Η θέση προσφέρεται για διαφήμιση

Η θέση προσφέρεται για διαφήμιση


Καλησπέρα κύριοι, ότι θα έφερναν κάποιοι την "καταστροφή" μετά από μία ήττα σε φιλικό παιχνίδι πειραματισμών απέναντι στον Απόλλων μέσα Αυγούστου, ήταν κάτι αναμενόμενο. Είναι τόσοι πολλοί πλέον αυτοί που νιώθουν την ανάγκη να επικρίνουν την διοίκηση (και καλά κάνουν), που δεν προκαλούν καμιά εντύπωση τα χιλιάδες αρνητικά σχόλια στα social media.

Ο "υποστηρικτής Αλαφούζου" αποτελεί είδος προς εξαφάνιση και εκεί που κάποιοι σαν εμένα επί μία 5ετία παριστάναμε τους μοναχικούς λύκους, σήμερα κινδυνεύουμε να τσαλαπατηθούμε από τον συνωστισμό που παρατηρείται σε κάθε οργισμένη ανάρτηση κατά του ιδιοκτήτη της offshore, άρα και της ΠΑΕ.

Το ξεπούλημα του Μπέργκ, η αποπομπή του Λέτο, η αδυναμία να διατηρηθεί στο ρόστερ ο καλός για το β' εξάμηνο Εμποκού, ο πρωτοκλασάτος σέντερ φορ που δεν ήρθε, αυτοί που ήρθαν και δεν είναι κάτι ιδιαίτερο (μέχρι στιγμής), οι τραυματισμοί βασικών παικτών που δεν δύναται στην παρούσα φάση να αντικατασταθούν από τους υπάρχοντες, η κακή κλήρωση στα play off του Europa League, η μόνιμη ανασφάλεια πως θα πωληθούν οι εναπομείναντες καλοί παίκτες (Μολέντο, Χουλτ, Κουρμπέλης), η κυριαρχούσα άποψη περί συμπόρευση με τον Βαγγέλα (που ενισχύεται από τους αρδ υποτακτικούς του Σαββίδη), δημιουργούν μια ασφυκτική πίεση στην ομάδα και θα εκτονώνεται με την παραμικρή αφορμή. Ακόμα και με μια αδιάφορη ήττα από τον Απόλλων. 

Όλοι αυτοί όμως οι σοβαροί λόγοι, προς Θεού δεν πρέπει να αγγίξουν την ομάδα και τον Μαρίνο Ουζουνίδη. Μέχρι να χαθεί και ο τελευταίος στόχος, έχουμε την υποχρέωση (για πρώτη φορά τα τελευταία 5 χρόνια) να τους δώσουμε πίστωση χρόνου, αφού είναι ξεκάθαρο πως με βάση τις ηλικίες των παικτών και τον χρόνο των συμβολαίων τους, στοχεύουμε στο μέλλον και όχι στην εφήμερη χαρά μιας ευρωπαϊκής πρόκρισης, ενός κυπέλλου ή ενός 0-3 στο Καραϊσκάκης. 

Επί μέρες "τσακώνομαι" με έναν αδερφικό φίλο (παλαίμαχος ποδοσφαιριστής με συμμετοχές στην Α' Εθνική), σχετικά με τις ανάγκες του ρόστερ του Παναθηναϊκού. Εγώ υπέρμαχος της άποψης πως προτεραιότητα πρέπει να είναι να αποκτηθούν ακραία μπακ και δημιουργικός μέσος, ενώ αυτός εντοπίζει το πρόβλημα αποκλειστικά στην αντικατάσταση του Μπεργκ. 

