

Η μόνιμη σύγκριση με τα ευρώ…

Οι αθλητές έχουν δεμένο τον γάιδαρό τους, κανείς δεν το αρνείται. Το ότι διαθέτουν παραπάνω δυνατότητες από τους υπόλοιπους δεν σημαίνει ότι έχουν την απόλυτη ασυλία, ούτε, όμως, ότι πρέπει ν’ ασελγούμε στην προσωπικότητα ή στην αγωνιστική αξία τους. Ο Νικ Καλάθης, μόλις, στον τέταρτο τελικό άκουσε μαζικά το όνομά του από την εξέδρα. Δεν φταίει ο κόσμος απόλυτα, αφού πιπιλίζεται το μυαλό του με τη μόνιμη ανάλυση της δυσανάλογης προσφοράς γι’ αυτά που παίρνει. Λες και τον πληρώνω εγώ κι εσύ που διαβάζεις! 

Τόσο τον κοστολόγησαν, το γιατί πρέπει να μπαίνει το κεφάλι του αθλητή στην γκιλοτίνα κάθε φορά που δεν… βγάζει τα λεφτά του κανείς δεν μπορεί να το καταλάβει. Ο Νικ αν είχε σουτ θα έπαιζε βασικός σε καλή ομάδα του ΝΒΑ. Μπορεί, ωστόσο, να κάνει καλά όλα τα υπόλοιπα στο παρκέ. Να ελέγξει ρυθμό, να δημιουργήσει, να στήσει pick n roll, να πάρει ριμπάουντ, να παίξει άμυνα επιπέδου σε μεγάλους σκόρερ. Είναι από τους παίκτες που θέλει ιδανικό περίγυρο για να φανεί. Με το κατάλληλο «ντύσιμο» από τον προπονητή, ο Καλάθης μπορεί να κάνει τη διαφορά όπως στους τελικούς. Αρκεί μην μετράμε με ευρώ κάθε χαμένο σουτ.

Ο Τσάβι και η δύσκολη… οπισθογωνία του πούλμαν

Παρέλαβε δυναμικό άλλου προπονητή, τον οποίο ποτέ δεν απαξίωσε. Δυναμικό με ελλείψεις, αλλά σε γενικές γραμμές πολύ καλό. Εργάστηκε με συνέπεια επάνω σ’ αυτό. Το πώς ενσωμάτωσε τους Γκάμπριελ και Παππά στις απαιτήσεις του είναι μεγάλη υπόθεση. Δεν έψαξε ποτέ δικαιολογίες, μπήκε στο πούλμαν για την επιστροφή από την Κωνσταντινούπολη κι αφού έβαλε εκεί την ομάδα επάνω από το «εγώ» του κράτησε τις ισορροπίες και πήρε ψήφο εμπιστοσύνης όταν ο Γιαννακόπουλος θέλησε να «τελειώσει» τους τέσσερις ανυπάκουους κι αυτός βροντοφώναξε «όχι»! 

Με τoν Παναθηναϊκό να έχει δώσει δύο ματς, μόλις, λιγότερα από τον Ολυμπιακό (χωρίς Final-4, βέβαια, το «τριφύλλι») παρουσίασε ένα σύνολο πιο φρέσκο παρά την κακουχία που βίωνε, την αμφισβήτηση, τον πόλεμο με τα ξενύχτια. Πιο ορεξάτο, με προσανατολισμό, δίχως κλαταρίσματα. Εκεί που απέτυχε παταγωδώς, πέραν της τακτικής, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος. 

Ο Πασκουάλ με το «καλημέρα» άρχισε με double, στην πρώτη χρονιά χωρίς τον Διαμαντίδη! Με ανατροπή από το 2-1, επιβιώνοντας από τις κακοπροαίρετες κριτικές που κορόιδευαν τα plays του, τον έλεγαν παρκαδόρο, ότι τα pick n roll Μπουρούση-Τζέιμς τα έβγαλε ο Περάσοβιτς και ότι προχώρησε με το καλό υλικό του Πεδουλάκη. Δηλαδή ό,τι κι αν έκανε θα ήταν χαμένος. Για κακή τους τύχη δεν ήταν χαμένος. Είναι ο απόλυτος θριαμβευτής, που ανοίγει νέο κεφάλαιο στην ιστορία του Παναθηναϊκού.


 
Top