Ήρθε ο χτεσινός τραυματισμός του Κουλιμπαλί να αναδείξει πως το μεγαλύτερο πρόβλημα της ομάδας του Ουζουνίδη είναι το άδειο ρόστερ. Κάθε απουσία βασικού, θα τον αναγκάζει να προβαίνει σε αλχημείες (Κολοβέτσιο ή Ρέις για μπακ στα παιχνίδια με Μπιλμπάο). Αυτομάτως το δυνατό περσινό σημείο του Παναθηναϊκού (άμυνα), μετατρέπεται στον αδύναμο κρίκο. Και πως να το κάνουμε, στα παιχνίδια με την Μπιλμπάο το ζητούμενο είναι να μην φας γκολ, όχι το πως θα βάλεις. 

Καλύτερη ομάδα αυτή των Βάσκων, μακάρι να φτάσουμε σε δύο στείρα 0-0 και να παίξουμε την πρόκριση στα πέναλτι. Από εκεί δεν σκοράρουν μόνο τα σέντερ φορ, σκοράρουν μέχρι και οι τερματοφύλακες. 

Ο Ουζουνίδης έχει την μικρότερη ευθύνη για την ομάδα που θα κατεβάσει την Πέμπτη απέναντι στους Βάσκους, αλλά αναμφισβήτητα έχει ευθύνη. 

Δεν ήρθε τον Αύγουστο, έχει 9 μήνες στην ομάδα. Συνηγόρησε στην απομάκρυνση των Μαρινάκη, Χουχούμη (όχι αξιόπιστες, αλλά υπαρκτές εναλλακτικές λύσεις), άφησε τον Βιγιαφάνιες να φύγει για διακοπές, αντί να του επιβάλλει να μείνει στο Απήλιον να αντιμετωπίσει τον τραυματισμό του με συνέπεια να τον κουβαλάει μέχρι σήμερα, χρησιμοποίησε τον Κουλιμπαλί στο αδιάφορο παιχνίδι με τον Απόλλων ενώ είχε φανεί πως αντιμετωπίζει πρόβλημα, στη λογική θα πάρω κάποιον που θα μου ταιριάζει 100% έχει καθυστερήσει αφάνταστα στην αντικατάσταση του Μπεργκ και έχει αφήσει την ομάδα με σέντερ φορ τον Μολίνς, υπολογίζει περισσότερο από όσα θα έπρεπε για τα συγκεκριμένα παιχνίδια τους Λουτσιάνο,Καμπέσας και τέλος δεν κατανοώ την επιμονή να χρησιμοποιεί βασικό τον Ισραηλινό. 

Με δεδομένη την δικαιολογημένη γκρίνια που υπάρχει από τον κόσμο (για όσα ανέφερα παραπάνω), ο Ουζουνίδης είχε υποχρέωση να προφυλάξει την ομάδα και κυρίως τον εαυτό του, απαιτώντας από την διοίκηση τα αυτονόητα. Η εμπιστοσύνη που του δείχνει ο κόσμος, θα έπρεπε να τον γεμίζει με αυτοπεποίθηση και όχι να αφήνει να την χρησιμοποιεί (άθελά του) η διοίκηση ως ανάχωμα, στις επιθέσεις του κόσμου εναντίον της. 

Ο Παναθηναϊκός είναι η ευκαιρία της ζωής του.....αρκεί ο Παναθηναϊκός που θα παρουσιάσει φέτος να μην έχει καμιά σχέση με αυτόν των προηγούμενων πέντε χρόνων. Τόσο εντός (αποτελέσματα), όσο και εκτός του αγωνιστικού χώρου (νοοτροπία). Αν αποτύχει κανείς δεν θα πει "δεν τον βοήθησε ο Αλαφούζος", όλοι θα καταλήξουν στο "δεν απαίτησε από τον Αλαφούζο". 

ΥΓ. Σήμερα πραγματοποιήθηκε η κλήρωση του Κυπέλλου και μας φέρνει αντιμέτωπους στον 8ο όμιλο με τις ΑΕΛ, Αναγέννηση Καρδίτσας και Παναχαϊκή. 

Αλέξανδρος




 
Top